Η Λουίζα Ζου μεγάλωσε με γονείς μετανάστες που της μετέδωσαν την αξία της σκληρής δουλειάς και της υπευθυνότητας. Απόφοιτη του Princeton και μηχανικός, αξιοποίησε τις γνώσεις και την εμπειρία της για να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση, η οποία πλέον φτάνει σε έσοδα άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Στο πλαίσιο της πορείας της, μοιράζεται τις σκέψεις και τις εμπειρίες της στο Business Insider.
«Οι γονείς μου με μεγάλωσαν πιστεύοντας ότι η επιτυχία περνά μέσα από την οικονομική σταθερότητα. Να έχω καλούς βαθμούς, να μπω σε ένα καλό πανεπιστήμιο και, τελικά, να βρω μια αξιόπιστη δουλειά. Η ασφάλεια ήταν πάντα προτεραιότητα για εκείνους, καθώς δεν ήθελαν ούτε εγώ ούτε η αδερφή μου να ζήσουμε τις δυσκολίες που είχαν αντιμετωπίσει οι ίδιοι ως μετανάστες. Έτσι, με έμαθαν να αποφεύγω τα ρίσκα, να δουλεύω σκληρά, να κρατώ χαμηλό προφίλ και να εκτιμώ όσα είχα.
Την ημέρα που μπήκα στο Princeton, σκέφτηκα: «Επιτέλους, όλα θα πάνε καλά». Αποφοίτησα με πτυχίο μηχανικού και ξεκίνησα να εργάζομαι στον τομέα της ανάλυσης δεδομένων σε μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
Ήταν αυτό που μου είχαν μάθει να κάνω, αλλά από την αρχή ένιωθα ότι δεν μου ταίριαζε. Μισούσα το γεγονός ότι ο προϊστάμενός μου δεν με άφηνε να φύγω πριν τις 5 το απόγευμα, ακόμα κι αν είχα ολοκληρώσει όλες τις υποχρεώσεις μου. Παρ’ όλα αυτά, πίστευα πως αν αναλάμβανα κάποια ανώτερη επαγγελματική θέση, η δουλειά θα γινόταν πιο ενδιαφέρουσα και ικανοποιητική.
Συνειδητοποίησα ότι χρειαζόμουν μεγαλύτερη ευελιξία ώστε να μπορώ να βρίσκομαι δίπλα στην οικογένειά μου όταν χρειάζεται.
Στα 20 μου γνώρισα έναν επιχειρηματία που ξεκινούσε μια startup και με προσέλαβε ως συνιδρύτρια, αξιοποιώντας τις γνώσεις μου στη μηχανική. Η συμμετοχή μου στη συγκέντρωση κεφαλαίων για την εταιρεία μου άνοιξε την πόρτα σε έναν εντελώς νέο κόσμο επαγγελματικών δυνατοτήτων.
Παρά το γεγονός ότι η startup τελικά απέτυχε, απέκτησα σημαντικές δεξιότητες που αξιοποίησα αργότερα.
Μετά από αυτή την εμπειρία, ξεκίνησα να εργάζομαι σε μια νεοσύστατη εταιρεία ψηφιακής διαφήμισης. Είχα έναν εξαιρετικό μισθό και μια ενδιαφέρουσα θέση, αλλά μέσα μου ήξερα ότι ήθελα κάτι περισσότερο.
Ταυτόχρονα όμως, ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για την οικογένειά μου, καθώς ο πατέρας μου υποβλήθηκε σε επέμβαση καρδιάς, η μητέρα μου διαγνώστηκε με καρκίνο και η μικρή μου αδελφή υπέστη τραυματισμό στο μάτι, που την ανάγκασε να χάσει την όρασή της για εβδομάδες. Η αδελφή μου έμενε μαζί μου και μια μέρα, καθώς έκλεινα την πόρτα για να πάω στη δουλειά, μου είπε σιγανά «αντίο». Η καρδιά μου ράγισε που έπρεπε να την αφήσω.
Αυτή ήταν η στιγμή που ορκίστηκα στον εαυτό μου να δημιουργήσω κάτι που θα μου επέτρεπε να περνάω περισσότερο χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπώ.
