Η συνέντευξη ήταν προγραμματισμένη για το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης. Το πολυώροφο κτήριο της εταιρείας βρίσκεται στη λεωφόρο Συγγρού, στο ύψος της Καλλιθέας, εκεί που έχει δημιουργηθεί, τις τελευταίες δεκαετίες, ένα σημαντικό ναυτιλιακό κέντρο, όπου έχουν την έδρα τους κορυφαίοι, παγκοσμίως, Έλληνες πλοιοκτήτες αλλά και ένας από τους μεγάλους Ομίλους της ακτοπλοΐας. Εκεί εδρεύουν επίσης, το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρου Νιάρχου, το Ωνάσειο και το Ίδρυμα Ευγενίδου.
Μπαίνοντας στο γραφείο του, η πρώτη εικόνα που αποτυπώνεται στο μυαλό είναι ένα κάδρο με το πρωτοσέλιδο του περιοδικού TIME τον Αύγουστο του 1956 όπου απεικονίζεται η προσωπογραφία του Σταύρου Νιάρχου με τον τίτλο «Shipping Tycoon». Δίπλα ξεχωρίζει το μοντέλο ενός φορτηγού πλοίου καθώς και μία φωτογραφία του ίδιου να απολαμβάνει τις χαρές της θάλασσας που λατρεύει οδηγώντας ένα ταχύπλοο.
Ο Κωστής Φραγκούλης είναι ένας από τους πιο δυνατούς και συνεχώς ανερχόμενους επιχειρηματίες της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας. Άνθρωπος ο οποίος προσπαθεί να βρίσκεται συνεχώς ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις ώστε να μπορεί να κυριαρχεί του ανταγωνισμού με την εταιρεία που ο ίδιος ίδρυσε πριν από 28 χρόνια, την αμιγώς ελληνικών συμφερόντων, Franman. Χαμηλών τόνων αποφεύγει τη δημοσιότητα και για αυτόν τον λόγο χρειάστηκε μεγάλη υπομονή μέχρι να τον συναντήσουμε.
Το μυστικό της επιτυχίας του ίσως να βρίσκεται στην φωτογραφία του Σταύρου Νιάρχου ενός εκ των μεγαλύτερων Ελλήνων εφοπλιστών και μέγας ανταγωνιστής του Αριστοτέλη Ωνάση.
«Από μικρό παιδί έτρεφα μεγάλο θαυμασμό για τον Νιάρχο. Με ενέπνεε και μου ξυπνούσε τις φιλοδοξίες μου για να κάνω πράγματα στη ζωή μου» ήταν τα λόγια του όταν είδε την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μας καθώς παρατηρούσαμε το κάδρο.
Γυρνώντας τον χρόνο πίσω συναντάμε τον Γιάννη Φραγκούλη, απόφοιτο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων του Πολεμικού Ναυτικού, στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ανήσυχο πνεύμα αποφασίζει πως δεν του ταιριάζει η στρατιωτική ζωή. Αποφασίζει να μεταπηδήσει στο εμπορικό ναυτικό, την εποχή που έμπαιναν οι βάσεις για το σύγχρονο ελληνικό θαύμα. Μπαρκάρει ως ανθυποπλοίαρχος σε ένα από τα δεξαμενόπλοια του Σταύρου Νιάρχου.
Το ημερολόγιο έγραφε «έτος 1952». Τρία χρόνια αργότερα ο έλληνας tycoon έψαχνε καπετάνιο για τη θρυλική θαλαμηγό του, την Κρεολή. Ο Κωστής Δρακόπουλος, ανηψιός του Νιάρχου δίνει τις καλύτερες συστάσεις για τον παλιό του συμφοιτητή στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και καλό του φίλο, Γιάννη Φραγκούλη.
Ο Γιάννης Φραγκούλης με φόντο τη θαλαμηγό του Σταύρου Νιάρχου, Κρεολή
Η ναυτοσύνη και το κοφτερό μυαλό του εντυπωσιάζουν τον Σταύρο Νιάρχο ο οποίος γρήγορα αντιλαμβάνεται τις αξίες του και το 1960 αποφασίζει να τον αποσπάσει στα γραφεία του ομίλου στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και ετσι ξεκινά η λαμπρή του πορεία δίπλα σε μία από τις μεγαλύτερες μορφές της διεθνούς ναυτιλίας και των επιχειρήσεων.
«Ο πατέρας μου πέρασε από πολλά διευθυντικά πόστα του Ομίλου, International Maritime Agencies, Venus Shipping Co, Niarchos London Ltd, International Operations. Ένα μήνα μετα τον θάνατο του Νιάρχου, το 1996 απεχώρησε από τον Όμιλο, έχοντας συμπληρώσει 45 χρόνια υπηρεσίας, τα τελευταία 20 ως επικεφαλής του Shipping. Ήταν από τους πιο στενούς αλλα και αγαπητούς συνεργάτες του Σταύρου Νιάρχου. Το ίδιο και ο αδερφός του, Μανώλης που εργάστηκε και εκείνος κοντά του αντίστοιχα χρόνια» θυμάται ο Κωστής Φραγκούλης.
