“Χρυσές δουλειές” κάνει αυτές τις μέρες το διάσημο Russian Tea Room στην καρδιά της Νέας Υόρκης, την ώρα που στην άλλη άκρη του Ατλαντικού διαδραματίζονται αιματηρές σκηνές μάχης και η Ρωσία βρίσκεται στη χειρότερη κρίση της από τις μέρες του Ψυχρού Πολέμου. Ο κόσμος στην πολυτελή αίθουσα δεν σταματά να παραγγέλνει εξαίσια εδέσματα, όπως χαβιάρι Golden Ossetra που τιμολογείται στα 295 δολάρια, κοτόπουλο Κιέβου των 38 δολαρίων και σφηνάκια βότκας Beluga, 25 δολάρια έκαστο.
Από τη στιγμή που ξεκίνησε η ιστορία της προσάρτησης της περιοχής της Κριμαίας από τον Πούτιν τον περασμένο Μάρτιο, πολλοί ήταν οι τουρίστες που έρχονταν στην κατακόκκινη πολυτελή αίθουσα του εστιατορίου που ίδρυσαν αντι-μπολσεβίκοι μετανάστες το 1927 στο κέντρο του Μανχάταν. Όπως όμως λέει μια Νεοϋορκέζα, θαμώνας του εστιατορίου, “μου αρέσει η ρωσική κουζίνα, όχι η ρωσική πολιτική. Υπάρχουν πολύ περισσότερα στη Ρωσία πέραν του Πούτιν”.
Συνήθως οι πελάτες που μιλούν ρωσικά μένουν αμέτοχοι στις συζητήσεις που παίρνουν φωτιά μέσα στο Russian tea Room – συζητήσεις που έγιναν ακόμα πιο ένθερμες ,και παθιασμένες μετά την πολύνεκρη τραγωδία με την πτήση MH17.
“Μου αρέσει το φαγητό, μου αρέσει η κουλτούρα, τα πολιτικά με μπερδεύουν” αναφέρει μια συχνή θαμώνας που μένει στο Κονέκτικατ κι έρχεται συχνά εδώ για φαγητό με τις δύο κόρες της.
Όταν η πολιτική περνά από το στομάχι
Ανάλογη η εικόνα και στα εστιατόρια με την ουκρανική κουζίνα, όπως το Korchma Taras Bulba, στο Σόχο που ειδικεύεται στις ουκρανικές γεύσεις. Όπως λέει η υπεύθυνη του μαγαζιού, τώρα, μετά τη σύγκρουση φιλορώσων – Ουκρανών, όταν ένας νέος πελάτης ζητά να δοκιμάσει μια αυθεντική ουκρανική γεύση, εκείνη του προτείνει ένα πιάτο ζυμαρικών με γέμιση προμαγειρεμένου κρέατος, που είναι γνωστό ως vareniki, και όχι πια σούπα borshch όπως πριν. Κι αυτό γιατί και το θέμα του φαγητού όπως λέει έχει γίνει… πολιτικά διαφιλονικούμενο. “δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πιάτο vareniki είναι ουκρανικό. Οι Ρώσοι έχουν ένα παρόμοιο φαγητό, αλλά φτιάχνεται με ωμό κρέας κι αυτό είναι τεράστια διαφορά”, αναφέρει στο Bloomberg και είναι σε θέση να ξέρει καλύτερα αφού είναι Ρωσίδα η ίδια.
Στη γειτονιά Brighton Beach του Μπρούκλιν – μια περιοχή όπου πιο συχνά ακούς λέξεις από το κυριλικό αλφάβητο, παρά αγγλικά – μια Ρωσίδα πωλήτρια, η Lyuba Kornilova, έλεγε στους πελάτες της να αγοράσουν περισσότερο εισαγόμενο χαβιάρι, λόγω των επαπειλούμενων κυρώσεων ΗΠΑ και ΕΕ κατά του Πούτιν. Όπως έλεγε φοβόταν πως οι κυρώσεις θα επηρέαζαν τις εισαγωγές. “Ο Πούτιν μπορεί να θελήσει να ανταποδώσει μέσω του εμπορίου”, προειδοποιούσε τους πελάτες της, “κι εσείς μπορεί να καταλήξετε να αγοράζετε με το κιλό καναδικό χαβιάρι που είναι σα να μασάς πλαστικό”. Η απλή σκέψη της Ρωσίδας πωλήτριας θυμίζει αυτό που ίσχυε στην αρχαιότητα: τότε που οι εκλεπτυσμένες γεύσεις ήταν συνδεδεμένες με την ύπαρξη πολιτικού πολιτισμού. Χαρακτηριστικά, οι σκληροτράχηλοι Σπαρτιάτες λογάριαζαν ίσως πως το λεπτό γούστο για το φαγητό οδηγεί στην εξασθένηση του κράτους, γι’ αυτό και προτιμούσαν τα πιο απλά φαγητά από κρέας, ενώ εκείνους που δοκίμαζαν να καθιερώσουν καινούργια φαγητά τούς έδιωχναν από την πόλη…
Χ.Ρ.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.