Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Της Στεφανίας Σούκη

Εστω κι αν αυτή την στιγμή μόλις 1 στις 5 επιχειρήσεις στην Ελλάδα διοικείται από γυναίκες managers, παρ’όλ΄αυτά τα νούμερα δείχνουν ότι οι εταιρείες με επικεφαλής το αδύναμο φύλο έχουν καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με την κερδοφορία τους, ακόμη και μέσα στην κρίση. Παρά τις θετικές επιδόσεις, οι μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα, με τζίρους πάνω από τα 50 εκατ. ευρώ, παραμένουν …απόρθητες από τις γυναίκες,αφού στη συντριπτική τους πλειονότητα, σε ποσοστό 92%, διοικούνται από άντρες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ICAP, όπως αυτά παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση για το γυναικείο management, στην Ελλάδα από το σύνολο των ΑΕ και ΕΠΕ (22.500 επιχειρήσεις – 2012), το 21% διοικούνται από γυναίκες, που πέτυχαν περιθώριο κέρδους EBITDA 11%, έναντι 7% του συνόλου. Επιπλέον, από τις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες (2012) το 11% διοικούνται από γυναίκες, οι οποίες πέτυχαν περιθώριο EBITDA 19% έναντι 11% του συνόλου.  
Σήμερα περισσότερες από μία στις πέντε επιχειρήσεις (21% του συνόλου) στην Ελλάδα διοικείται από γυναίκες (4.635 σε σύνολο 22.500 εταιρειών). Το αντίστοιχο ποσοστό το 2012 ήταν 19% (αύξηση 2 ποσοστιαίων μονάδων).   Επιπλέον, μόλις ένα 10,3% των ενεργών μελών της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ – φορέας του Επαγγελματικού Μάνατζμεντ)  είναι γυναίκες.

Οι εταιρείες που διοικούνται από γυναίκες είναι κατά κύριο λόγο  μικρομεσαίες: από το σύνολο των εταιρειών με κύκλο εργασιών κάτω των 2 εκατ. ευρώ το 23% διοικείται από γυναίκες, ενώ  από εκείνες που απασχολούν 50 – 249 εργαζομένους το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώνεται σε 15%. Αντίθετα, μόνον το 8% των μεγάλων εταιρειών (με κύκλο Εργασιών πάνω 50 εκατ. ευρώ) διοικείται από γυναίκες. Το μεγαλύτερο ποσοστό διείσδυσης των γυναικών (30%) παρατηρείται στις ΕΠΕ, στις ομόρρυθμες (28%) και στις Μονοπρόσωπες ΕΠΕ (22%).

Αυτό που επίσης παρατηρεί η ICAP είναι ότι το 81% των γυναικών που διοικούν εταιρείες έχουν κάποια μετοχική σχέση με την επιχείρηση (στοιχεία Έρευνας 12/2013).

Το προφίλ της γυναίκας manager

«Η μέση γυναίκα επιχειρηματίας/ανώτατο στέλεχος έχει υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης (81% Πτυχίο ή/και Μεταπτυχιακό), βρίσκεται στην ηλικία μεταξύ 40-59 ετών και έχει οικογένεια, σύζυγο και παιδιά», αναφέρει ο διευθύνων σύμβουλος της ICAP κ Νικήτας Κωνσταντέλλος. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 125 εταιρειών που διοικούνται από γυναίκες, αυτές εργάζονται σκληρά, καθώς το 53% αυτών απασχολείται κατά μέσο όρο άνω των 51 ωρών/εβδομάδα ή αλλιώς κοντά στις 10 ώρες σε ημερήσια βάση, ενώ «η καριέρα βρίσκεται «πολύ» ή «πάρα πολύ» υψηλά στις προτεραιότητες τους -σε ποσοστό 87% του δείγματος. Επίσης, το 88% των γυναικών δηλώνουν «πολύ» ή «πάρα πολύ» ικανοποιημένες από την έως τώρα επαγγελματική τους εξέλιξη, ενώ κυριότερο κίνητρο για ενασχόληση με την επιχειρηματικότητα/καριέρα σε ανώτατο επίπεδο είναι η προσωπική ικανοποίηση και ανάπτυξη αφού το 90% του δείγματος το αξιολόγησε ως «πολύ ή «πάρα πολύ» σημαντικό κίνητρο».

Τα εμπόδια από την αγορά και τις ίδιες τις γυναίκες

Η ICAP διαχωρίζει τα εμπόδια για την ανέλιξη των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις σε αυτά από την ίδια την αγορά και σε αυτά που θέτουν οι ίδιες οι γυναίκες.

Οσον αφορά την ίδια την αγορά, με βάση και τα στοιχεία από την έρευνα της ICAP Executive Search & Selection:

-Οι γυναίκες άνεργες υπερδιπλασιάστηκαν την τελευταία 4ετία και ανήλθαν σε 669 χιλ. το Δ΄ τρίμηνο του 2013, από 291 χιλ. το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009.
-Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών (32%) είναι σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με το αντίστοιχο των ανδρών (24%) – στοιχεία Δ΄ τριμήνου 2013.
-Περίπου 20% των επιχειρήσεων που αναζητούν Ανώτερα – Ανώτατα στελέχη, θέτουν ως προϋπόθεση (φανερά ή συγκαλυμμένα) αυτά να είναι άνδρες , σύμφωνα με -Περίπου 30% των επιχειρήσεων επί ισάξιων υποψηφίων θα προτιμήσει τελικά άνδρα.  Άρα μόνο 1 στις 2 εταιρείες ουσιαστικά δίνει ίσες ευκαιρίες για θέσεις ανωτέρων στελεχών  
-Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν παρέχουν δυνατότητες διευκόλυνσης των γυναικών στο χειρισμό των οικογενειακών τους υποχρεώσεων.

Στα εμπόδια που θέτουν οι ίδιες οι γυναίκες κυρίαρχο ρόλο έχει η οικογένεια που παραμένει κατά κύριο λόγο, ευθύνη της γυναίκας : «Οι δομές δεν ευνοούν –ακόμη- την ισοκατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά στις υποχρεώσεις αυτές. Επιπλέον, πολλές γυναίκες έχουν γαλουχηθεί στο ότι πρέπει να δίνουν το πλείστον του χρόνου τους στην οικογένεια και συνεπώς δεν είναι διατεθειμένες να εργαστούν τις παραπάνω ώρες που απαιτούνται σε θέσεις αυξημένης ευθύνης. Όταν επιλέγουν ή αναγκάζονται να δουλεύουν πολλές ώρες νοιώθουν έντονα συναισθήματα ενοχής, ενώ γενικά οι γυναίκες έχει παρατηρηθεί ότι ρισκάρουν πιο δύσκολα (αλλάζουν θέση και μετακινούνται πιο δύσκολα). Τέλος, δεν είναι τόσο θετικές στο να συμμετέχουν σε οργανισμούς και φορείς που προάγουν την καριέρα (networking) αφού προτιμούν να αφιερώσουν όσο χρόνο μένει από την έντονη επαγγελματική τους δραστηριότητα, στην οικογένειά τους», καταλήγει ο κ. Κωνσταντέλος.