Η οικογένεια Φραγκούλη με καταγωγή από τη Κάσο ήταν από τις πιο παλιές ναυτιλιακές εταιρείες του νησιού την οποία είχε ιδρύσει ο προπάππους του Κωστή Φραγκούλη, Νικόλαος πριν από δύο αιώνες. «Προερχόμαστε από μια οικογένεια με πλούσια ναυτιλιακή παράδοση από την Κάσο. Όπως και η οικογένεια της μητέρας μου από την Κεφαλονιά, το γένος Μιχαλιτσιάνου. Ήταν και αυτοί πλοιοκτήτες» λέει ο Κωστής Φραγκούλης.
Η συζήτηση πηγαίνει πολύ γρήγορα στο ξεκίνημά του. Η προσωπογραφία του Νιάρχου είναι σαν να έχει δημιουργήσει ένα δυνατό μαγνητικό πεδίο.
«Μόλις τελείωσα τις σπουδές μου ως οικονομολόγος στο Λονδίνο και εκπλήρωσα τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις στο Πολεμικό Ναυτικό ήμουν έτοιμος να αρχίσω να εργάζομαι στο οικονομικό τμήμα της Niarchos London Ltd. Όμως μία αναπάντεχη γνωριμία με την Ann Essman που ήταν τότε αντιπρόεδρος μίας αμερικανικής εταιρείας που κατασκεύαζε συστήματα tank level gauging για δεξαμενόπλοια, της METRITAPE, μου άλλαξε την πορεία της ζωής. Αποφάσισα να χαράξω τη δική μου ρότα». Η μορφή του Σταύρου Νιάρχου τον είχε επηρεάσει για να τολμήσει να κάνει κάτι δικό του. Να γίνει αυτοδημιούργητος.
«Και έτσι αρκετά νέος ίδρυσα το 1991 τη Franman εκπροσωπώντας την METRITAPE η οποία είχε τότε μεγάλο μερίδιο στην ελληνική αγορά. Του πατέρα μου στην αρχή δεν του άρεσε η ιδέα γιατί ήθελε να μπω στον Όμιλο. Όμως μετά μου είπε “κάνε αυτό που εσύ θέλεις αλλά φρόντισε να το κάνεις πολύ καλά”. Νομίζω ότι τώρα χαίρεται με την εξέλιξη της Franman. Πάντα ήταν διπλά μου ως ένας εξαιρετικός πατέρας αλλα και σύμβουλος αφού έχει μία τεράστια πείρα στη ναυτιλία και την ζωή».
Η Franman σήμερα εκπροσωπεί 132 εταιρείες και παρέχει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών στην ναυτιλιακή βιομηχανία εστιάζοντας στην προώθηση ναυπηγικού εξοπλισμού, στις επισκεύες πλοίων, στις υπηρεσίες ασφαλείας, στο trading ναυτιλιακού εξοπλισμού και εξαρτημάτων πλοίων, στο engineering και στις συμβουλευτικές υπηρεσίες που σχετίζονται με τη ναυτιλία και τους εξοπλισμούς πλοίων ενώ σε σταθερή βάση εξυπηρετεί περίπου 600 ναυτιλιακές εταιρείες, σε 13 χώρες.
Ο Κωστής Φραγκούλης πολύ σύντομα στρέφει το βλέμμα στην Άπω Ανατολή. Ήταν από τους πρωτοπόρους. Είχε «μιλήσει» με το πεπρωμένο του όπως αποδείχθηκε μερικά χρόνια αργότερα.
Το 1992 αρχίζει η συνεργασία με την ιαπωνική εταιρεία Naviwa για να ακολουθήσουν σύντομα και αρκετές άλλες όπως Yanmar, Tsuji, Sunflame, Tanabe, Taiyo, Kobe Steel κ.α.
«Αυτό που διαφοροποίησε τη Franman από τους ανταγωνιστές της ήταν ότι από την αρχή στράφηκε στις αγορές της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Ιαπωνία της Νοτίου Κορέας και αργότερα της Κίνας από όπου είναι και οι περισσότερες των συνεργασιών μας. Εκει αργότερα θα ξεκινούσαν και οι μαζικές ναυπηγήσεις Ελλήνων πλοιοκτητών. Από το 1992 αρχίσαμε να κτίζουμε το πορτοφόλιο μας στην Ιαπωνία όπου και ουσιαστικά εκεί μάθαμε πως μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μία εταιρεία όπως η Franman σύμφωνα με τα Ιαπωνικά πρότυπα. Το γιαπωνέζικο μοντέλο του Trading House βασιζόταν και βασίζεται στη φιλοσοφία του «one stop shop philosophy» σύμφωνα με την οποία προσφέρεις όσο το δυνατόν περισσότερες υπηρεσίες στον πελάτη σου, τον πλοιοκτήτη. Πριν 25 χρόνια ήταν κάτι καινούργιο στην Ελλάδα αφού υπήρχαν Agents που ήταν στην ουσία μικρές επιχειρήσεις ενός ατόμου που αντιπροσώπευαν 1-2 κατασκευαστές » επισημαίνει ο Κωστής Φραγκούλης. Είχε προλάβει εγκαίρως να καθίσει στη θέση του οδηγού στην ατμομηχανή που σε λίγα χρόνια θα ανέπτυσσε ιλιγγιώδη… ταχύτητα.
