Aντεπίθεση των Κούρδων κατά των Τζιχαντιστών στο Βόρειο Ιράκ

Με τους Κούρδους, τους Ιρακινούς και τους Σύριους, να είναι οι μοναδικοί που μπορούν να (και) αντιμετωπίζουν τους Τζιχατζιστές αντάρτες στο έδαφος, οι δυνάμεις αυτές είναι που μπορούν να σταματήσουν την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους.

Την περασμένη εβδομάδα οι κουρδικές δυνάμεις πολέμησαν για να ξαναπάρουν τις θέσεις τους από τους μαχητές του Ισλαμικού κράτους, ενώ ο Ιρακινός πρωθυπουργός Νούρι αλ-Μαλίκι προσπαθεί να μείνει στην εξουσία με τη διεθνή υποστήριξη προς  αυτόν να καταρρέει.

Τα κουρδικά στρατεύματα, υποστηριζόμενα από αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πολεμούν τους Σουνίτες μαχητές κοντά στην πόλη Sinjar, στην περιφέρεια της Νινευή.

Αμερικανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι αναμένεται να μεταβούν στην περιοχή των βουνών Σίντζαρ, για να εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο θα απομακρυνθούν από την περιοχή οι άμαχοι.

Περίπου 130 Αμερικανοί στρατιωτικοί οι οποίοι έχουν επιφορτιστεί με συμβουλευτικό ρόλο έφθασαν στην Αρμπίλ, την πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν.

Οι Γάλλοι δήλωσαν ότι θα προμηθεύσουν τους Κούρδους με όπλα, ενώ οι ΗΠΑ και η Μ. Βρετανία ετοιμάζουν σχέδια για τη διάσωση της εθνότητας Yazidis, χιλιάδες μέλη της οποίας είναι παγιδευμένοι στα βουνά του Βόρειου Ιράκ, όπου και κατέφυγαν για να σωθούν από την σφαγή και τις εκτελέσεις των Τζιχαντζιστών.

Με την στήριξή προς το πρόσωπό του να καταρρέει, ο Μαλίκι κατήγγειλε ως αντισυνταγματική την αντικατάστασή του από τον Χαϊντάρ αλ-Abadi, μέλος του σιιτικού κόμματος Ντάουα (του Μαλίκι).

Η απόφαση της αντικατάστασης πάρθηκε από τον Ιρακινό πρόεδρο Φουάντ Μασούμ του οποίου η διαμάχη με τον Μαλίκι έχει επιδεινώσει το κενό εξουσίας και εμπόδισε τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους.

Οι σιίτες κυριαρχούν στην κυβέρνηση Μαλίκι η οποία έχει για χρόνια αποξενωμένη την μειονότητα των σουνιτών μερικοί από τους οποίους έχουν υποστηρίξει το Ισλαμικό Κράτος.

Ο πρωθυπουργός του Ιράκ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα συνεχίσει και δεν πρόκειται να παραδώσει την εξουσία έως ότου το αποφασίσει το ομοσπονδιακό δικαστήριο της χώρας, ακόμα και μετά τα σημάδια από την Τεχεράνη που δείχνουν ότι το Ιράν έχει πάψει να τον στηρίζει.