Το Ισραήλ εξαπέλυσε προληπτική επίθεση στο Ιράν επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες ότι σύμβουλοι του Τραμπ εξέτασαν σενάρια περιορισμένου πλήγματος ή ακόμη και το ενδεχόμενο να προηγηθεί ισραηλινή επίθεση, ώστε να δημιουργηθεί πολιτική νομιμοποίηση για αμερικανική εμπλοκή. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου θεωρεί το Ιράν υπαρξιακή απειλή, λόγω των πυρηνικών φιλοδοξιών, του βαλλιστικού οπλοστασίου και του δικτύου περιφερειακών συμμάχων του. Αντιθέτως, οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου, με προεξάρχουσες τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, φοβούνται ότι μια κατάρρευση του Ιράν θα αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή, θα πυροδοτήσει προσφυγικά ρεύματα και θα θέσει στο στόχαστρο κρίσιμες ενεργειακές υποδομές.

Ανάλυση του Eurasia επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει τους στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ που θα καθορίσουν και τη στόχευση. Όπως σημειώνει ο Τζόελ Ρέιμπερν ανώτερος ερευνητής στο Κέντρο για την Ειρήνη και την Ασφάλεια στη Μέση Ανατολή του Hudson Institute, Ιστορικός της Μέσης Ανατολής και πρώην διπλωμάτης και στρατιωτικός αξιωματικός, για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι στρατηγικοί στόχοι φαίνεται να είναι τρεις:

Η οριστική εξάλειψη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος

-Ο τερματισμός της απειλής του ιρανικού προγράμματος και οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και του προγράμματος drones
-Ο εξαναγκασμός του Ιράν να σταματήσει τη στήριξη τρομοκρατικών πληρεξουσίων οργανώσεων στο εξωτερικό

Αυτά αποτελούν ζωτικά συμφέροντα εθνικής ασφάλειας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι επίσης ζωτικά συμφέροντα που συμμερίζονται το Ισραήλ, οι ευρωπαϊκές χώρες και τα αραβικά κράτη. Η κυβέρνηση Τραμπ ενδέχεται να αποφασίσει —ή να έχει ήδη αποφασίσει— να προσθέσει έναν ακόμη στρατηγικό στόχο: την αποδυνάμωση της ικανότητας του ιρανικού καθεστώτος να καταστέλλει τον ίδιο του τον πληθυσμό. Αν αυτό έχει προστεθεί ως στρατηγικός στόχος της εκστρατείας, τότε θα υπαγορεύσει ένα επιπλέον σύνολο στόχων, πολύ διαφορετικών από εκείνους που σχετίζονται με τους παραπάνω στόχους.

Οι αρχικές προτεραιότητες θα πρέπει να είναι:

1. Η διατάραξη της διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών του ιρανικού καθεστώτος· η καταστολή ή καταστροφή των περιορισμένων εναπομεινάντων αντιαεροπορικών του δυνατοτήτων· και η εξουδετέρωση οποιασδήποτε απειλής μπορεί να θέσει το ιρανικό ναυτικό στον αμερικανικό στόλο.

2. Η εξάλειψη της ικανότητας του καθεστώτος να πλήττει με βαλλιστικούς πυραύλους και drones, που αποτελεί το βασικό μέσο αντεπιθέσεων και επιβολής κόστους προς εξαναγκασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Διατάραξη του καθεστώτος

Στο πρώτο κύμα επιθέσεων, οι ΗΠΑ θα επιδίωκαν να «τυφλώσουν» το καθεστώς και να διασφαλίσουν ότι η Τεχεράνη δεν μπορεί να επικοινωνεί εσωτερικά ούτε να διατηρεί επίγνωση της κατάστασης. Ο στόχος θα ήταν να αποτραπεί η κατανόηση του τι συμβαίνει, ώστε να μην μπορούν να αξιοποιήσουν τις ελάχιστες αμυντικές δυνατότητες που τους έχουν απομείνει μετά τον περασμένο Ιούνιο.

Στόχοι αυτής της φάσης: Οι εγκαταστάσεις της ανώτατης ηγεσίας του καθεστώτος, οι κρίσιμοι κόμβοι επικοινωνιών, οι κρίσιμες υποδομές μεταφορών (στρατιωτικά αεροσκάφη, βάσεις ή αεροδρόμια με στρατιωτική χρήση) καθώς και οι υποδομές μετάδοσης και διαμοιρασμού πληροφοριών Ενοποιημένα συστήματα αεράμυνας, με σειρά προτεραιότητας: όπως υποδομές επικοινωνιών που επιτρέπουν τη διασύνδεση των συστημάτων, ραντάρ εντοπισμού εισερχόμενων αεροσκαφών καθώς και τα ίδια τα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα

Το Ιράν δεν διαθέτει πλέον εκτεταμένες αντιαεροπορικές υποδομές μετά τα γεγονότα του περασμένου έτους, αν και έχει προσπαθήσει να ανασυγκροτήσει τις δυνατότητές του.

