Το ελβετικό υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να ζητήσει από τις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας να έχουν στη διάθεσή τους κεφάλαιο ίσο με το 5% των συνολικών περιουσιακών τους στοιχείων. Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά την προσπάθεια της UBS και της Credit Suisse να επιτύχουν καλύτερους όρους, αναφέρουν πηγές με γνώση του περιεχομένου των συσκέψεων.
Η απόφαση αυτή προσομοιάζει στο όριο μόχλευσης που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, το οποίο υπερβαίνει το μίνιμουμ όριο του 3% που έχει θέσει διεθνώς για την Τραπεζική Εποπτεία η Επιτροπή της Βασιλείας. Η ελβετική κυβέρνηση αναμένεται επίσης να ευθυγραμμίσει τους υπολογισμούς της για το όριο με τη μέθοδο που είχαν υιοθετήσει οι ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να υπάρχουν λιγότεροι τύποι υπολογισμού του χρέους προς το κεφάλαιο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.
Η μέτρηση της κεφαλαιακής ισχύος των τραπεζών έχει ενισχυθεί από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και χρησιμοποιείται ως μέσο «θωράκισης» των μεγάλων τραπεζών απέναντι σε μια ενδεχόμενη κατάρρευση. Ομάδα ειδικών που επιστρατεύτηκε από την κυβέρνηση της Ελβετίας είχε συστήσει τον περασμένο Δεκέμβριο στη χώρα να ακολουθήσει τις ΗΠΑ, οι οποίες, τα τελευταία χρόνια, έχουν εισαγάγει μερικούς από τους αυστηρότερους όρους κεφαλαιακής επάρκειας. Η UBS και η Credit Suisse ανακοίνωσαν όρια μόχλευσης 3,6% και 3,&% αντιστοίχως στα τέλη του β’ τριμήνου, γεγονός που υποδεικνύει ότι θα βρίσκονταν κατά τουλάχιστον 1% κάτω από τον νέο στόχο που έχει τεθεί.
«Οι υψηλότερες απαιτήσεις σημαίνουν ότι οι τράπεζες θα έχουν λιγότερα κεφάλαια να επιστρέψουν στους μετόχους», αναφέρει ο Andreas Brun, αναλυτής της Zuercher Kantonalbank στη Ζυρίχη.
«Για τη UBS, η επενδυτική βάση της οποίας βρίσκεται στις προσδοκίες της αύξησης μερίσματος κι αυτό είναι ένα σημαντικό θέμα. Για την Credit Suisse, η οποία βρίσκεται σε χειρότερη θέση από κεφαλαιακή άποψη, αυτό σημαίνει, υψηλότερο dilution εξαιτίας μεγαλύτερης ανάγκης για αύξηση κεφαλαίων», προσθέτει ο ίδιος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το όριο μόχλευσης έχει κερδίσει έδαφος μεταξύ των ρυθμιστών ως ο πιο αποτελεσματικό τρόπος να εκτιμηθεί η ευρωστία μιας τράπεζας, καθώς η μέθοδος δεν εμπλέκει εκτιμήσεις για τα ρίσκα σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες του κάθε τραπεζικού ιδρύματος.
Σύμφωνα μάλιστα με τρεις πηγές, οι τράπεζες είναι ανήμερες για τη θέση της κυβέρνησης και θα συμπεριλάβουν τη νέα εξέλιξη στους υπολογισμούς για τις μελλοντικές κεφαλαιακές τους ανάγκες στις ανακοινώσεις για τα οικονομικά στοιχεία γ’ τριμήνου.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.