Με ανταλλαγή Ελληνικών ομολόγων (;) η ιδιωτικοποίηση των τραπεζών

Του Αντώνη Τάντουλου 

 

Ακόμη και πώληση των τραπεζικών μετοχών δια της παραδοσιακής οδού, δηλαδή απευθείας στο χρηματιστήριο από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, προβλέπεται στο πολυνομοσχέδιο που φιλοδόξει να «περάσει» η Κυβέρνηση μέσα στο Σαββατοκύριακο. 

 

Ενώ άνθρωποι του χώρου μετά την πρώτη ανάγνωση επισημαίνουν πως κάτι τέτοιο θεωρητικά θα μπορούσε να συμβεί από αύριο και από την στιγμή που δεν ορίζεται χρονικός περιορισμός πάρα μόνο ως προς το ότι το ΤΧΣ θα πρέπει να απεμπλακεί μέσα σε πέντε το πολύ χρόνια. 

 

Επίσης  το Ταμείο θα έχει την δυνατότητα να ρευστοποιήσει τις μετοχές που κατέχει, είτε τμηματικά, είτε άπαξ, πράγμα που σημαίνει πως στην περίπτωση που βρεθεί επενδυτής που συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις και είναι πρόθυμος να αγοράσει το σύνολο των μετοχικών πακέτων, τότε το ΤΧΣ έχει το δικαίωμα να μεταβιβάσει ακόμη και πλειοψηφικά πακέτα τραπεζικών τίτλων. Σύμφωνα πάτα με την προβλεπόμενη διαδικασία αξιολόγησης. 

 

Ειδικότερα η διάθεση μπορεί να πραγματοποιείται με πώληση μετοχών της εκάστοτε τράπεζας  στο κοινό ή σε συγκεκριμένο(ους) επενδυτή(ες) ή ομάδα επενδυτών ως εξής:

 

α) Μέσω ανοιχτού διαγωνισμού ή μέσω πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος σε επιλεγμένους επενδυτές

β) Με χρηματιστηριακές εντολές,

γ) Με δημόσια προσφορά μετοχών με αντάλλαγμα μετρητών ή με ανταλλαγή άλλων κινητών αξιών 

δ) Με τη διαδικασία βιβλίου προσφορών (book building),

 

Ένα ακόμη  ενδιαφέρον στοιχείο βρίσκεται στην «γ» παράμετρο όπου αναφέρεται πως η μείωση του ποσοστού του Δημοσίου στις τέσσερεις συστημικές τράπεζες μπόρει να πραγματοποιηθεί με μετρητά ή με ανταλλαγή άλλων κινητών αξιών. 

 

Αυτό μπορεί να σημαίνει πως ο αγοραστής θα έχει την επιλογή να καταβάλλει για παράδειγμα ομόλογα (του Ελληνικού Δημοσίου 😉 τα οποία βεβαίως προηγουμένως θα τα έχει αποκτήσει από την δευτερωμένη αγορά ή θα τα ηχεί στην κατοχή από παλιά. 

 

Υπενθυμίζεται πως σε ανύποπτο χρόνο έχει ειπωθεί από κυβερνητικά χείλη πως μια τέτοια πρακτική πέρα από το ότι είναι συμφέρουσα και από τις δυο πλευράς (πωλητή και αγοραστή) μπορεί να μειώσει έμμεσα το ύψος του Δημόσιου χρέους με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.