Τον περασμένο Νοέμβριο δικαστήριο της Πράγας έβγαλε πρωτόδικη απόφαση, που επιτρέπει την πώληση του θρυλικού εργοστασίου του Σίντλερ, του βιομηχάνου που τους τελευταίους μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έδωσε άσυλο σε 1.200 Εβραίους προς εξόντωση από τα ναζιστικά στρατεύματα.
Σύμφωνα πάντως με τον δήμαρχο του χωριού Brnenec στην ανατολική Τσεχία, όπου βρίσκεται το ερειπωμένο πλέον κτίσμα, αυτή δεν πρόκειται να είναι μια εύκολη αγοραπωλησία. Ο ίδιος επιμένει ότι το συγκρότημα θα μπορούσε να αποτελέσει την τέλεια εγκατάσταση για μια νέα ελαφριά βιομηχανία ή να μετατραπεί σε Μουσείο του Ολοκαυτώματος.
“Αυτή τη στιγμή θυμίζει την εικόνα της βομβαρδισμένης Δρέσδης”, λέει κοιτώντας το εργοστάσιο από το γραφείο του που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο ενός κτηρίου στον λόφο πάνω από το εργοστάσιο του Σίντλερ. “Ωστόσο έχει πολλές δυνατότητες”.
Το παλιό εργοστάσιο έχει γίνει το μήλον της έριδος σε πάνω από 100 αστικές και ποινικές δίκες από τότε που χρεοκόπησε 10 χρόνια πριν. Ο δήμαρχος Kaspar λέει ότι αυτές οι φιλονικίες βαίνουν προς το τέλος τους και προσθέτει ότι η πόλη του θα προσφέρει ένα συμβολικό ποσό σε όποιον επενδυτή προθυμοποιηθεί να το φτιάξει και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας.
Τελική λύση αναμένει την άνοιξη και, όπως λέει, βρίσκεται ήδη σε συζητήσεις μς έναν επενδυτικό όμιλο με δυνατότητα πρόσβασης σε ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονται για περιβαλλοντική αποκατάσταση.
Για την ιστορία, ο Σίντλερ, βιομήχανος, κατάσκοπος και συνεργάτης των Ναζί, είχε αρχικά ένα εργοστάσιο κουλουριών στην Κρακοβία, το οποίο στη συνέχεια μετέτρεψε σε βιομηχανία παραγωγής όπλων. Το 1944 και καθώς οι Ρώσοι πλησίασαν την Πολωνία, μετέφερε το εργοστάσιο και τους Εβραίους εργάτες στο Brnenec. Κατάφερε να “γλιτώσει” πολλούς εργάτες του από το Άουσβιτς λέγοντας ότι πρόκ,ειται για εξειδικευμένους εργάτες.
Μετά τον πόλεμο, ο Σίντλερ εγκατέλειψε την τότε Τσεχοσλοβακία όπου καταζητείτο ως εγκληματίας πολέμου για τη δράση του ως κατάσκοπος των Ναζί. Κατέφυγε πρώτα στη Γερμανία και μετά στη Νότια Αμερική όπου ασχολήθηκε με μια σειρά αποτυχημένων επιχειρήσεων. Ειρωνεία της τύχης; Ο πρώην συνεργάτης των Ναζί έζησε το τέλος της ζωής του έχοντας την υποστήριξη εβραϊκών οργανώσεων. Μάλιστα, το 1962 φυτεύτηκε στη μνήμη του ένα δέντρο στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ. Όσο για το εργοστάσιο στο Brnenec κρατικοποιήθηκε το 1948 όταν οι Κομμουνιστές κατέλαβαν την Τσεχοσλοβακία.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.