Η πολυαναμενόμενη ομιλία του στο φόρουμ προσέλκυσε χιλιάδες κόσμου, με τους συμμετέχοντες να περιμένουν επί ώρες στην ουρά για να μπουν στο Congress Hall. Ήμουν κι εγώ ανάμεσά τους, γράφει η δημοσιογράφος του CNBC Spriha Srivastava, που δίνει μια πλήρη περιγραφή του κλίματος πριν και κατά τη διάρκεια αυτού που περίμεναν όλοι: της δημόσιας τοποθέτησης Τραμπ μετά τις «βόμβες» που είχε εξαπολύσει με αιχμή τη Γροιλανδία.

«Περίμενα πάνω από μιάμιση ώρα. Ακόμη και ο διευθύνων σύμβουλος της Blackstone, Στιβ Σβάρτσμαν, στάθηκε στην ίδια ουρά με όλους μας. Τελικά πέρασα τον έλεγχο και βρήκα θέση — κάτι που αποδείχθηκε τύχη, καθώς σε πολλούς αρνήθηκαν την είσοδο στην αίθουσα.

Καθώς ο κόσμος στριμωχνόταν, η ατμόσφαιρα θύμιζε περισσότερο συναυλία με αστέρες παρά πολιτικό φόρουμ. Στο ακροατήριο βρίσκονταν ο διευθύνων σύμβουλος της Apple Τιμ Κουκ, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ατζάι Μπάνγκα, αλλά και κορυφαίοι πολιτικοί και επιχειρηματικοί παράγοντες, όπως ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λάτνικ, ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ και ο πρωθυπουργός του Καναδάς Μαρκ Κάρνεϊ.

Υπήρξαν και κάποιες πιο ανάλαφρες στιγμές πριν ξεκινήσει η ομιλία: ο Κουκ αγκάλιασε θερμά τον Μπάνγκα, η Λαγκάρντ αντάλλαξε εγκάρδιους χαιρετισμούς με Ευρωπαίους αξιωματούχους — μικρές, ανθρώπινες σκηνές πριν η αίθουσα βυθιστεί στην αναμονή.

Ο Τραμπ ανέβηκε στο βήμα μέσα σε δυνατά χειροκροτήματα, σε μια ομιλία που πολλοί χαρακτήρισαν ως την πιο πολυσυζητημένη του φετινού Νταβός. Ξεκίνησε λέγοντας ότι χαίρεται που βλέπει τόσους φίλους και «μερικούς εχθρούς», προκαλώντας γέλια. Από εκεί και πέρα, πέρασε σε έναν έντονα αυτοαναφορικό τόνο, περιγράφοντας τον εαυτό του ως τον πιο επιτυχημένο πρόεδρο και απαριθμώντας, όπως είπε, τα μεγάλα του επιτεύγματα μέσα σε μόλις έναν χρόνο.

“Ο κόσμος τα πάει πολύ καλά και είναι ευχαριστημένος μαζί μου”, δήλωσε, προκαλώντας ένα μείγμα γέλιου και χειροκροτημάτων.

Ο τόνος ταλαντευόταν ανάμεσα στο χιούμορ και την πρόκληση. Ο Τραμπ δεν δίστασε να επιτεθεί λεκτικά σε διάφορα πρόσωπα, κάνοντας ακόμη και σχόλιο για τα γυαλιά ηλίου του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν: “Τι στο καλό ήταν αυτό;”, είπε.

Αρκετές αιχμές απευθύνθηκαν και στον Κάρνεϊ. Ένας διευθύνων σύμβουλος που καθόταν κοντά μου, και ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, μου είπε ότι ο Καναδός πρωθυπουργός το πήρε με χιούμορ, χαμογελώντας και κουνώντας καταφατικά το κεφάλι.

Γροιλανδία και μουρμούρες

Ύστερα από περισσότερο από μία ώρα, ο Τραμπ έφτασε στο θέμα που πολλοί στην αίθουσα περίμεναν με ανησυχία. “Θέλετε να μιλήσω για τη Γροιλανδία;” ρώτησε, προκαλώντας ένα δυνατό «ναι!» από το ακροατήριο. Γύρω μου, κάποιοι κούνησαν αρνητικά το κεφάλι. Ένας άνθρωπος πίσω μου, που είπε ότι είναι Δανός, μουρμούρισε: “Αυτό είναι γελοίο”.

“Επιδιώκω άμεσες διαπραγματεύσεις για να συζητήσουμε ξανά την απόκτηση της Γροιλανδίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες”, είπε ο Τραμπ. Η αίθουσα σώπασε αισθητά. “Αυτό είναι τρομακτικό”, σχολίασε κάποιος μπροστά μου, ανταλλάσσοντας ανήσυχες ματιές με τους διπλανούς του.

“Έχουν επιλογή. Μπορούν να πουν ναι και θα είμαστε πολύ ευγνώμονες. Ή μπορούν να πουν όχι και θα το θυμόμαστε”, είπε ο Τραμπ για τη Γροιλανδία, αν και — για πρώτη φορά — ξεκαθάρισε ότι δεν θα χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία, προκαλώντας ένα συλλογικό αναστεναγμό ανακούφισης.

Ο Πρόεδρος αναφερόταν επανειλημμένα στη Γροιλανδία ως “ένα κομμάτι πάγου” και φάνηκε να τη συγχέει με την Ισλανδία, μια εντελώς διαφορετική ευρωπαϊκή χώρα.

Παράλληλα, άσκησε ευρύτερη κριτική στην Ευρώπη, λέγοντας ότι τμήματά της έχουν γίνει αγνώριστα, ενώ χαρακτήρισε την πρώην Πρόεδρο της Ελβετίας Κάριν Κέλερ-Ζούτερ ως δύσκολη. “Έλεγε συνεχώς το ίδιο πράγμα. Μου έσπαγε τα νεύρα”, σχολίασε.

Η ομιλία ακολούθησε από μια συζήτηση τύπου fireside chat (ανεπίσημη, χαλαρή συζήτηση ενώπιον κοινού) με τον πρόεδρο του WEF Μπέργκε Μπρέντε, όμως τότε — μετά από πάνω από μία ώρα — μέρος του ακροατηρίου είχε αρχίσει να αποχωρεί.

Φεύγοντας, ρώτησα μερικούς συμμετέχοντες τι εντύπωση αποκόμισαν. Ένας διευθύνων σύμβουλος τεχνολογίας το έθεσε λακωνικά: δεν ήξερε αν έπρεπε να γελάσει ή να νευριάσει— άποψη που συμμερίστηκαν κι άλλοι.

“Ναι, γελάσαμε”, μου είπε ένας πολιτικός. “Αλλά είναι και τρομακτικό να σκέφτεσαι ότι μπορεί πράγματι να προσπαθήσει να υλοποιήσει κάποια από αυτά που είπε”.»

Διαβάστε ακόμη

Ιωάννης Κούστας: Εισέρχεται στον κλάδο μεταφοράς LNG – Στρατηγική συνεργασία με τον όμιλο Glenfarne Group

Δρ Νίκος Λιάπης: Σημείο καμπής το 2026 για τη ναυτιλία και τη ναυτική τεχνολογία

Πίσω από τις πόρτες 5 τοπ members club

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα