Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Xωρίς εκπλήξεις, αλλά και χωρίς θετικές ανατροπές, σε σχέση με την πληροφόρηση που είχαν οι εκπρόσωποι των φαρμακοποιών, είναι οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που αφορούν στα φαρμακεία.

Με το άρθρο 2 της παραγράφου ΣΤ και της υποπαραγράφου ΣΤ1 καταργούνται διατάξεις,  με αποτέλεσμα να παρέχεται η δυνατότητα:

α) σε έναν φαρμακοποιό να κατέχει όσες άδειες ιδρύσεως φαρμακείου επιθυμεί (ισχύουσα διάταξη : άρθρο 8 του Ν. 5607/1932).

β) σε φαρμακεία να συστεγάζονται με οποιοδήποτε κατάστημα, άρα και με σούπερ μάρκετ  (ισχύουσα διάταξη : άρθρο 13 του Ν. 5607/1932).

Με το άρθρο 4 καταργούνται οι αποστάσεις μεταξύ των φαρμακείων, κάτι που εκτιμάται ότι θα οδηγήσει στη μεταφορά όλων των φαρμακείων στα καλύτερα δυνατά εμπορικά σημεία στο κέντρο κάθε πόλης και έξω από τα νοσοκομεία.

Επίσης, με τη συλλήβδην κατάργηση των διατάξεων του άρθρου 20 του Ν. 5607/1932 και του άρθρου 7 του Ν. 328/1976, ως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν, ανακύπτει μείζον ζήτημα αν επιτρέπεται στα φαρμακεία να μεταφέρονται από τον ένα δήμο σε άλλο.

Με το άρθρο 5 καταργούνται τα χωροταξικά κριτήρια ιδρύσεως φαρμακείου, με προφανές αποτέλεσμα κάθε νέος φαρμακοποιός να ανοίγει φαρμακείο μόνο στο κέντρο κάθε πόλης.

Με το άρθρο 13 ακυρώνονται επί της ουσίας και καθίστανται ανενεργές οι εφημερίες, αφού κάθε φαρμακοποιός θα μπορεί, όποτε θέλει και ανέλεγκτα, να ανοίγει και να κλείνει το φαρμακείο του. Επιπλέον, καταργείται κάθε έλεγχος επί της λειτουργίας των φαρμακείων, αφού θα μπορούν πια όποτε θέλουν χωρίς προειδοποίηση, να ανοίγουν και κυρίως να κλείνουν για όσο χρονικό διάστημα επιθυμούν, αδιαφορώντας για την σχετική ενημέρωση των πολιτών (ισχύουσες διατάξεις : παρ. 1 έως και 4 του άρθρου 11 του Ν. 5607/1932).

Ακόμη, τo πλαίσιο κυκλοφορίας των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων (ΜΗΣΥΦΑ) καθορίζεται στο πολυνομοσχέδιο.

Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις, όσα ΜΗΣΥΦΑ κυκλοφορούν ήδη στην Ελλάδα, θα διατηρήσουν τις ισχύουσες τιμές έως και την 31η Δεκεμβρίου 2016. Από την 1η Ιανουαρίου 2017 όμως οι τιμές πώλησης (χονδρική,νοσοκομειακή και λιανική) των ΜΗΣΥΦΑ καθορίζονται ελεύθερα.

Επιπλέον, προβλέπει ότι στα συγκεκριμένα σκευάσματα δεν θα ισχύουν έκτοτε ποσοστά κέρδους και ανώτατα όρια κέρδους.

Στα νέα φάρμακα που θα τεθούν σε κυκλοφορία στην Ελλάδα μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου και για τα οποία υπάρχουν ήδη σε κυκλοφορία όμοια ΜΗΣΥΦΑ (ως προς τις δραστικές ουσίες, τις περιεκτικότητες και τις φαρμακοτεχνικές μορφές) θα διατίθενται στις ίδιες ή κατώτερες τιμές με αυτές των ομοίων ήδη κυκλοφορούντων, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας υποπαραγράφου, ενώ αυτά με δραστικές ουσίες που δεν υπάρχουν στην ελληνική αγορά, τιμολογούνται με βάση τον μέσο όρο των τριών χαμηλότερων χωρών μελών της ΕΕ.

Τι προβλέπουν οι κυβερνητικές ρυθμίσεις για την ενιαία τιμή βιβλίου

Οι προβληματικές ρυθμίσεις που αφορούν στην αλλαγή της διάθεσης των βιβλίων στην αγορά απασχολούσαν έντονα εδώ και μέρες τους εκδότες και τον χώρο του βιβλίου.

Μετά τη δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου, προκύπτει κι άλλο ένα “αγκάθι”, που έγκειται στον ορισμό του λογοτεχνικού βιβλίου, το οποίο τύποις εξαιρείται από την απελευθέρωση του συστήματος της ενιαίας τιμής.

