Η εικόνα μιας αλώβητης Ρωσίας που αντέχει στις διεθνείς πιέσεις αποτελεί ένα από τα πιο καλοδουλεμένα αφηγήματα της Μόσχας, όμως η πραγματικότητα που διαμορφώνεται για το 2026 είναι πολύ πιο σύνθετη και σκοτεινή. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν ότι οι κυρώσεις απέτυχαν, οι δομικοί τριγμοί στην οικονομία γίνονται πλέον ορατοί πίσω από τη βιτρίνα της καθημερινότητας.

Στα μεγάλα αστικά κέντρα, τα καταστήματα παραμένουν γεμάτα και οι δείκτες της ανεργίας χαμηλοί, ωστόσο αυτή η ομαλότητα χρηματοδοτείται με ένα τίμημα που υπονομεύει το μέλλον της χώρας.

Στρατιωτικές δαπάνες και πλασματική ανάπτυξη

Η ανάπτυξη που καταγράφεται οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην πολεμική βιομηχανία. Το ρωσικό κράτος διοχετεύει τεράστια ποσά στην παραγωγή όπλων και πυρομαχικών, δημιουργώντας μια στατιστική άνοδο του ΑΕΠ που όμως δεν μεταφράζεται σε ευημερία. Τα τανκς που κατασκευάζονται καταστρέφονται στο μέτωπο, χωρίς να προσφέρουν τίποτα στην παραγωγικότητα της οικονομίας ή στην ποιότητα ζωής. Πρόκειται για μια οικονομία της καταστροφής, όπου το κεφάλαιο και το εργατικό δυναμικό αναλώνονται σε δραστηριότητες που δεν παράγουν πλούτο, αλλά εξαντλούν τα αποθέματα.

Η πίεση από τις κυρώσεις και το πετρέλαιο

Οι περιορισμοί στις εξαγωγές ενέργειας αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς, καθώς εταιρείες όπως η Ροσνέφτ και η Λουκόιλ αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια. Οι τιμές πώλησης του ρωσικού αργού είναι σημαντικά μειωμένες λόγω των αναγκαστικών εκπτώσεων, ενώ το κόστος μεταφοράς μέσω του «στόλου-φαντάσματος» αυξάνεται διαρκώς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σφίγγει τον κλοιό γύρω από τους μεσάζοντες, στερώντας από το Κρεμλίνο το εύκολο συνάλλαγμα που χαρακτήριζε τις προηγούμενες δεκαετίες.

Πληθωρισμός και κοινωνικό κόστος

Για να καλυφθούν οι τρύπες του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση στρέφεται στους ίδιους τους πολίτες. Η αύξηση της φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης, σε συνδυασμό με τα πολύ υψηλά επιτόκια της κεντρικής τράπεζας, πνίγουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Ο πληθωρισμός καλπάζει και οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν «παγώσει».

Αν και μια ολοκληρωτική κατάρρευση δεν θεωρείται άμεση, η σταδιακή εξασθένιση των οικονομικών αντοχών είναι αναπόφευκτη. Το κόστος της πολεμικής σύρραξης μετακυλίεται πλέον άμεσα στον απλό κόσμο, ενώ οι ελίτ συνεχίζουν να διατηρούν τα προνόμιά τους μέσα σε μια οικονομία που αργοπεθαίνει.

Διαβάστε ακόμη 

UBS: Οι ελληνικές τράπεζες στο μικροσκόπιο των funds – Ποιοι μπαίνουν, ποιοι αλλάζουν θέση

Βιολάντα: Η αναπτυξιακή πορεία που επισκιάστηκε από την τραγωδία στα Τρίκαλα

Το πιο σύγχρονο αεροδρόμιο της Αφρικής – Η ιδέα πίσω από την αρχιτεκτονική του

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα