Μπορεί οι ψυχικές ασθένειες να στιγματίζουν τους ανθρώπους και για την κοινή γνώμη να συσχετίζονται με την αδυναμία χαρακτήρα, ωστόσο κάποιες φορές μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα… χαρισματικές.
Μάλιστα δεν είναι τυχαίο που μερικοί από τους πιο εμβληματικούς ηγέτες παγκοσμίως έπασχαν από τέτοιου είδους ασθένειες.
“Η μανία ενισχύει την δημιουργικότητα και την ανθεκτικότητα σε τραυματικές εμπειρίες, ενώ η κατάθλιψη αυξάνει τον ρεαλισμό και την εμπάθεια» τονίζει ο καθηγητής ψυχιατρικής, Nassir Ghaemi, ο οποίος έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα για την σύνδεση μεταξύ των ψυχικών διαταραχών και της ηγετικής ικανότητας.
Μάλιστα, ο ίδιος υποστηρίζει πως σε δύσκολους καιρούς οι ηγέτες που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές είναι τελικά καλύτεροι από τους… φυσιολογικούς.
Μερικοί από αυτούς ήταν ο Αμερικανός πρόεδρος, Αβραάμ Λίνκολν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ, αλλά και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και η Πριγκίπισσα Νταϊάνα.
Αβραάμ Λίνκολν
Σύμφωνα με επιστολές των φίλων του ο Λίνκολν ήταν “ο πιο καταθλιπτικός άνθρωπος που είχαν γνωρίσει ποτέ” κι απ’ ότι φαίνεται η κατάθλιψη ήταν κληρονομική στην οικογένειά του.
Ο 16ος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν πάντα έτσι. Όταν ήταν νέος, γνωστοί και φίλοι του τον περιγράφουν ως ιδιαίτερα αισιόδοξο και ευδιάθετο άνθρωπο. Ωστοσο, μετά τον θάνατο της αδερφής του και ενός στενού του φίλου άρχισε να παλεύει με την κατάθλιψη. Μάλιστα, η ασθένεια ήταν σε τόσο βαριά μορφή που οι φίλοι του τον κλείδωναν με τις ώρες γιατί φοβούνταν ότι θα αυτοκτονήσει.
Ουίνστον Τσόρτσιλ
Ο Βρετανός πολιτικός μιλούσε πολύ ανοιχτά για την κατάθλιψή του και μάλιστα πέρασε ιδιαίτερα δύσκολα χρόνια, λίγο πριν το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συμφωνα με την βιογραφία του, ο Βρετανός ηγέτης έβρισκε παρηγοριά σε δημιουργικές δραστηριότητες, όπως το γράψιμο και το ζωγράφισμα, γεγονός που εξηγεί γιατί έχει συγγράψει περισσότερα κείμενα από τον Σαίξπηρ και τον Ντίκενς (μαζί) αλλά και γιατί ήταν ένας από τους πιο καλοπληρωμένους δημοσιογράφους της εποχής του.
Όμως το «φάντασμα» της κατάθλιψης τον ακολουθούσε πάντα.
«Δεν μου αρέσει να στέκονται στην άκρη της πλατφόρμας όταν περνάει το τρένο. Θέλω να κάθομαι πίσω πίσω, και αν είναι δυνατό να έχω ένα μαξιλάρι, κάτι, ανάμεσα σε μένα και το τρένο. Δεν μου αρέσει να στέκομαι στην κουπαστή ενός πλοίου και να κοιτάζω κάτω προς το νερό. Μια κίνηση δευτερολέπτου μπορεί να τελειώσει τα πάντα. Λίγες μόνο “σταγόνες» απόγνωσης αρκούν» έχει πει ο ίδιος.
Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
Αν και αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της παγκόσμιας ιστορίας, για την οποία έχουν γραφτεί πολλά, λίγοι έχουν αναφερθεί στη «μάχη» που έδινε με την κατάθλιψη.
Σύμφωνα με το περιοδικό Time, ο Λούθερ Κινγκ είχε αποπειραθεί δύο φορές να αυτοκτονήσει και μάλιστα πριν την ηλικία των 13 ετών, ύστερα από το θάνατο της γιαγιάς του.
Η ψυχική διαταραχή τον ακολούθησε έως και την ημέρα δολοφονίας του, αφού λίγο διάστημα πριν, οι συνεργάτες του προσπάθησαν να τον βάλουν σε ψυχιατρικό ίδρυμα για παρακολούθηση.
Όμως, χάρη στην κατάθλιψη, η οποία του δημιούργησε μια ενισχυμένη εμπάθεια για τα προβλήματα των άλλων, τον οδήγησε τελικά στο να γίνει αυτό που έγινε: ένας άνδρας-πρότυπο στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μάλιστα, ο ίδιος μιλώντας σε ένα συνέδριο ψυχολόγων το 1967 τους παρότρυνε να μην προσπαθούν τόσο πολύ να γιατρέψουν τέτοιου είδους διαταραχές, λέγοντας ότι «υπάρχουν κάποια πράγματα για τα οποία χρειάζεται να είμαστε λίγο απροσάρμοστοι εάν θέλουμε να είμαστε καλοί άνθρωποι».
Πριγκίπισσα Νταϊάνα
Μετά τον γάμο της με τον κληρονόμο του αγγλικού θρόνου, η Πριγκίπισσα Νταϊάνα βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, δεχόμενη μεγάλη πίεση, περισσότερη από αυτή που μπορούσε να αντέξει.
Αν και στην αρχή δεν μιλούσε γι’ αυτό σε μια συνέντευξη με το BBC το 1995 είπε: «Δεν είχα ποτέ μου κατάθλιψη. Αλλά όταν έκατσα και το σκέφτηκα, συνειδητοποίησα ότι οι αλλαγές που έγιναν στη ζωή μου με επηρέασαν. Ήταν λες και το σώμα μου ζητούσε ξεκούραση».
Το γεγονός ότι δεν έλαβε ποτέ ψυχολογική υποστήριξη αλλά και τα χλευαστικά σχόλια του Τύπου και της βασιλικής Αυλής, την έσπρωξαν ακόμη περισσότερο στην κατάθλιψη, ενώ άρχισε να αυτοτραυματίζεται και να γίνεται βουλιμική. «Δεν μου άρεσε ο εαυτός μου. Ντρεπόμουν επειδή δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω στην πίεση» είχε πει.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.