Η Ελλάδα ενδέχεται να πραγματοποιήσει την ταχύτερη επιστροφή χώρας στις αγορές, από εκεί που ήταν έτοιμη να χρεοκοπήσει, σημειώνει το Reuters. Κι αυτό προς έκπληξη των καταστροφολόγων που δήλωναν βέβαιοι για την κατρακύλα της Ελλάδας σε μια υποτιμημένη δραχμή ως μοναδική λύση από την οικονομική καταστροφή. Η ιστορία τους διαψεύδει, καθώς η χώρα είναι έτοιμη για την έκδοση 5ετούς ομολόγου εντός του επόμενου τριμήνου, σύμφωνα και με τις δηλώσεις του Έλληνα ΥΠΟΙΚ, Γιάννη Στουρνάρα.
Το κόστος δανεισμού της Ελλάδας σε πενταετή ορίζοντα κυμαίνεται από 3,25 έως 6,5%, υποδεικνύοντας ότι ακόμα και το πιο αισιόδοξο σενάριο ισοδυναμεί με τριπλασιασμό του 1,5% στο επιτόκιο δανεισμού από την ΕΕ.
Όμως εάν η Αθήνα πείσει τους ιδιώτες επενδυτές να αγοράσουν χρέος έως και 2 δισ. ευρώ, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει και παράγοντα αλλαγής των όρων του παιχνιδιού, καθώς θα ενισχύσει την ικανότητα της Αθήνας να αποπληρώσει τα χρέη της με ανεκτά επιτόκια.
Παράλληλα, όχι μόνο θα αύξανε την εμπιστοσύνη στην ικανότητα της Ελλάδας να αυτοχρηματοδοτηθεί και να βοηθήσει την ίδια της την ανάκαμψη, αλλά θα προσφέρει και στην Ευρώπη την ευκαιρία να υποστηρίξει ότι η συνταγή λιτότητας ήταν τελικά η ενδεδειγμένη για την ανάσχεση της κρίσης.
Όπως αναφέρει και ο Hung Tran, εκτελεστικός διευθυντής του IIF “θα ήταν πολύ σημαντικό αυτό για τους Έλληνες. Η κυβέρνηση θέλει να έχει το επιχείρημα ότι η Ελλάδα ξεπέρασε την κρίση κι επανέκτησε τη διεθνή εμπιστοσύνη. Εάν δείτε τα πράγματα από την οπτική γωνία της Ευρωζώνης, η επιτυχία της Ελλάδας όντως αποτελεί success story”.
Από το 1997 που η Μογγολία έγινε το πρώτο κράτος που αναδιάρθρωσε τα χρέη της, συνήθως χρειάζονται γύρω στα 4,5 χρόνια για την επιστροφή των χωρών στις αγορές, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία του IIF, σχεδόν οι μισές από αυτές τις χώρες βρίσκονται ακόμη εκτός αγορών.
Εάν εξετάσουμε μόνον εκείνες που κατάφεραν να ξαναβγούν στις αγορές, ο μέσος χρόνος ήταν 3,3 χρόνια. 34 χώρες έχουν κάνει αναδιάρθρωση χρέους τα 17 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την περίπτωση της Μογγολίας. Πριν το 1997 τα κράτη απλώς επαναδιαπραγματεύονταν τα δάνειά τους.
Όταν αναδιάρθρωσε το χρέος της, η Ελλάδα αντάλλαξε τα παλιά της ομόλογα με φθηνότερα λήξης από 10 έως 30 έτη. Δεν διαθέτει ομόλογα με μεγάλη εμπορευσιμότητα που να λήγουν νωρίτερα. Όπως επισημαίνει το Reuters, πριν 2 εβδομάδες έγινε η έκδοση 3ετπυς ομολόγου της Πειραιώς με επιτόκιο 5%. Τούτου δοθέντος και προσθέτοντας ένα premium για ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας και χαμηλότερα επιτόκια, η Isabelle Sanson, της Natixis, εκτιμά ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να δανειστεί με 6-6,5% – δηλ. Ελαφρώς χαμηλότερα από τις αποδόσεις των 10ετών και 30ετών στη δευτερογενή αγορά.
Από την πλευρά του, ο Fadi Zaher, της Kleinwort Benson, θεωρεί ότι το κόστος δανεισμού θα είναι τουλάχιστον 300 μ.β. Πάνω από το αντίστοιχο της Ιταλίας ή σχεδόν 5-6%.
Κανένας από τους δυό τους δεν θα αγόραζε όμως ελληνικά ομόλογα, αναφέροντας ότι το ελληνικό χρέος ύψους σχεδόν 170% του ΑΕΠ εξακολουθεί να φέρει σημαντικά ρίσκα στην αποπληρωμή.
Από την άλλη, οι αισιόδοξοι όπως ο κάτοχος ελληνικών ομολόγων, Hans Humes, επικεφαλής επενδύσεων της Greylock Capital, αναφέρει ότι το κόστος δανεισμού θα πρέπει να είναι τόσο χαμηλό όσο και 25 μ.β. πάνω από της Πορτογαλίας ή 3,25%.
“Σίγουρα, τα κόστη είναι λίγο υψηλότερα όταν πρόκειται να βγει κανείς στις αγορές, αλλά το συντομότερο γίνει αυτό, τόσο το καλύτερο” προσθέτει ο Humes, που πιστεύει πως τα χρέη της Ελλάδας στον ιδιωτικό τομέα είναι μικρά σε σύγκριση με το χρέος προς την ΕΕ και το ΔΝΤ, ώστε άλλο ένα κούρεμα σε ιδιώτες επενδυτές δεν θα έβγαζε νόημα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.