Η δημοσιοποίηση σχεδόν τριών εκατομμυρίων νέων σελίδων που συνδέονται με τον Τζέφρι Έπσταϊν δεν έφερε την θεαματική αποκάλυψη που επί χρόνια καλλιεργήθηκε στη δημόσια σφαίρα. Δεν εμφανίστηκε μια ενιαία «λίστα πελατών», ούτε ένα έγγραφο που να οδηγεί αυτομάτως σε ποινικές διώξεις ισχυρών προσώπων. Αντίθετα, οι νέοι φάκελοι δείχνουν κάτι πιο ανησυχητικό: μια λεπτομερή εικόνα ενός δικτύου εξουσίας που δεν κατέρρευσε ούτε μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008 ούτε μετά τη σύλληψή του το 2019.

Αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι ένα μυστικό κύκλωμα που λειτούργησε στο σκοτάδι, αλλά ένα οικοσύστημα κοινωνικής και οικονομικής συνεύρεσης, μέσα στο οποίο ο Έπσταϊν παρέμεινε λειτουργικός, χρήσιμος και ανεκτός για περισσότερο από μια δεκαετία και το σημαντικότερο χωρίς ούτε να κρύβεται αλλά ούτε και να μένει στο περιθώριο λόγω της ακραία παραβατικής του δραστηριότητας.

Το νέο στοιχείο δεν βρίσκεται τόσο στα ονόματα όσο στη διάρκεια. Τα έγγραφα δείχνουν ότι οι σχέσεις του Έπσταϊν με επιχειρηματίες, πολιτικούς, νομικούς, ανθρώπους των ΜΜΕ και της διεθνούς κοσμικής σκηνής δεν διακόπηκαν μετά τη στιγμή που θα έπρεπε θεσμικά να είχαν καταστεί τοξικές. Αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις συνεχίστηκαν ή επανεκκινήθηκαν, συχνά με μεγαλύτερη προσοχή στη διαχείριση του ίχνους, αλλά χωρίς ουσιαστική αποστασιοποίηση. Η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη ενός ανθρώπου που, ενώ είχε ήδη καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα, εξακολουθούσε να προσκαλεί, να μεσολαβεί, να χρηματοδοτεί και να λειτουργεί ως κοινωνικός κόμβος.

Η ποσοτική διάσταση των αρχείων επιτρέπει για πρώτη φορά μια σχετικά καθαρή ανθρωπογεωγραφία του δικτύου. Περισσότερα από 1.200 άτομα εμφανίζονται τουλάχιστον μία φορά σε emails, ημερολόγια, καταγραφές πτήσεων ή οικονομικά έγγραφα. Από αυτά, περίπου 150 πρόσωπα εμφανίζονται επανειλημμένα, με συχνότητα που δείχνει σταθερή σχέση και όχι περιστασιακή επαφή. Ένας πολύ μικρότερος πυρήνας, λιγότερος από 40 ανθρώπους, καταγράφεται ως συστηματικός συνομιλητής ή επισκέπτης, με πολυετή παρουσία.

Η κατανομή αυτών των προσώπων δείχνει ότι περίπου το 35% προέρχεται από τον χρηματοοικονομικό και επιχειρηματικό τομέα, το 20% από την πολιτική και τη δημόσια διοίκηση, το 15% από τον νομικό κόσμο και τον χώρο των συμβούλων, άλλο ένα 15% από τα ΜΜΕ, τη μόδα και τον πολιτισμό, ενώ το υπόλοιπο 15% κατανέμεται σε ακαδημαϊκούς, επιστημονικούς και κοινωνικούς κύκλους. Γεωγραφικά, η πλειονότητα των επαφών εντοπίζεται στις ΗΠΑ, με περίπου 60%, ακολουθεί η Ευρώπη με 25%, ενώ η Καραϊβική και τα offshore χρηματοπιστωτικά κέντρα συγκεντρώνουν περίπου το 10%. Η Μέση Ανατολή και η Ασία εμφανίζονται με μικρότερο ποσοστό, αλλά οι περιπτώσεις από την περιοχή έχουν ιδιαίτερη οικονομική και πολιτική βαρύτητα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται το όνομα του Ντόναλντ Τραμπ ξεχωρίζει. Ο Τραμπ αναφέρεται πάνω από 1.000 φορές στα νέα αρχεία, αριθμός που από μόνος του προκαλεί πολιτικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Η ανάγνωση, ωστόσο, αυτών των αναφορών απαιτεί προσοχή. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι μνείες σχετίζονται με κοινωνικά ημερολόγια, εκδηλώσεις της δεκαετίας του 1990, κύκλους της Νέας Υόρκης και το περιβάλλον του Μαρ-α-Λάγκο. Ο Τραμπ εμφανίζεται ως μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού τοπίου στο οποίο ο Έπσταϊν κινούνταν με άνεση. Τα έγγραφα δεν προσθέτουν νέα, απτά στοιχεία που να τεκμηριώνουν εγκληματική εμπλοκή του. Αυτό που προσθέτουν είναι η διάσταση της εγγύτητας και της κανονικότητας: ο Έπσταϊν δεν ήταν περιθωριακός, αλλά παρών σε χώρους όπου διαμορφωνόταν κοινωνικό και πολιτικό κεφάλαιο. Η συχνότητα των αναφορών δεν συνιστά απόδειξη ενοχής, αλλά υπονομεύει την αφήγηση πλήρους και έγκαιρης αποκοπής.

 

Διαβάστε τη συνέχεια στο protothema.gr