Οι CEO είναι τόσο ταλαντούχοι ή απλά τυχεροί;

Η ερώτηση για το να τελικά οι CEO είναι τόσο ταλαντούχοι όσο νομίζουμε ή απλά τυχεροί, επανέρχεται στο νου πολλών, μετά και το διαζύγιο του Κροίσου του πετρελαίου, Harold G. Hamm από τη Sue Ann Arnall.

Ο CEO και ιδρυτής της Continental Resources, με περιουσία άνω των 18 δισ. δολ. υπέγραψε τον περασμένο μήνα στη γυναίκα του ένα αστρονομικό τσεκ σχεδόν 975 εκατ. δολαρίων (!), ωστόσο εκείνη ετοιμάζεται να διεκδικήσει κι άλλα. Εκείνος πάλι κάνει έφεση για να πληρώσει λιγότερα.

Πέραν τούτων των πέρα από κάθε φαντασία για τους καθημερινούς ανθρώπους, το μεγάλο ερώτημα που ανακύπτει είναι το κατά πόσον οφείλουν όλοι αυτοί οι μεγιστάνες τα πλούτη τους στις ικανότητες και τη σκληρή δουλειά ή στην τύχη και τις συγκυρίες.

Ο ίδιος ο Hamm, στην προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί ένα παραθυράκι του νόμου, είχε πει ότι πλούτισε κυρίως από παράγοντες που δεν έλεγχε ο ίδιος , όπως τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, την εξειδίκευση των στελεχών του και γενιά την τεχνογνωσία άλλων. Και οι δικηγόροι του υποστήριξαν ότι, παρά το γεγονός ότι είναι ιδρυτής του ενεργειακού κολοσσού Continental Resources με τα αμύθητα κέρδη, ο ίδιος ο Hamm ευθύνεται για λιγότερο από 10% της προσωπικής και επιχειρηματικής επιτυχίας του. Αντιθέτως, οι αντίδικοι λένε πως ευθύνεται προσωπικά για τη δημιουργία του 90% και πλέον της αμύθητης περιουσία του.

Η διχογνωμία, μπορεί να αναφέρεται σε ένα πολυτάραχο διαζύγιο, ωστόσο εγείρει φιλοσοφικά και ηθικά διλήμματα για τις ανισότητες στην κατανομή του πλούτου και τις υποχρεώσεις των πλουσίων.

Αν ο πλούτος προέρχεται κυρίως από την τύχη και συγκυριακούς παράγοντες, πολλοί λένε ότι οι πλούσιοι χρωστούν περισσότερα στην κοινωνία υπό τη μορφή φόρων ή φιλανθρωπιών. Αν πάλι ο πλούτος προέρχεται από ικανότητες και σκληρή δουλειά, τότε ίσως οι υψηλότεροι φόροι να λειτουργούσαν ως αντικίνητρο. Πάντως, η εμπειρία αλλά και διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι πολύ συχνά, οι ευρύτερες δυνάμεις της αγοράς επηρεάζουν περισσότερο την επιτυχία ή μη μιας εταιρείας, παρά οι δράσεις ενός υψηλόβαθμου στελέχους.

Όπως βεβαιώνει και ο J. Scott Armstrong, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, “από την έρευνα γνωρίζουμε ότι οι επιδόσεις μιας μεγάλης εταρείας οφείλονται πρωτίστως σε παράγοντες που δεν βρίσκονται στον έλεγχο των κορυφαίων στελεχών της. Αυτό το ονομάζουμε τύχη. Τα στελέχη το παραδέχονται αυτό, κυρίως όμως όταν έρχονται αντιμέτωποι με… κακοτυχίες”.