Της Ελένης Στεργίου
Το σεξ πουλάει και θα πουλάει. Είναι μία παραδοχή που την αναφέρουν αρκετοί αναλυτές, ενώ κράτη έχουν ξεκινήσει να υπολογίζουν τα έσοδα από την πορνεία στο ΑΕΠ τους, μειώνοντας έτσι και ο χρέος.
Ήδη, το έχουν εφαρμόσει οι Ισπανία και Ιταλία εκμεταλλευόμενες ευρωπαϊκή ρύθμιση που χρονολογείται από τον περασμένο Ιούνιο και επιτρέπει η πορνεία να συνυπολογίζεται στις παροχές υπηρεσιών.
Στις λεγόμενες παραγωγικές δραστηριότητες ανήκουν και οι απάτες. Άρα….όσο πιο πολλούς απατεώνες και ναρκωτικά, όσο πιο πολλή αδήλωτη εργασία και πορνεία διαθέτει ένα κράτος τόσο πιο πλούσιο γίνεται στα χαρτιά!
Σημειώνεται ότι η παραοικονομία στη χώρα μας βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, φτάνοντας κατά τη Visa Europe στο 24% του ΑΕΠ ή 43,2 δισ. Ευρώ, ενώ στην Ευρώπη είναι 15%. . Οι Ιταλοί αποφάσισαν να εντάξουν αυτή την οδηγία, δεδομένου ότι και το μέγεθος της παραοικονομίας εκτιμάται στο 11% του ιταλικού ΑΕΠ (στοιχεία 2012). Στη Γερμανία είναι απολύτως νόμιμη συνεισφέροντας ένα ποσό που ξεπερνάει τα $4,0 δισ. ετησίως.
Ο δημοφιλής κλάδος που ανεβάζει την παραοικονομία στα ύψη είναι η πορνεία. Πολλοί διεθνείς αναλυτές κατά καιρούς προτρέπουν τα κράτη να πάψουν” να κυνηγούν την πορνεία και να δουν τη βιομηχανία του σεξ ως έναν κλάδο που θα συνεισφέρει στο ΑΕΠ.
Εξάλλου, υπάρχει δείκτης που αναλόγως τις αμοιβές της… γυναίκας που εκδίδεται βγάζουν οι οικονομολόγοι συμπέρασμα για το αν η οικονομία θα ανακάμψει ή όχι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο δείκτης Latvian Hooker Index. Μετρά τον αριθμό και τις αμοιβές. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια ανοδικού οικονομικού κύκλου υπάρχουν λίγες εργαζόμενες σε αυτό το τομέα (καθώς υπάρχει απορρόφηση από την αγορά εργασίας) και οι αμοιβές είναι πολύ υψηλές. Αντίθετα, σε περιόδους κρίσεις υπάρχει υπερπροσφορά, υψηλή ανεργία, εισροή μεταναστών από φτωχές χώρες και πολύ χαμηλές ανοιβές. Σύμφωνα με το δείκτη κατά το πικ της κρίσης το 2010 η βραδιά έπεσε στα χαμηλά των 60 δολαρίων για τις ιερόδουλες πολυτελείας.
Τα στοιχεία ακόμα δεν δείχνουν να καλυτερεύουν και μελετητές αναφέρουν ότι η ανάκαμψη αργεί ακόμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως αναφέρουν οι εμελτητές, είναι η σύγκριση τιμών από το 1988: Μία περιζήτητη και πολυτελείας εργαζόμενη για τις βασικές υπηρεσίες χρέωνε τότε 395 δολάρια (κατά μέσο όσο), αλλά τώρα είναι στα 200 δολάρια, χωρίς περιορισμό απαιτήσεων ή διάρκεια.
Σύμφωνα με γράφημα που δημοσίευσε το περιοδικό Economist, τα τελευταία χρόνια η τιμή του σεξ έχει μειωθεί. Ανέλυσε το προφίλ 190.000 εργαζομένων στη βιομηχανία, λαμβάνοντας δείγματα διεθνώς και τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αμοιβές έχουν υποχωρήσει, κυρίως λόγω της ύφεσης που ακολούθησε το 2007-08, ενώ η τεχνολογία και το ίντερνετ έχει επιφέρει αναπροσαρμογές. Όπως φαίνεται και από το παραπάνω γράφημα, η Βοστόνη διατηρεί υψηλές αμοιβές και η Νέα υόρλη, ενώ το Τόκιο είναι σε χαμηλά επίπεδα.
Εκτός από τα στοιχεία για τις τιμές, το περιοδικό ανέλυσε και κριτικές πελατών για τα φυσικά χαρακτηριστικά των φυσικών χαρακτηριστικών του εργαζομένου και τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Το συμπέρασμα αναμενόμενο: Η εμφάνιση μετράει πολύ.
Οι πελάτες προτιμούν χαρακτηριστικά της δυτικής ομορφιάς: λεπτές, όχι πολύ αδύνατες, με μακριά ξανθά μαλλιά και πλούσιο στήθος. Τα μαύρα μαλλιά δεν έχουν ιδιαίτερη προτίμηση!
Σύμφωνα με το περιοδικό στις βόρειες χώρες, έχουν μεταναστεύσει γυναίκες από την ανατολική Ευρώπη ή εκτός ΕΕ, οι οποίες είναι πρόθυμες να κάνουν αυτή τη δουλειά με πολύ λιγότερα χρήματα από τις Γερμανίδες και ή τις Αγγλίδες συναδελφισσες τους.
Είκοσι χρόνια πριν, οι περισσότερες ιερόδουλες στη Νορβηγία ήταν από τη χώρα και όλες χρέωναν το ίδιο, αναφέρει ο καθηγητής Len Skilbrei, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Σήμερα, με τον αυξανόμενο αριθμό των εργαζομένων του σεξ λόγω της κρίσης και κυρίως από τις χώρες της Βαλτικής και της Κεντρικής Ευρώπης, καθώς και από τη Νιγηρία και την Ταΐλάνδη έχουν πέσει πολύ οι τιμές.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.