Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες γιορτάζουν φέτος τα 250 χρόνια από την ανεξαρτησία τους, το Αμερικανικό Όνειρο μοιάζει να αλλάζει ριζικά νόημα για ολοένα περισσότερους, το όνειρο είναι να μη ζουν πια εκεί.
Πέρυσι, τα διαθέσιμα στοιχεία κατέγραψαν κάτι που είχε να εμφανιστεί από τα χρόνια της Μεγάλης Ύφεσης, περισσότεροι άνθρωποι έφυγαν από τις ΗΠΑ απ’ όσους εγκαταστάθηκαν σε αυτές.
Η κυβέρνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει την εξέλιξη ως επιβεβαίωση της προεκλογικής δέσμευσης για επιτάχυνση των απελάσεων παράτυπων μεταναστών και για αυστηρότερο πλαίσιο στις νέες βίζες.
Πίσω από τους αριθμούς, όμως, αναδύεται μια άλλη πραγματικότητα. Αμερικανοί πολίτες μετακινούνται στο εξωτερικό σε επίπεδα ρεκόρ, επιχειρώντας να ξαναστήσουν τη ζωή τους σε χώρες που τους φαίνονται πιο προσιτές, πιο σταθερές και πιο ασφαλείς.
Πολλοί περιγράφουν αυτό το κύμα ως «Donald Dash», καθώς η κινητικότητα έχει ενταθεί από την έναρξη της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, πρόκειται για τάση που δυναμώνει εδώ και χρόνια, τροφοδοτούμενη από την τηλεργασία, το αυξανόμενο κόστος ζωής στις ΗΠΑ και την έντονη επιθυμία πολλών Αμερικανών να δοκιμάσουν, κυρίως, τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.
Επίσημη, ενιαία στατιστική αποτύπωση για το σύνολο των Αμερικανών που μεταναστεύουν δεν υπάρχει. Παρ’ όλα αυτά, τα δεδομένα που προκύπτουν από άδειες διαμονής, αγορές κατοικιών και εγγραφές σε πανεπιστήμια σε τουλάχιστον 50 χώρες δείχνουν ότι οι Αμερικανοί απαντούν στα τεκταινόμενα στις ΗΠΑ με τον πιο άμεσο τρόπο: φεύγοντας.
Υπολογίζεται ότι μια διασπορά εκατομμυρίων Αμερικανών σπουδάζει, εργάζεται εξ αποστάσεως και απολαμβάνει τη σύνταξη της στο εξωτερικό.
Στη Λισαβόνα, οι Αμερικανοί που έχουν αγοράσει διαμερίσματα είναι τόσο πολλοί, ώστε νεοφερμένοι διαμαρτύρονται πως στους δρόμους ακούνε συχνότερα αγγλικά παρά πορτογαλικά.
Στη δημοφιλή περιοχή Grand Canal Dock του Δουβλίνου, μεσίτες λένε ότι ένας στους 15 κατοίκους έχει γεννηθεί στις ΗΠΑ. Το ποσοστό αυτό περιγράφεται ως υψηλότερο από εκείνο των Αμερικανών που είχαν γεννηθεί στην Ιρλανδία μετά το μεταναστευτικό κύμα που προκάλεσε ο Μεγάλος Λιμός της Πατάτας τον 19ο αιώνα.
Σε προορισμούς όπως το Μπαλί, η Κολομβία και η Ταϊλάνδη, Αμερικανοί τηλεργαζόμενοι που αμείβονται σε δολάρια πυροδοτούν αντιδράσεις και διαμαρτυρίες για «εξευγενισμό» (gentrification).
Περισσότεροι από 100.000 νέοι φοιτητές γράφτηκαν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, αναζητώντας πιο προσιτά πτυχία.
Την ίδια ώρα, σε οίκους ευγηρίας που ξεφυτρώνουν στο Μεξικό, κοντά στα σύνορα με τις ΗΠΑ, ηλικιωμένοι Αμερικανοί βρίσκουν φθηνότερη φροντίδα.
