Οι οικονομικές κυρώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών εμφανίζονται ολοένα και λιγότερο αποτελεσματικές στην προσπάθεια αλλαγής της συμπεριφοράς κυβερνήσεων που θεωρούνται αντίπαλες της Ουάσιγκτον, καθώς χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα χρησιμοποιούν πλέον ιδιαίτερα εξελιγμένες μεθόδους για να παρακάμπτουν τους περιορισμούς, αναφέρει αποκλειστικό δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Τα στοιχεία αυτά δημοσιεύονται σε μια περίοδο κατά την οποία Ουάσιγκτον και Τεχεράνη ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις στην Ελβετία για την αποσαφήνιση βασικών σημείων του μνημονίου που υπέγραψαν προ ημερών και το οποίο προβλέπει μεταξύ άλλων ελάφρυνση κυρώσεων με αντάλλαγμα κινήσεις που σχετίζονται με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει περισσότερες από 1.000 κυρώσεις στο Ιράν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 18 μηνών, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής οικονομικής πίεσης προς τη χώρα. Παρ’ όλα αυτά, η Τεχεράνη συνέχισε να εξασφαλίζει έσοδα δισεκατομμυρίων δολαρίων, κυρίως μέσω των εξαγωγών πετρελαίου προς την Κίνα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου απέφεραν περίπου 43 δισ. δολάρια το 2024, συμβάλλοντας στη διατήρηση της λειτουργίας της οικονομίας παρά τους εκτεταμένους περιορισμούς. Ο Λευκός Οίκος κατέφυγε τελικά ακόμη και στον φυσικό αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τις εξαγωγές και να αυξήσει την πίεση κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
Οι δυσκολίες στην εφαρμογή των κυρώσεων δεν περιορίζονται στο Ιράν.
Η Ρωσία εξακολουθεί να χρηματοδοτεί την πολεμική της προσπάθεια παρά τα χρόνια δυτικών περιορισμών, ενώ η Βόρεια Κορέα έχει επεκτείνει το πυρηνικό της πρόγραμμα και έχει αναπτύξει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, μεταξύ των οποίων η κλοπή κρυπτονομισμάτων και διεθνή δίκτυα ξεπλύματος χρήματος.
Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, οι χώρες που βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων βασίζονται ολοένα και περισσότερο σε εταιρείες-βιτρίνες, μεσάζοντες και χρηματοοικονομικά δίκτυα που δραστηριοποιούνται σε χώρες όπως η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Τουρκία, προκειμένου να διευκολύνουν το εμπόριο και τη μεταφορά κεφαλαίων.
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο για το Ιράν και τη Ρωσία διαδραματίζει το κινεζικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο προσφέρει εναλλακτικά κανάλια πληρωμών και εμπορίου, συμβάλλοντας στον περιορισμό των επιπτώσεων από τους αμερικανικούς περιορισμούς.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει αναγνωρίσει, πάντως, την ανάγκη επανεξέτασης της πολιτικής κυρώσεων.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ δήλωσε πρόσφατα ότι οι αμερικανικές αρχές επανεξετάζουν παλαιότερα προγράμματα κυρώσεων και αξιολογούν τρόπους με τους οποίους οι περιορισμοί μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικότερα.
Ορισμένοι πρώην αξιωματούχοι εκτιμούν ότι το βασικό πρόβλημα δεν βρίσκεται στις ίδιες τις κυρώσεις αλλά στην επιβολή και εφαρμογή τους.
Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι κυρώσεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, όταν συνδυάζονται με διπλωματική και στρατιωτική πίεση, ακόμη και αν οι κυβερνήσεις που στοχοποιούνται από την Ουάσιγκτον αναπτύσσουν συνεχώς νέους τρόπους για να περιορίζουν τον αντίκτυπό τους.
Διαβάστε ακόμη
Η οικονομία των ρεκόρ και η κοινωνία της ακρίβειας (πίνακας)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα