Πολλές είναι οι απορίες των ανθρώπων όσον αφορά τον θάνατο. Η πιο συνήθης σκέψη είναι «τι γίνεται μετά τον θάνατο;». Το καλύτερο όμως ερώτημα είναι «πώς μπορώ να κάνω τη ζωή μου όσο γίνεται καλύτερη μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα;».
«Η κορυφαία μου συμβουλή είναι να είστε λεπτομερείς με αυτό που ονομάζω «mortality math»», δήλωσε στο CNBC Make It σε συνέντευξή της η Τζόντι Γουέλμαν, ιδρύτρια της πλατφόρμας ευεξίας Four Thousand Mondays. «Στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει να μετράνε τα χρήματά τους και μου αρέσει να λέω τι θα λέγατε να μετράμε και τις Δευτέρες μας;»
Η Γουέλμαν, η οποία έχει μεταπτυχιακό στην εφαρμοσμένη θετική ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, δημοσίευσε πρόσφατα το βιβλίο «You Only Die Once» (Πεθαίνεις μόνο μία φορά), το οποίο είναι ένας οδηγός που βοηθά τους ανθρώπους να ξυπνήσουν το πάθος και την περιέργειά τους για τη ζωή.
Εξήγησε στο CNBC Make It ότι ο μέσος άνθρωπος βιώνει κατά μέσο όρο 4.000 Δευτέρες στη ζωή του και συμβουλεύει τους ανθρώπους να ελέγχουν πόσες Δευτέρες τους απομένουν κάθε εβδομάδα χρησιμοποιώντας μια αριθμομηχανή στον ιστότοπό της.
Αυτό χρησιμεύει ως υπενθύμιση για το πόσο σημαντικός είναι ο χρόνος, ωθώντας τους ανθρώπους να αναλάβουν δράση στη ζωή τους.
«Πρέπει να συντονιστούμε πραγματικά με την προσωρινή φύση της ζωής μας … γιατί αλλιώς, δεν θα αναλάβουμε δράση, θα μαραζώσουμε», προειδοποίησε η Γουέλμαν.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι βολεύονται σε δουλειές που δεν τους γεμίζουν και αφήνουν τα πάθη τους για «μετά», αλλά «το αργότερα» είναι μια άπιαστη στιγμή που μπορεί να μην έρθει ποτέ», είπε.
«Αν επρόκειτο να πεθάνετε απόψε, τι θα θέλατε να είχατε αναλάβει δράση; Ίσως υπάρχει μια ευκαιρία να το ξεκινήσετε αυτό σήμερα», πρόσθεσε.
«Η θνησιμότητα μπορεί να αποτελέσει κίνητρο»
«Υπάρχει ένας παραλογισμός στο γεγονός ότι όλοι δουλεύουμε σκληρά για να πετύχουμε για να αγαπήσουμε τη ζωή μας και όμως, όλοι γνωρίζουμε ότι είμαστε πεπερασμένοι. Αυτή η αντιπαράθεση του να προσπαθούμε πολύ σκληρά να μας αρέσει η ζωή μας, όταν μια μέρα ξαφνικά μπορεί να μην είμαστε εδώ, πάντα το έβρισκα αυτό συναρπαστικό».
Η Γουέλμαν δήλωσε ότι μια σημαντική στιγμή που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί με το θέμα ήταν ο θάνατος της μητέρας της σε ηλικία 58 ετών.
«Η αντίληψή μου ήταν ότι πέθανε γεμάτη τύψεις για όλα τα μονοπάτια που δεν ακολούθησε, όπως επιχειρηματικές ιδέες που είχε και δεν έκανε πράξη, βιβλία που είχε αρχίσει να γράφει, ιστορίες που έγραψε και δεν υπέβαλε για έκδοση, και όλα αυτά τα όνειρα που έμειναν μισά. Ήταν τόσο λυπηρό».
Για την Γουέλμαν, ήταν μια «ενστικτώδης αφύπνιση» ότι ο καθένας μπορεί να πεθάνει πρόωρα, αλλά ότι μπορεί να αποφευχθεί για να πεθάνει χωρίς τύψεις.
«Νομίζω ότι μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι δεν θα είμαστε εδώ για πάντα και να το χρησιμοποιήσουμε ως κίνητρο για να ζήσουμε πραγματικά την καλύτερη ζωή μας».
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.