Από «κόσκινο» περνάει η Ε.Ε. τη συμφωνία μεταβίβασης του ΔΕΣΦΑ (66%) στην αζέρικη εταιρεία Socar, γεγονός που μεταθέτει την ολοκλήρωσή της για τον Αύγουστο του 2014. Όπως σημειώνει μάλιστα η “Καθημερινή” εφόσον η Κομισιόν αποφασίσει να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια που της παρέχουν οι κοινοτικοί κανονισμοί η συμφωνία μπορεί να μετατεθεί ακόμα και για τον Οκτώβριο.
Οι προθεσμίες ελέγχου της μεταβίβασης επισήμως θα αρχίσουν να τρέχουν από τη στιγμή που η ΡΑΕ κοινοποιήσει στην DG Energy (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της Κομισιόν) τον φάκελο πιστοποίησης του ΔΕΣΦΑ ως ΙΤΟ, κάτι που με βάση την κοινοτική νομοθεσία θα πρέπει να γίνει το αργότερο μέχρι τις 10 Απριλίου.
Ωστόσο οι επαφές μεταξύ Αζέρων, ΤΑΙΠΕΔ, ΡΑΕ, ΕΛΠΕ ως μετόχου και πωλητή του 35% του ΔΕΣΦΑ και Ε.Ε. βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ενώ παράλληλα καταρτίζεται και το σχέδιο της απαιτούμενης διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Αζερμπαϊτζάν. Mε τη διακρατική συμφωνία η Κομισιόν επιχειρεί να δεσμεύσει τον αγοραστή ότι θα αποδέχεται τους ευρωπαϊκούς κανόνες του τρίτου ενεργειακού.
O ενδελεχής έλεγχος της σύμβασης εξαγοράς του ΔΕΣΦΑ από την Ε.Ε. συνδέεται με το γεγονός ότι δεν υπάρχει προηγούμενο εισόδου σε ευρωπαϊκά δίκτυα, εταιρείας τρίτης χώρας με δραστηριότητα σε δίκτυα, παραγωγή και εμπορία. Με αφορμή την εξαγορά του ΔΕΣΦΑ, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές στην “Καθημερινή”, η Ε.Ε. θα δημιουργήσει για πρώτη φορά ένα κανονιστικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την εποπτεία της εισόδου καθετοποιημένων εταιρειών στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας και τον έλεγχο από αυτές ευρωπαϊκών δικτύων και επιχειρήσεων. Oι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Κομισιόν ανησυχεί τόσο για μια επεκτατική πολιτική της Socar στην Κεντρική Ευρώπη με «σκαλοπάτι» τον ΔΕΣΦΑ, όσο και για μια αντίστοιχη επέκταση της ρωσικής Gazprom, αλλά και δύο ακόμη καθετοποιημένων κολοσσών, ο ένας εκ των οποίων προέρχεται από την Κίνα και ο άλλος από τον Καναδά.
Σε αυτό το πλαίσιο, έχει προχωρήσει σε πλήρη χαρτογράφηση των δραστηριοτήτων της Socar, τις οποίες και περνάει κυριολεκτικά από «κόσκινο». Οι ευρωπαϊκές ανησυχίες ειδικά για την περίπτωση της Socar ενισχύονται λόγω και της δυνατότητας αξιοποίησης του αγωγού Tap, στον οποίο η αζέρικη εταιρεία συμμετέχει με ποσοστό 20%. Μπορεί η Ε.Ε. να επικρότησε τη συμφωνία κατασκευής του Tap, ως έργο που θα της διασφαλίσει εναλλακτικό της Ρωσίας προμηθευτή αερίου, δεν θα ήθελε όμως αυτό να εξελιχθεί σε μια επιθετική πλατφόρμα της Socar για τον έλεγχο ευρωπαϊκών δικτύων και της λιανικής αγοράς.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.