Του Αντώνη Τάντουλου
Μέχρι το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής και ενώ το κλίμα στο διεθνές χρηματιστηριακό περιβάλλον μόνο καλό δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί, στο βιβλίο προσφορών για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank ούτε λίγο ούτε πολύ είχαν συγκεντρωθεί προσφορές άνω των 5 δις. ευρώ. Την ιδία στιγμή στην Αθήνα έμπειροι διαχειριστές που πάντα διατηρούν κάποιες επιφυλάξεις γενικότερα για τις αγορές, άνοιγαν εκ νέου την συγκριτική συζήτηση περί των κεφαλαιοποιήσεων των ελληνικών τραπεζών, αρχίζοντας το σκεπτικό τους από το ερώτημα «αν η Eurobank μετά την ΑΜΚ διαμορφώσει κεφαλαιοποίηση της τάξεως των 5 δις. ευρώ και αν αμέσως μετά η πορεία της μετοχής επιβεβαιώσει το θετικό σενάριο που την θέλει να κινείται ανοδικά, τότε ποιές θα πρέπει να είναι ο αντίστοιχες κεφαλαιοποιήσεις της Πειραιώς, της Alpha Bank και της Εθνικής.
Προφανώς δεν πρόκειται για μια οΑΜΚρθολογική προσέγγιση-πρόβλεψη, είναι ωστόσο συμβατή με την χρηματιστηριακή λογική και ευρύτερα με την λογική των αγορών διεθνώς, με την επισήμανση πως σήμερα το market cap των τριών συστημικών τραπεζών διαμορφώνεται για την Πειραιώς στα 10,2 δισ. ευρώ, για την Alpha Bank στα 8,77 δισ. ευρώ και για την Εθνική στα 7 δισ. ευρώ. Ενώ η κεφαλαιοποίηση της Eurobank διαμορφώνεται πριν την ΑΜΚ λίγο πάνω από τα 2 δισ. ευρώ και μετά την αύξηση με πιθανή τιμή στα 0,33 ευρώ στα 5,2 ευρώ περίπου.
Παράμετρος επίσης που κάνει τους ανθρώπους της εγχώριας αγοράς, αλλά και fund managers από το City του Λονδίνου, να πιστεύουν πως υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης των κεφαλαιοποιήσεων των ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αφορά το γεγονός της μαζικής τοποθέτησης ξένων κεφαλαίων στις τράπεζες το προηγούμενο διάστημα και δια των ΑΜΚ και δια των ομολογιακών δανείων.
«Κάνεις δεν αγοράζει μετοχές, πόσο μάλλον της τάξεως δισεκατομμυρίων ευρώ για να χάσει» λένε με νόημα brokers και ερμηνεύουν αυτή την αγοραστική μανία βάσει δυο στοιχείων.
Το πρώτο έχει να κάνει με το γεγονός ότι στις ΑΜΚ υπάρχουν οι λεγόμενοι «leaders» ή κατά την αργκό της αγοράς οι «μεγάλοι παίκτες» με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Fairfax, οι οποίοι προφανώς έχουν μετρήσει τα δεδομένα πριν τοποθετήσουν τα κεφάλαια που τους έχουν εμπιστευτεί οι επενδυτές, μια και οι περισσότεροι εξ αυτών είναι εισηγμένοι στα μεγάλα χρηματιστήρια.
Το δεύτερο στοιχείο αφορά την αίσθηση πως οι ξένοι επενδυτές φέρονται πεπεισμένοι πως θα βγουν μακροπρόθεσμα κερδισμένοι από την όλη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των Ελληνικών τραπεζών κατά τον επόμενο κύκλο της οικονομίας ο οποίος ενδεχομένως (χρηματιστηριακά) να αρχίσει να εξελίσσεται μετά τις εκλογές.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.