ΣΕΛΜΑΝ: «Λουκέτο» σε μισό αιώνα ιστορίας

Της Στεφανίας Σούκη

Μισό και πλέον αιώνα μετά την ίδρυσή της από τον Παναγιώτη Ηλιάδη και μία ακριβώς δεκαετία από την τελευταία φορά που είχε …κέρδη, η ΣΕΛΜΑΝ βάζει και με τη δικαστική ‘’βούλα’’ λουκέτο, ύστερα από την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για την πτώχευση της εταιρείας κατόπιν του σχετικού αιτήματος των εργαζομένων.

Ο ιδρυτής της SHELMAN, Παναγιώτης Ηλιάδης

Όταν το 2009, η οικογένεια Ηλιάδη αποφάσισε να προχωρήσει στην πώληση της ιστορικής εταιρείας επεξεργασίας ξύλου, υπό το βάρος των ζημιών και με ένα τίμημα μόλις στα 11 εκατ. ευρώ, ο Α. Αδαμόπουλος πρόεδρος της αγοράστριας  Alfa Wood είχε χαρακτηρίσει τη συμφωνία ως ένα ‘’όνειρο ζωής’’ βάζοντας στοίχημα με τον εαυτό του και ολόκληρη την αγορά να αναστρέψει την αρνητική πορεία της ΣΕΛΜΑΝ, η οποία ήταν από τα πιο ‘’δυνατά’’ ονόματα του εγχώριου επιχειρείν ειδικά κατά τη δεκαετία του ’90.  Το ότι δεν τα κατάφερε είναι προφανές, με τις βασικές αιτίες να εντοπίζονται  στη ‘’βουτιά’’ της εγχώριας οικοδομικής δραστηριότητας (σ.σ. ενδεικτικά η κατανάλωση τσιμέντου στην Ελλάδα παραπέμπει σε εποχές 1960), τη ραγδαία αύξηση στις τιμές των πρώτων υλών (σ.σ. οι τιμές στην ξυλεία αυξήθηκαν μόνο το 2012 κατά 20%, λόγω της ανόδου της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και της αυξημένης ζήτησης ξύλων για θέρμανση), την αύξηση των εισαγωγών στην αγορά σε προϊόντα- απομιμήσεις ξύλου, τη μειωμένη ρευστότητα, τις συσσωρευμένες ζημιές των τελευταίων ετών.

Οι παλιότεροι είχαν ταυτίσει τον κλάδο του ξύλου με τη ΣΕΛΜΑΝ , την οικογένεια Ηλιάδη και τον ιδρυτή της το 1962, τον άκρως δραστήριο Παναγιώτη Ηλιάδη,  ο οποίος μάλιστα ήταν και από τους πρώτους επιχειρηματίες στην Ελλάδα που είχε φέρει στο μακρινό παρελθόν …ξένους επενδυτές- εξ’ ού και η επωνυμία  ‘’Ελληνοελβετική Βιομηχανία Επεξεργασίας Ξύλου Σέλμαν’’.  O Ηλιάδης ξεκίνησε το 1962 στη Χαλκίδα από την παραγωγή κόντρα πλακέ και πλακάζ για να συνεχίσει με την παραγωγή μοριοσανίδας και να εισάγει τις μετοχές της εταιρείας του Χρηματιστήριο το 1988. Η επιχειρηματική του αυτή απόφαση απέδωσε καρπούς αφού την επόμενη δεκαετία και με τα κεφάλαια από το Χρηματιστήριο, ο Ηλιάδης κατάφερε να κτίσει έναν από τους σημαντικότερους ‘’παίκτες’’ στον κλάδο της επεξεργασίας ξύλου στην Ευρώπη με νέες μονάδες παραγωγής, συνεχείς επεκτάσεις των λιμενικών εγκαταστάσεων στο Βασιλικό Χαλκιδικής, νέα υπερσύγχρονα γραφεία στην Αθήνα. Η περίοδος των ‘’παχέων αγελάδων’’ του Χρηματιστηρίου, το 1999, δεν μπορούσε να αφήσει εκτός των εξελίξεων τον δραστήριο επιχειρηματία, ο οποίος εξαγόρασε την εταιρεία Χατζηλουκάς από τη Βόρεια Ελλάδα με εξειδίκευση σε εισαγωγές- εξαγωγές τεχνικής ξυλείας και επεκτάθηκε στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και εν συνεχεία το 2004 στην Κομοτηνή.

Η ‘’χρυσή’’ εποχή για τη Σέλμαν και τον αείμνηστο ιδρυτή της έληξε κάπου εκεί, λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οπότε ξεκίνησε και η περίοδος των ζημιών για την ιστορική βιομηχανία, έστω κι αν ο Ηλιάδης προχώρησε σε μία ακόμη επιχειρηματική κίνηση το 2006 με την εξαγορά ποσοστού 40% της Sofrom Parquet, με δραστηριοποίηση στην παραγωγή ξύλινων δαπέδων στη Ρουμανία. Ταυτόχρονα με την κίνηση αυτή, ιδρύθηκε και μία εμπορική εταιρία παρκέτων στην Αθήνα, η ΣΕΛΜΑΝ Σοφιανός Παρκέτα, με συμμετοχή σε ουκ ολίγα έργα με αποκορύφωμα το μεγαλύτερο έργο τότε για τον κλάδο, το ξενοδοχειακό συγκρότημα Costa Navarino στην Πύλο Μεσσηνίας, το οποίο εξασφάλισε η εταιρεία μεταξύ 40 άλλων ανταγωνιστών της.  Εν τω μεταξύ, σε μία προσπάθεια να ενισχυθεί η εταιρεία, να ανακοπεί η πτώση και να ανανεωθεί η διοικητική της ομάδα, στο δυναμικό του ομίλου προστίθεται ο Χρήστος Κομνηνός, γνωστός από την πορεία του στο εγχώριο επιχειρείν, σε ομίλους όπως η Coca Cola και η Παπαστράτος.

Στο τέλος του 2009 αρχές 2010  η οικογένεια Ηλιάδη οδηγήθηκε στην απόφαση να προχωρήσει στην πώληση της ΣΕΛΜΑΝ στην Alfa Wood των Α. Αδαμόπουλου και Χ. Αγοραστού, οι οποίοι, στη διάρκεια της κρίσης και δεδομένων των διογκούμενων προβλημάτων του ομίλου αναζήτησαν και αυτοί από την πλευρά τους επενδυτές χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα για να έλθει η λύση του άρθρου 99 και τελικά της πτώχευσης.  

Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία, για το 2013 ο κύκλος εργασιών των συνεχιζόµενων δραστηριοτήτων του οµίλου (το εργοστάσιο της µητρικής εταιρείας στο Βασιλικό Χαλκίδας έχει παύσει να λειτουργεί σχεδόν από την αρχή του 2013, άρα η δραστηριότητα του εργοστασίου αυτού συνιστούν διακοπείσα -µη συνεχιζόµενη δραστηριότητα) μειώθηκε σε 16,4 εκατ. ευρώ από 24,9 εκατ. ευρώ  το 2012, ενώ οι ζηµιές επίσης των συνεχιζόµενων δραστηριοτήτων του οµίλου προ φόρων έφθασαν τα 13,38 εκατ. ευρώ από 15,73 εκατ. ευρώ. Ο συνολικός δανεισµός ανήλθε στο τέλος του 128,7 εκατ. ευρώ, σύμφωνα πάντα με τα επίσημα στοιχεία.