Τι άραγε σημαίνει η εξαίρεση του λογοτεχνικού βιβλίου από την ελεύθερη διακίνηση των υπολοίπων κατηγοριών; Ποιος αλήθεια ορίζει με αυστηρό τρόπο ποιο βιβλίο είναι ακραιφνώς λογοτεχνικό;

Παρότι οι σελίδες του νομοσχεδίου δείχνουν να ορίζουν διατάξεις περί ενιαίας τιμής στην ουσία θέτουν διατάξεις που απλώς συγκεκριμενοποιούν τη μοναδική εξαίρεση στην απελευθέρωση των τιμών -που είναι ο τομέας των λογοτεχνικών βιβλίων.

Για την ακρίβεια η ρύθμιση ορίζει ως εξής: “Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εκδίδει λογοτεχνικά βιβλία στην Ελλάδα ή εισάγει λογοτεχνικά βιβλία που τυπώνονται στο εξωτερικό στην ελληνική γλώσσα οφείλει να καθορίζει την τιμή και τις πρόσθετες παροχές όσους προμηθεύονται αντίτυπα του βιβλίου για διάθεση στο κοινό”.

Τι όμως συμβαίνει με τα υπόλοιπα βιβλία που είναι “μη λογοτεχνικά”; Κι αν ένας εκδότης διαθέσει όπως θέλει το βιβλίο με τη σκέψη ότι δεν είναι αμιγώς λογοτεχνικό ποιες ακριβώς θα είναι οι κυρώσεις.

Τα ερωτήματα αυτά συζητιούνται εδώ και καιρό στον εκδοτικό κόσμο που έχει κινητοποιηθεί σύσσωμος κατά των νέων μέτρων που όχι μόνο συνιστούν κίνδυνο για την αγορά του βιβλίου στην Ελλάδα αλλά σημαίνουν τον θάνατό της.

Στο εξωτερικό η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών εφαρμόζει την ενιαία τιμή προασπίζοντας το βιβλίο ως πολιτιστικό αγαθό ( όπως Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Δανία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Αυστρία, κ.α.). Στη Βρετανία και το Ισραήλ όπου εγκαταλείφθηκε το σύστημα της Ενιαίας Τιμής όχι μόνο δεν ωφελήθηκε ο καταναλωτής, αλλά τα βιβλιοπωλεία έκλεισαν κι οι βιβλιοπώλες αναγκάστηκαν να εκδίδουν τίτλους-μπεστ σέλλερ που τους βοηθούσαν να επιβιώσουν και αποκλειστικός διακινητής των βιβλίων να είναι μόνο τα σούπερ μάρκετ -που μπορούσαν να αντέξουν το βάρος.

Ψωμί με το ζύγι

Η καθιέρωση της πώλησης ψωμιού με το ζύγι είναι μία από τις βασικές προβλέψεις του πολυνομοσχεδίου, η ψήφιση του οποίου θα επικυρώσει τη συμφωνία της Αθήνας με την Τρόικα.

Αναφορικά με τις αλλαγές που αφορούν στο ψωμί, το πολυνομοσχέδιο προβλέπει ότι «στον άρτο και τα αρτοπαρασκευάσματα που διατίθενται, ανεξάρτητα από το σχήμα και τη μορφή τους, αναγράφεται με ευκρίνεια η τιμή τους ανά κιλό. Συμπληρωματικά, στα προϊόντα που πωλούνται συνήθως ανά τεμάχιο (π.χ. κουλούρια τύπου Θεσσαλονίκης) αναγράφεται και η τιμή ανά τεμάχιο. Όλα τα προϊόντα των προηγούμενων εδαφίων ζυγίζονται υποχρεωτικά ενώπιον του καταναλωτή».

Επιπροσθέτως, «επιτρέπεται η ίδρυση πρατηρίου άρτου σε χώρους που πληρούν τις διατάξεις του εκάστοτε ισχύοντα Οικοδομικού Κανονισμού. Αν το πρατήριο άρτου δεν αποτελεί αυτοτελές και ανεξάρτητο κατάστημα, επιτρέπεται η ίδρυση του σε όλα τα καταστήματα τροφίμων και ποτών πλην των κρεοπωλείων, των πτηνοπωλείων, των ιχθυοπωλείων και των περιπτέρων, σε χώρο σαφώς διαχωρισμένο και τηρουμένων των υγειονομικών διατάξεων».

Στο ίδιο άρθρο χώρεσαν θέματα για διαθεσιμότητα, νοσοκομεία, κινητικότητας  αλλά και η μείωση των εργοδοτικών εισφορών καθώς επίσης και το ζήτημα των Α.Π.Ε.