της Ελένη Στεργίου
Εταιρείες και φορείς αρχίζουν να τη “βλέπουν” αλλιώς και προσπαθούν να βρουν εναλλακτικούς τρόπους για να αποφύγουν το πετρέλαιο ως καύσιμο και επιλέγουν είτε φυσικό αέριο είτε… ηλιακό φως! Η τάση αυτή είναι σε όλη την Ευρώπη και επεκτείνεται και στην Ελλάδα, με πολλούς οργανισμούς να αντικαθιστούν τους συμβατικούς στόλους οχημάτων με στόχο την εξοικονόμηση κόστους.
Μάλιστα, η πρόσφατη είδηση ήρθε να ταράξει τα νερά. Ύστερα από έρευνες ετών παρήχθη «ηλιακό» καύσιμο αεροσκαφών από νερό και διοξείδιο του άνθρακα (CO2). Αυτό έγινε στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου SOLAR-JET, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι είναι «ηλιακό» καύσιμο αεροσκαφών
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν την πρώτη επιτυχή επίδειξη ολόκληρης της αλυσίδας παραγωγής ανανεώσιμης κηροζίνης, χρησιμοποιώντας συμπυκνωμένο φως ως πηγή ενέργειας υψηλής θερμοκρασίας. Το έργο βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και, μέχρι στιγμής, έχει παραχθεί μόλις ένα ποτήρι καυσίμου αεροσκαφών, σε εργαστηριακές συνθήκες και με τη χρήση προσομοιωμένου ηλιακού φωτός. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δημιουργούν βάσιμες ελπίδες ότι στο μέλλον όλα τα υγρά καύσιμα υδρογονανθράκων θα μπορούν να παράγονται από ηλιακό φως, CO2 και νερό.
Ως πρώτο βήμα, χρησιμοποιήθηκε συμπυκνωμένο φως (προσομοιωμένο ηλιακό φως) για τη μετατροπή διοξειδίου του άνθρακα και νερού σε αέριο σύνθεσης (syngas), μέσα σε ηλιακό αντιδραστήρα υψηλής θερμοκρασίας (βλ. παραπάνω σχήμα) ο οποίος περιέχει υλικά που έχουν ως βάση οξείδια μετάλλων και αναπτύχθηκαν στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ETH Zürich). Στη συνέχεια, το αέριο σύνθεσης (μείγμα υδρογόνου και μονοξειδίου του άνθρακα) μετατράπηκε σε κηροζίνη από τη Shell με την εφαρμογή της κλασικής μεθόδου Fischer-Tropsch.
Ενώ η παραγωγή αερίου σύνθεσης με τη βοήθεια συμπυκνωμένης ηλιακής ακτινοβολίας βρίσκεται ακόμη σε νηπιακό στάδιο, ο μετασχηματισμός αερίου σύνθεσης σε κηροζίνη εφαρμόζεται ήδη σε παγκόσμια κλίμακα από διάφορες εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η Shell.
Αεροκίνηση: τα οφέλη και η Ελλάδα
Η αεριοκίνηση είναι περισσότερο διαδεδομένη στις ΗΠΑ και η τοπική αυτοδιοίκηση προβαίνει στην αγορά αεριοκίνητων λεωφορείων και απορριμματοφόρων, κάτι που γίνεται και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την ΙΕΑ, το 2012 ο αριθμός των οχημάτων που χρησιμοποιούν αέριο είναι στα 13 εκατομμύρια και στην Ευρώπη περίπου 2 εκατ.. Στην Αθήνα κυκλοφορούν περισσότερα από 400 λεωφορεία φυσικού αερίου. Ο στόλος των 414 θερμικών οχημάτων της Ο.ΣΥ. Α.Ε., (στοιχεία οδικών συγκοινωνιών) που κινούνται με συμπιεσμένο φυσικό αέριο, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους στόλους λεωφορείων φυσικού αερίου στην Ευρώπη.
Ένα τέτοιο αμάξι είναι πιο οικονομικό έως και 60% σε σχέση με τα βενζινοκίνητα. Δηλαδή, για 400 χιλιόμετρα οδήγηση με φυσικό αέριο το κόστος είναι γύρω στα 20 ευρώ, ενώ με βενζίνη 42 ευρώ περίπου!
Τα οχήματα φυσικού αερίου (NGV) διαθέτουν κινητήρες εσωτερικής καύσης με ανάφλεξη και είναι παρόμοια με τα βενζινοκίνητα οχήματα, αλλά με διαφορετικό εξοπλισμό αποθήκευσης και παροχής του καυσίμου. Το φυσικό αέριο όταν συμπιέζεται δεν υγροποιείται και για τον λόγο αυτό αποθηκεύεται επάνω στο όχημα ως συμπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG) υπό πολύ υψηλή πίεση, συνήθως 200 bar, ή ως κρυογονικά υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) σε θερμοκρασίες κάτω από -180οC.
Η αγορά αυτή στην Ελλάδα δημιουργήθηκε από τη ΔΕΠΑ, σε συνεργασία με τα ΕΛΠΕ για ανάπτυξη σταθμών ανεφοδιασμού φυσικού αερίου. Υπάρχουν ήδη αρκετοί σταθμοί ανεφοδιασμού φυσικού αερίου κίνησης Fisikon σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αναμένεται να αναπτυχθεί περαιτέρω.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.