Τα υπέρογκα έξοδα, αλλά και ο φόβος για υπέρμετρη εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος, ώθησαν τους Γερμανούς να γυρίσουν επιδεικτικά την πλάτη στη διοργάνωση των Χειμερινών Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων, 41 χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς του 1972 στο Μόναχο.
Ολυμπιακοί Αγώνες στο Μόναχο, 1972
Έτσι, ο φάκελος δικδίκησης των Αγώνων για το 2022 αντί να υποβληθεί στη ΔΟΕ, κατέληξε στα… σκουπίδια μετά το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή στις τέσσερις πόλεις διοργάνωσης των αγώνων (“Όχι” είπε το 52,1% των πολιτών στο Μόναχο, 51,56% στο Γκάρμις – Παρτενκίρχεν, 59,67% στο Τραουνστάιν και 54% στο Μπέρχτεσγκάρτεν). Αξίζει να σημειωθεί ότι θα αρκούσε το “όχι” μιας πόλης για να ακυρωθεί η υποψηφιότητα, αλλά η άρνηση ακούστηκε και από τις τέσσερις.
Όπως σχολίασε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, “το αποτέλεσμα είναι σεβαστό”, ενώ ο εκπρόσωπος του αρμόδιου για τον αθλητισμό υπ. Εσωτερικών, Χ.Π. Φρίντριχ, είπε: “Λυπούμαστε για την απόφαση, αλλά διοργανώσεις τέτοιων διαστάσεων δεν γίνονται ενάντια στη βούληση των πολιτών”.
Στην υπόλοιπη Γερμανία, οι πολίτες ήταν υπέρ της ανάληψης της διοργάνωσης, αλλά η βούληση των “άμεσα ενδιαφερόμενων” δεν άφησε κανένα περιθώριο. Μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος η κίνηση NOLympia βγήκε πανηγυρίζοντας στους δρόμους του Μονάχου για να γιορτάσει την επιτυχία. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της κίνησης, “Καταρχάς πρέπει να αλλάξει η ΔΟΕ, δεν πρέπει να προσαρμοστούν οι πόλεις στη ΔΟΕ, αλλά το αντίστροφο”.
Ενδεικτικά, η πλειοψηφία των 25.000 κατοίκων του Γκάρμις – Παρτενκίρχεν εξέφρασε τον φόβο ότι για τις ανάγκες της διοργάνωσης και των χιλιάδων επισκεπτών θα άλλαζε η φυσιογνωμία της πόλης και θα επερχόταν πλήγμα για το φυσικό περιβάλλον, την ώρα που η πόλη δεν έχει καμιά ανάγκη από διαφήμιση, αφού – ούτως ή άλλως – κάθε χειμώνα “βουλιάζει” από τουρίστες.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.