Την επιστροφή των μεγάλων συγχωνεύσεων στον φαρμακευτικό κλάδο και την ανακατάταξη των “δυνάμεων” στη φαρμακοβιομηχανία σηματοδοτούν οι τρεις νέες συμφωνίες που βρίσκονται «στα σκαριά» αυτή τη εβδομάδα.
Η συμφωνία $28 δισ. των δύο εκ των μεγαλύτερων φαρμακοβιομηχανιών, της ελβετικής Novartis και της βρετανικής GlaxoSmithKline, οι οποίες αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να συγχωνεύσουν τις μονάδες παραγωγής ειδών υγείας για καταναλωτές, ανταλλάσσοντας παράλληλα, τη μονάδα εμβολίων και παραγωγής φαρμάκων κατά του καρκίνου αντίστοιχα, θα δημιουργήσει τη δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία στον τομέα των καταναλωτικών προϊόντων υγείας καθώς θα έχει κάτω από την “ομπρέλα” της μερικά από τα πιο γνωστά φάρμακα όπως το Excedrin, το Panadol και το Aquafresh, ενώ θα αποκτήσει το 29% της παγκόσμιας αγοράς εμβολίων.
Την ίδια στιγμή, η Valeant Pharmaceuticals υπέβαλε προσφορά εξαγοράς της Allergan (που παρασκευάζει το αντιρυτιδικό Botox) έναντι $46,5 δις. ενώ φημολογείται ότι η μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία παγκοσμίως, Pfizer, «μαρκάρει» στενά την αντίπαλό της AstraZeneca με πρόταση εξαγοράς ύψους $100 δισεκατομμυρίων.
Οι συσπειρώσεις μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών με ολοένα και μεγαλύτερο έλεγχο της αγοράς και απόκτηση στρατηγικών μεριδίων δεν είναι κάτι καινούριο. Η φαρμακοβιομηχανία έχει μακρά ιστορία στις μεγα-συγχωνεύσεις, οι οποίες δημιούργησαν τους υπάρχοντες «γίγαντες». Μερικά από τα μεγαλύτερα deals στην ιστορία της συγκεκριμένης αγοράς είναι η συγχώνευση ύψους $90 δισ. της Pfizer με τη Warner-Lambert το 1999 και η εξαγορά ύψους $75,7 δισ. της SmithKline Beecham από την Glaxo Wellcome έναν χρόνο αργότερα, που διαμόρφωσε δύο από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον τομέα, την Pfizer και την GSK. Λίγα χρόνια αργότερα, τo 2009, η Pfizer προχώρησε στην εξαγορά της Wyeth, η Merck απέκτησε την Schering-Plough και η Roche συγχωνεύτηκε με την Genentech δημιουργώντας τη μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία στον τομέα της ογκολογίας.
Τώρα, αντιμέτωπες με τον ανταγωνισμό από τα γενόσημα, τα οποία επωφελούνται από τις κυβερνήσεις που ψάχνουν τρόπους να περικόψουν τις δαπάνες στην υγεία, αλλά και τη στασιμότητα στα κέρδη τους, οι παραδοσιακοί κολοσσοί έχουν κηρύξει «ανακωχή» και στρέφονται εκ νέου στις μεγάλες συγχωνεύσεις και εξαγορές των αντιπάλων τους για να καταφέρουν να παραμείνουν ισχυρές και να διατηρήσουν το μερίδιό τους στην αγορά.
Ήδη οι ζυμώσεις είχαν ξεκινήσει από το 2013, έτος κατά το οποίο πραγματοποιήθηκαν συγχωνεύσεις και εξαγορές συνολικής αξίας $91 δις., ποσό τρεις φορές μεγαλύτερο σε σχέση με το 2012, μεταξύ των οποίων η εξαγορά της Bausch & Lomb από την καναδική Valeant έναντι $8.7 εκατ. και την απόκτηση της Onyx Pharmaceuticals από την Amgen έναντι $10,4 δισ., η οποία ήταν η μεγαλύτερη συγχώνευση για το προηγούμενο έτος. Το 2013 η Valeant εξαγόρασε επίσης την Obagi Medical Products έναντι $418 εκατομμυρίων.
Ιδιαίτερα δραστήρια ήταν το 2013 και η αγγλοσουηδική AstraZeneca η οποία προχώρησε σε έξι εξαγορές, ενώνοντας δυνάμεις με την Bristol-Myers Squibb για την απόκτηση της μονάδας διαβήτη, αλλά και εξαγοράζοντας την Pearl Therapeutics τον Ιούλιο, την Omthera Pharma, την AlphaCore Pharma και την Spirogen.
Η στρατηγική συγχωνεύσεων που ακολουθούν τόσα χρόνια οι φαρμακοβιομηχανίες έχει αποδώσει καρπούς, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της συμβουλευτικής McKinsey & Co, τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν ότι περίπου οι έντεκα από τις είκοσι κορυφαίες φαρμακοβιομηχανίες από το 1995 έως το 2011 έχουν προχωρήσει σε συγχωνεύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων για να επιβιώσουν.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.