Από τότε, οι αξίες που μου μετέφεραν οι γονείς μου με βοήθησαν να παραμείνω συγκεντρωμένη στον στόχο μου: να χτίσω σταδιακά μια δική μου επιχείρηση που θα μου έδινε ανεξαρτησία και ευελιξία. Είμαι προσεκτική όσον αφορά τους κινδύνους, οπότε δεν έκανα τίποτα βιαστικά. Αντ’ αυτού, πέρασα τα επόμενα δύο χρόνια δουλεύοντας παράλληλα στη δική μου επιχείρηση, προσφέροντας υπηρεσίες coaching, συμβουλευτικής διαφήμισης και άλλες υπηρεσίες. Δούλευα τα μεσημέρια και τα βράδια, με αποτέλεσμα να έχω ακόμα λιγότερο χρόνο για την οικογένειά μου.
Εκεί ήταν που η κουλτούρα και οι αξίες της οικογένειάς μου αποδείχθηκαν πραγματικά χρήσιμες. Οι γονείς και οι παππούδες μου συχνά μου υπενθύμιζαν μια κινέζικη παροιμία: «Πρώτα πικρό, μετά γλυκό». Έμαθα από νωρίς ότι η σκληρή δουλειά φέρνει αποτελέσματα, ακόμα κι αν τα απολαμβάνεις αργότερα.
Στην αρχή της επιχειρηματικής μου πορείας, όλα φαινόταν πολύ δύσκολα. Δεν είχα πολλή αυτοπεποίθηση και ένιωθα ότι κανείς δεν πίστευε πραγματικά σε μένα. Με θεωρούσαν καλό παιδί, αλλά όχι απαραίτητα έξυπνο ή με επιχειρηματικό μυαλό. Αυτή η αμφισβήτηση με έκανε να πεισμώσω ώστε να αποδείξω την αξία μου.
Στα 26 μου, η επιχείρηση είχε φτάσει σε έσοδα πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια. Πέρυσι, τα έσοδα ανήλθαν σε 1,5 εκατομμύριο δολάρια, ενώ δούλευα λιγότερες ώρες.
Στην αρχή δεν καταλάβαινα ότι 1 εκατομμύριο δολάρια δεν σημαίνει ότι είσαι εκατομμυριούχος, αφού πρέπει να συνυπολογίσεις έξοδα και φόρους. Έπρεπε να μάθω να διαχειρίζομαι τα χρήματα και να αλλάξω τη νοοτροπία μου γύρω από τις δαπάνες. Καθώς μάθαινα να διαχειρίζομαι τα χρήματα και να βλέπω διαφορετικά τις δαπάνες μου, η οικονομική μου κατάσταση άρχισε σιγά-σιγά να βελτιώνεται και στα 30 είχα 1 εκατομμύριο δολάρια σε επενδύσιμα περιουσιακά στοιχεία.
Σήμερα, στα 36 μου, παρότι είμαι εκατομμυριούχος, οι γονείς μου συνεχίζουν να με ρωτούν αν η δουλειά μου πάει καλά. Δεν κατανοούν το μονοπάτι που ακολούθησα, κι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό, απλώς δεν το συζητάμε πολύ.
Η οικονομική ασφάλεια άξιζε όλη την προσπάθεια και τον ασταμάτητο αγώνα των πρώτων χρόνων. Πλέον, συνήθως εργάζομαι περίπου τέσσερις ώρες την ημέρα, περιορίζω τον χρόνο μπροστά στην οθόνη και έχω τηλεφωνικές συνδιαλέξεις μόνο για δύο εβδομάδες τον μήνα. Περνάω περίπου δύο ώρες κάθε μέρα περπατώντας με τον σκύλο μου, έχω την ευελιξία να περνάω χρόνο με τον σύζυγό μου, που είναι γιατρός με πολύ απαιτητικό πρόγραμμα, και μπορώ εύκολα να ταξιδεύω για να επισκεφτώ τους γονείς μου.
Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια για να φτάσω εδώ, αλλά είμαι πολύ χαρούμενη που πλέον μπορώ να δουλεύω με τους δικούς μου όρους».
Διαβάστε ακόμη
«Large» το ΔΝΤ για Ελλάδα: Έκπληξη για τις αντοχές, εύσημα για τις πολιτικές αλλά και συστάσεις
Online καζίνο: Πώς αλλάζει η φορολογία στα κέρδη – Τι πληρώνουν οι παίκτες από 1η Ιουλίου
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.