Για κοινό μέτωπο με πολλούς αστερίσκους συμφώνησαν ΓΣΕΕ – εργοδότες στη Γενεύη

(upd)

της Μαίρης Λαμπαδίτη

Σε κοινή γραμμή πλεύσης για τις ομαδικές απολύσεις και για το λοκ άουτ αλλά με διαφορετικές θέσεις για τον συνδικαλιστικό νόμο εμφανίστηκαν ΓΣΕΕ, εργοδότες και Υπουργείο Εργασίας  στη σημερινή τριμερή σύσκεψη   υπό την αιγίδα του  ILO  στη Γενεύη με στόχο τη συμφωνία 7 σημείων για τις αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο που απαιτεί η Τρόικα.

Η ΓΣΕΕ  εξέφρασε δια στόματος του προέδρου της Γιάννη Παναγόπουλου την  ξεκάθαρη και κατηγορηματική αντίθεσή της σε οποιαδήποτε αλλαγή στον συνδικαλιστικό νόμο αλλά και στο καθεστώς των ομαδικών απολύσεων .
Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ με την επισήμανση ότι ο διάλογος  γίνεται με το φάντασμα της τρόικας να πλανάται  στην αίθουσα , αναφερόμενος στον συνδικαλιστικό νόμο απέρριψε κατηγορηματικά κάθε συζήτηση περί αλλαγής, ‘βελτίωσης’, ‘εκσυγχρονισμού’ κτλπ του νόμου  1264 για τον «Εκδημοκρατισμό του Συν/κού Κινήματος & την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων». 

Τόνισε μάλιστα  ότι ο  νόμος 1264 πέρα από τον ιστορικό και εμβληματικό του χαρακτήρα αποτελεί υπόδειγμα  δημοκρατικού νομοθετήματος.

Όσον αφορά στο θέμα των ομαδικών απολύσεων ο κύριος Παναγόπουλος επανέλαβε την πάγια θέση της Συνομοσπονδίας ότι δεν θα δεχθεί αλλαγή του καθεστώτος των ομαδικών απολύσεων, υπογραμμίζοντας τις δραματικές συνθήκες που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από την πλευρά της ΓΣΕΕ στο γεγονός ότι στην Ελλάδα  το 95% των απεργιών έχουν κριθεί παράνομες και καταχρηστικές καταλύοντας στην πράξη το δικαίωμα της  απεργίας. Τονίστηκε δε ότι με τις μνημονιακές πολιτικές που υλοποίησε η κυβέρνηση, ο κοινωνικός διάλογος έχει ουσιαστικά καταργηθεί, ενώ έχουν διωχθεί οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και η συλλογική αυτονομία.

Ο Υπουργός Εργασίας  κ. Γ. Βρούτσης  είχε επισημάνει την ανάγκη συμφωνίας για τη  βελτίωση του « κουρασμένου » συνδικαλιστικού νόμου που ισχύει εδώ και τριάντα χρόνια με την προυπόθεση ότι θα επιτευχθεί συμφωνία  η οποία θα αποτελούσε καλό χαρτί για την κυβέρνηση στη συνάντηση της Πέμπτης με την Τρόικα .

Ωστόσο το υπουργείο αποκόμισε θετικό μήνυμα  από τον Guy Ryder, γενικό διευθυντή του  ILO ότι ο διεθνής οργανισμός στηρίζει της ελληνικές θέσεις όσον αφορά στις ομαδικές απολύσεις  ενώ τάσσεται υπέρ της ΓΣΕΕ για το συνδικαλιστικό νόμο .
«Είναι προφανές  -είχε τονίσει νωρίτερα στην εισήγησή του ο κ. Βρούτσης- ότι δεν θέλουμε και, ακόμη περισσότερο, δεν δικαιούμαστε ως πολιτική ηγεσία του υπουργείου – και, γενικότερα, ως κυβέρνηση – να παρέμβουμε ή να επηρεάσουμε το διεκδικητικό περιεχόμενο του συνδικαλιστικού κινήματος.
Μας ενδιαφέρει, ωστόσο, όπως και όλη την ελληνική κοινωνία, η εύρυθμη και οργανωμένη λειτουργία της συνδικαλιστικής έκφρασης των εργαζομένων, η αντιπροσωπευτική συμμετοχή της εργασίας και της παραγωγής στο πλαίσιο της κοινωνικής διαπραγμάτευσης.  »
Στο πλαίσιο της συζήτησης  παρουσιάστηκαν δύο συγκριτικές μελέτες που εκπονήθηκαν με πρωτοβουλία του Υπουργείου. Η πρώτη μελέτη του ILO αφορά στις ομαδικές απολύσεις (collective dismissals) και στη δημιουργία παραγωγικών θέσεων εργασίας (productive jobs) και η δεύτερη – την οποία εκπόνησε ο καθηγητής κ. Παπαδημητρίου – αφορά στη χαρτογράφηση του πλαισίου άσκησης της συνδικαλιστικής δραστηριότητας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. 

Σύμφωνα με την μελέτη του κ. Κ.Παπαδημητρίου ,μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο  και τη Βουλγαρία η απεργία  θεωρείται νόμιμη  όταν αποφασίζεται από τη  γενική συνέλευση των εργαζομένων . Στελέχη της ΓΣΕΕ υποστηρίζουν ότι το πλαίσιο είναι απόλυτα δημοκρατικό και θυμίζουν το περίφημο άρθρο 4 του νόμου Αρσένη περί κοινωνικοποιήσεων (1984) που απαιτούσε πλειοψηφία γενικής συνέλευσης για την κήρυξη απεργίας στις ΔΕΚΟ. Για την ιστορία, το άρθρο ακυρώθηκε στην πράξη.

Επίσης το lock out ( κλείσιμο της επιχείρησης από τον εργοδότη ως αντίδραση στην απεργία) ισχύει στη Γερμανία αλλά δεν  προβλέπεται στην Ιταλία και την Πορτογαλία .

« Ο νόμος ήδη θέτει αυστηρούς περιορισμούς με αποτέλεσμα πολλές απεργίες να κηρύσσονται παράνομες- επισημαίνει ο καθηγητής Γιάννης Κουζής, επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.- Αν θέσουν και άλλους περιορισμούς ,θα περισταλεί ολοκληρωτικά το δικαίωμα της απεργίας. Όλα γίνονται εκ του πονηρού. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν καν νομοθετικό πλαίσιο για την  κήρυξη απεργίας . Το πλαίσιο το αποφασίζουν τα συνδικάτα.  Ας μην ξεχνάμε ότι το 98% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι μικρές και μικρομεσαίες χωρίς συνδικαλιστική εκπροσώπηση. Πως θα κηρύξουν απεργία;»