Το ρωσικό φυσικό αέριο δεν είναι τόσο φθηνό όσο φαίνεται, σχολιάζει το Bloomberg σε άρθρο και προτείνει την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία.
Μετά το δημοψήφισμα στην Κριμαία, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ακόμη πιο σίγουρος ότι η προσάρτηση του εδάφους της Ουκρανίας θα πραγματοποιηθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ δεν έχουν τη βούληση και τα μέσα για να το σταματήσουν, αναφέρει στο άρθρο του με τίτλο «Breaking Europe’s Russian Energy Habit».
Το σημαντικότερο ερώτημα που ανακύπτει τώρα, είναι κατά πόσο μπορεί να τεθεί μια κόκκινη γραμμή στην Κριμαία και ποιο θα ήταν το τίμημα για τη Ρωσία εάν την καταπατούσε.
Η βραχυπρόθεσμη απάντηση της Δύσης προς τη Ρωσία βασίζεται σε κυρώσεις και διπλωματικές πιέσεις, όμως το θέμα είναι αναπόφευκτα περίπλοκο, καθώς, ιδιαίτερα η οικονομία της ΕΕ είναι ευρέως συνδεμένη με της Ρωσίας. Κακώς, σχολιάζει το δημοσίευμα, γιατί στην περίπτωση που ο Πρόεδρος Πούτιν προσαρτήσει την Κριμαία η Ρωσία θα πρέπει να πληρώσει βαρύ τίμημα και η Ευρώπη είναι στην καλύτερη θέση για να το πετύχει. Διαφορετικά ο Πρόεδρος Πούτιν θα ενθαρρυνθεί να προχωρήσει περαιτέρω.
Μακροπρόθεσμα ωστόσο, οι ΗΠΑ και ιδίως η Ευρωπαϊκή Ένωση, οφείλουν να αναθεωρήσουν ριζικά τις οικονομικές τους σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς είναι προφανές πλέον ότι η Ρωσία δεν είναι ένας αξιόπιστος φίλος. Στο πλαίσιο αυτό η ενεργειακή πολιτική είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες παραμένουν ιδιαίτερα εξαρτημένες από το ρωσικό φυσικό αέριο, καλύπτοντας περίπου το 30% της συνολικής κατανάλωσης. Στην Γερμανία, όπου οι διαδοχικές κυβερνήσεις ενίσχυσαν τις οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία το ποσοστό φθάνει στο 40%.
Η Γερμανία και η Ρωσία συνεργάστηκαν για την κατασκευή ενός αγωγού που συνδέει απευθείας τις δύο χώρες μέσω της Βαλτικής Θάλασσας, παρακάμπτοντας την Ουκρανία, ενώ πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει ευρέως, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στον ενεργειακό τομέα της Ρωσίας.
Το σπάσιμο αυτών των δεσμών, άμεσα και χωρίς κόστος δεν είναι εύκολο, και μια μακρά στρατηγική απεξάρτηση από την ρωσική ενέργεια θα έπρεπε ήδη να έχει δρομολογηθεί, λέει το Bloomberg. Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει τέσσερα μέρη: ισχυρή διαπραγματευτική προσέγγιση για τις τρέχουσες προμήθειες φυσικού αερίου, νέες περιφερειακές πηγές τροφοδότησης φυσικού αερίου, νέες υποδομές που θα επιτρέπουν την μεταφορά και την διανομή υγροποιημένου φυσικού αερίου και εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Σχετικά με τις νέες πηγές ενέργειας σημειώνεται ότι η περιοχή της Κασπίας Θάλασσας, της Κεντρικής Ασίας και της βόρειας Αφρικής μπορούν να εξάγουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από εκείνες που εξάγουν σήμερα. Θα χρειαστούν ωστόσο μεγάλες επενδύσεις, κυρίως σε αγωγούς, για να αξιοποιηθούν αυτές οι δυνατότητες. Είναι προς το συμφέρον των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων της Ευρώπης να στηρίξει αυτές τις πρωτοβουλίες.Εξαιτίας της έκρηξης της παραγωγής σχιστολιθικού φυσικού αερίου οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στην προμήθεια της Ευρώπης με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG).
Η Ευρώπη διαθέτει το δικό της σχιστολιθικό φυσικό αέριο, που θα μπορούσε να καλύψει την κατανάλωση 25 ετών, σύμφωνα με τα σημερινά ποσοστά κατανάλωσης, αλλά δεν έσπευσε να το αξιοποιήσει. Μια αμερικανικού τύπου εκμετάλλευση είναι ίσως δύσκολη, λόγω γεωλογικών προβλημάτων και της πυκνότητας του πληθυσμού, αλλά δεν υπάρχει δικαιολογία για τη μη αξιοποίησή τους, αναφέρει το δημοσίευμα.
Την ίδια στιγμή, υπάρχουν και άλλοι τρόποι διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών. Εάν η προσάρτηση της Κριμαίας δημιούργησε δυσφορία στην κα Μέρκελ για την ενεργειακή εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο, θα έπρεπε εξίσου να την προβληματίζει και η πρόωρη απόφασή της για το κλείσιμο των εργοστασίων πυρηνικής ενέργειας.
Κατά μία έννοια όλα είναι θέμα τιμής. Η ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης θεώρησε δεδομένο το φθηνό ρωσικό αέριο. Οι εξελίξεις του τελευταίου μήνα κατέστησαν σαφές όμως ότι το ρωσικό φυσικό αέριο δεν είναι τόσο φθηνό όσο φαίνεται.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.