Εξάλειψη της Πυραυλικής Απειλής

Η επόμενη προτεραιότητα θα ήταν η ικανότητα πυραυλικών πληγμάτων του Ιράν. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ο εντοπισμός και η καταστροφή των εκτοξευτών πυραύλων, μικρού και μέσου βεληνεκούς. Οι εκτοξευτές είναι καθοριστικοί, διότι ακόμη και με μεγάλα αποθέματα πυραύλων, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς αυτούς.
Μετά την σύγκρουση περασμένου Ιουνίου με το Ισραήλ, το Ιράν φέρεται να διέθετε περίπου 95 εκτοξευτές μέσου βεληνεκούς. Πιθανόν έχει αναπληρώσει μέρος της ικανότητάς του, ίσως φτάνοντας έως και τους 200–260 εκτοξευτές. Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφώς λιγότεροι από τους 480 που διέθετε στην αρχή του «πολέμου των 12 ημερών». Αυτό σημαίνει μειωμένη δυνατότητα κορεσμού της ισραηλινής αντιπυραυλικής άμυνας.

Πιο άμεση απειλή αποτελούν οι βαλλιστικοί πύραυλοι μικρού βεληνεκούς, που μπορούν να πλήξουν αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο, στο Ιράκ και στη Συρία, καθώς και στόχους στα Στενά του Ορμούζ. Ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος (πιθανώς χιλιάδες πύραυλοι και περίπου 100 εκτοξευτές). Η πλειονότητα βρίσκεται στο δυτικό Ιράν, γεγονός που διευκολύνει τον εντοπισμό τους.

Οι Ισραηλινοί κατάφεραν να περιορίσουν την πυραυλική απειλή σε διαχειρίσιμα επίπεδα μέσα στις πρώτες 4–5 ημέρες του πολέμου των 12 ημερών. Οι αμερικανικές δυνάμεις πιθανότατα θα μπορούσαν να το επιτύχουν ταχύτερα.
Αφού επιτευχθεί αεροπορική υπεροχή και περιοριστεί η ικανότητα ιρανικής ανταπόδοσης με πυραύλους, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να πλήξουν με μικρότερη πίεση χρόνου τους υπόλοιπους στόχους, συμπεριλαμβανομένων των σταθερών πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Πέρα από τις πυρηνικές και πυραυλικές εγκαταστάσεις, οι ΗΠΑ θα πρέπει να περιορίσουν και την ικανότητα του καθεστώτος να στηρίζει πληρεξούσιες τρομοκρατικές οργανώσεις σε Λίβανο, Υεμένη και ενδεχομένως Ιράκ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε με άμεσο εξαναγκασμό της Τεχεράνης είτε με ενίσχυση του Ισραήλ ώστε να εξαλείψει αυτές τις οργανώσεις.

Η διαπραγμάτευση με το Ιράν, εάν υπάρξει, θα πρέπει να γίνει ενώ η στρατιωτική πίεση συνεχίζεται — όχι μετά τη λήξη των επιχειρήσεων.

Αποδυνάμωση της ικανότητας καταστολής

Για να αποδυναμωθεί η δυνατότητα εσωτερικής καταστολής, θα πρέπει να πληγούν οι περιφερειακές δυνάμεις Basij και βάσεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) που τις υποστηρίζουν. Η καταστροφή αυτών των στόχων, σε συνδυασμό με τη διατάραξη επικοινωνιών και μετακινήσεων, θα μπορούσε να δημιουργήσει παράθυρο ευκαιρίας για λαϊκές εξεγέρσεις, ιδίως σε περιοχές όπως το ιρανικό Κουρδιστάν.

«Πόλεμος Δεξαμενόπλοιων»

Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να διακόψουν τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου μέσω ναυτικού αποκλεισμού, πλήττοντας τα δεξαμενόπλοια. Αναμένεται ιρανική προσπάθεια αναβίωσης «πολέμου δεξαμενόπλοιων» στα Στενά του Ορμούζ.
Το Ιράν δύσκολα θα αντέξει μακρά αντιπαράθεση σε αυτό το μέτωπο. Το 1988 δεν άντεξε για πολύ, ενώ οι αμερικανικές δυνατότητες έχουν ενισχυθεί σημαντικά έκτοτε.
Ιρανικές Επιθέσεις σε soft targets

Το Ιράν θα μπορούσε να πλήξει αμερικανικούς ή ισραηλινούς στόχους μέσω δικτύων πυρήνων, κυρίως σε περιοχές όπως το Ιράκ ή ο Λίβανος μέσω της Χεζμπολάχ. Ωστόσο, δεν έχει αποδείξει ικανότητα ουσιαστικής απειλής κατά των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, ενδέχεται να προσπαθήσει να υποκινήσει εξέγερση στη Δυτική Όχθη, αν και δεν κατόρθωσε κάτι τέτοιο μετά τον πόλεμο της 7ης Οκτωβρίου.

Διαβάστε ακόμη 

Ρεύμα: Σήμα για καθοδικές τιμές στα πράσινα τιμολόγια τον Μάρτιο 2026 

Παράνομος τζόγος: 11.000 sites έκλεισαν – Ερχονται νέοι έλεγχοι και κύμα με «λουκέτα»

Υποχρεωτική σήμανση σε προϊόντα με μειωμένη ποσότητα και ψηφιακές καταγγελίες αλλάζουν τους ελέγχους στην αγορά

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα