Το Sweetings είναι ένας θεσμός της πόλης που έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και έναν αιώνα. Είναι σαν ένα ιδιωτικό κλαμπ που ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει.
Είναι μεσημέρι στην οικονομική περιοχή του Λονδίνου και άνδρες με σκούρα κοστούμια κάθονται στο μπαρ, κάνοντας αστεία και πίνοντας μπίρα.

Το εστιατόριο «Sweetings » περιγράφει τον εαυτό του ως το αρχαιότερο στο Λονδίνο με θαλασσινά.

Το εστιατόριο ανοίγει μόνο το μεσημέρι, πέντε ημέρες την εβδομάδα και δεν γίνονται κρατήσεις. Απλά πηγαίνετε, παραγγέλνετε ένα black velvet (κοκτέιλ σαμπάνιας και μπύρας), που δημιουργήθηκε το 1861 προς τιμήν του εκλιπόντος πρίγκιπα Αλβέρτου και περιμένετε τη σειρά σας.

Ορεκτικά κυμαίνονται από σούπα με αστακό (7 λίρες) μέχρι καβούρια, γαρίδες κοκτέιλ και καπνιστό χέλι. Τα 14 κυρίως πιάτα, κοστίζουν από 15 έως 45 λίρες. Το μενού συμβουλεύει: «Όλα τα ψάρια μπορεί να είναι τηγανητά, ψητά ή ποσέ, ρωτήστε ένα μέλος του προσωπικού για τον καλύτερο τρόπο για να τα παραγγείλετε».

Δεν προσφέρει τσάι ή καφέ μετά το γεύμα, παρά μόνο εξαιρετικά μπράντι και γλυκό κρασί.
Το Sweetings άνοιξε στην σημερινή του θέση το 1889, αν και η εταιρεία υπάρχει από τη δεκαετία του 1830, όταν ονομαζόταν John S. Sweetings, Fish and Oyster Merchant. Παρείχε ψάρια και πάγο σε εξοχικές κατοικίες.

Υπήρξε το αγαπημένο εστιατόριο του διάσημου ζωγράφου Henri de Toulouse-Lautrec και συνεχίζει να είναι αγαπημένο μέρος τραπεζιτών, σημαίνοντων προσώπων της λονρέζικης κοινωνίας και… γκάνγκστερ.



Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.