Η Expatsi, εταιρεία μετεγκατάστασης, οργάνωσε τον περασμένο μήνα τηλεδιάσκεψη με σχεδόν 400 Αμερικανούς που ήθελαν να μάθουν πώς μπορούν να μετακομίσουν στην Αλβανία. Η χώρα προσφέρει ειδική βίζα που επιτρέπει σε πολίτες των ΗΠΑ να ζουν και να εργάζονται εκεί, χωρίς φόρο στο εισόδημα από το εξωτερικό για έναν χρόνο, χωρίς «πολλές ερωτήσεις».
Οι ΗΠΑ κατέγραψαν αρνητική καθαρή μετανάστευση, χάνοντας περίπου 150.000 άτομα το 2025. Και οι εκροές εκτιμάται ότι θα αυξηθούν το 2026, σύμφωνα με το Brookings Institution.
Η συνολική εισερχόμενη μετανάστευση κινήθηκε μεταξύ 2,6 και 2,7 εκατομμυρίων το 2025, μειωμένη από τα σχεδόν 6 εκατομμύρια του 2023.
Πέρυσι καταγράφηκαν 675.000 απελάσεις και 2,2 εκατομμύρια «αυτοαπελάσεις», σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας.
Ανάλυση της Wall Street Journal σε 15 χώρες έδειξε ότι τουλάχιστον 180.000 Αμερικανοί μετανάστευσαν σε αυτές το 2025. Ο πραγματικός αριθμός πιθανότατα είναι υψηλότερος, καθώς και άλλες χώρες δημοσιεύουν σταδιακά πλήρη στατιστικά.
Παραμένει, ωστόσο, θολή η πλήρης εικόνα για τα 4 έως 9 εκατομμύρια Αμερικανών που εκτιμάται ότι ζουν ήδη εκτός ΗΠΑ. Το υπουργείο Εξωτερικών είχε υπολογίσει ότι 1,6 εκατομμύρια ζούσαν στο Μεξικό το 2022, με τον αριθμό να έχει πιθανότατα αυξηθεί μετά την πανδημία. Οι Αμερικανοί κάτοικοι του Καναδά, που ξεπερνούν τους 250.000, δεν περιλαμβάνουν όσους έχουν διπλή υπηκοότητα ή περνούν τα σύνορα για εργασία. Το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξενεί πάνω από 325.000 Αμερικανούς, ενώ περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο πολίτες των ΗΠΑ ζουν στην Ευρώπη.
Οι μισθοί στην Ευρώπη είναι χαμηλότεροι, όμως πολλοί λένε ότι η ποιότητα ζωής είναι υψηλότερη. Και το γεγονός ότι τα παιδιά τους δεν χρειάζεται να κάνουν ασκήσεις για ενόπλες επιθέσεις ήδη από το νηπιαγωγείο είναι, για αρκετούς, καθοριστικό πλεονέκτημα.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για μια χώρα που επί δεκαετίες υπερηφανευόταν ότι είναι ο κατεξοχήν προορισμός για ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου; Είναι η μαζική έξοδος ένδειξη κατάρρευσης της εμπιστοσύνης στο μέλλον της Αμερικής ή στον αμερικανικό τρόπο ζωής; Η εκλογή του Τραμπ υπήρξε παράγοντας για πολλούς, όμως η μετατόπιση μοιάζει πιο δομική. Όταν η Gallup ρώτησε τους Αμερικανούς στην ύφεση του 2008 πόσοι ήθελαν να εγκαταλείψουν τις ΗΠΑ, απάντησε ένας στους 10. Πέρυσι, την ίδια απάντηση έδωσε ένας στους πέντε.
Διαβάστε ακόμη
Τράπεζα Κύπρου: Τα ισχυρά μαξιλάρια και οι υψηλές διανομές από τα κέρδη
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.