Το 1996 κάνει κίνηση κλειδί αναλαμβάνοντας την εκπροσώπηση του ιαπωνικού ομίλου-κολοσσού Yanmar. Όταν ξεκίνησε συνεργασία ο γιαπωνέζικος όμιλος ήταν υπ’ αριθμόν 2 στην ελληνική αγορά των ηλεκτρομηχανών. Τρία χρόνια αργότερα την έφερε στην πρώτη θέση στην οποία διατηρείται μέχρι σήμερα, 20 χρόνια μετά.
Το 1996 ο Κωστής Φραγκούλης ιδρύει την Imperium και μπαίνει στην διαχείριση και πλοιοκτησία φορτηγών πλοίων θέλοντας να δει και την άλλη πλευρά της ναυτιλιακής βιομηχανίας αυτής που έως τότε εξυπηρετούσε με τη Franman. Ο ίδιος θυμάται: «διαχειριστήκαμε handy size bulk carriers . Ήταν μία απόλυτα επιτυχημένη επαγγελματικά κίνηση. Μετά από μία περίπου δεκαετία επιτυχημένης πορείας και αφού η ναυλαγορά είχε φτάσει στα ιστορικά υψηλότερα επίπεδα αποφασίσαμε να πουλήσουμε τα πλοία προκειμένου να επωφεληθούμε τις υπεραξίες τους. Όταν όμως βγαίνεις τελείως από την αγορά είναι δύσκολο να επιστρέψεις αν δεν είναι η κύρια δραστηριότητά σου. Έμαθα όμως πως σκέφτεται και ενεργεί ένας πλοιοκτήτης, δηλαδή την απέναντι πλευρά με αποτέλεσμα να μπορώ να διαχειρίζομαι τα ανάγκες των πελατών-πλοιοκτήτων με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα».
Το 2000 έγιναν οι πρώτες συμφωνίες σε Νότιο Κορέα και Κίνα. Το 2002 ιδρύει liaison office της Franman στην Ιαπωνία. Στην Κορέα συνεργάζεται με την Kangrim που είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ναυτιλιακού στον κόσμο και κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως στην κατασκευή Boilers, Inert Gas Generators και Scrubbers. Aκολουθούν συνεργασίες με τις KTE, LHE, Silla, Honeywell κ.α
Tο 2003 κάνει το πρώτο δυνατό άνοιγμα στην Κίνα σχηματίζοντας κοινοπραξία με την Sinostar. Ακολουθούν και άλλες πολλές όπως Shanghai Shipyards, Qingdao Beihai Shipbuilding , Dalian Marine Valves, Yuchai Marine Power, Dan Marine Group, CSE κ.α. Όλα ήταν έτοιμα για το επενδυτικό ναυτιλιακό κρεσέντο που θα ακολουθούσε:
«Όταν άρχισε η μεγάλη ανάπτυξη της παγκόσμιας ναυτιλίας, η χρυσή εποχής της και οι Έλληνες ναυπηγούσαν μαζικά σε γιάρδες της Άπω Ανατολής εμείς ήμασταν καλά εδραιωμένοι σε εκείνες τις αγορές».
Ο πρωταθλητισμός για τη Franman συνεχίζεται όλα αυτά τα χρόνια με αμείωτο ρυθμό. To 2016 κλείνει συμφωνία ορόσημο με το Ιαπωνικό Όμιλο Kobe Steel και το 2017 με τον Κορεατικό Όμιλο της Hanla.
«Η Franman κοιτάει πάντα να κατέχει ηγετική θέση στην ελληνική αλλά και διεθνή αγορά και συνέχεια να μεγαλώνει τις συνεργασίες της και αυτά που προσφέρει στον πλοιοκτήτη. Δεν είναι εύκολο να διατηρείς τόσες πολλές συνεργασίες. Ξεκινήσαμε με μία, πριν από τρεις περίπου δεκαετίες. Θέλουμε να προσφέρουμε τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στον πελάτη μας και να του παρέχουμε πολλές λύσεις. Να είμαστε καινοτόμοι και πάντα πιο μπροστά από την εποχή μας. Όπως για παράδειγμα όταν το 2010 παρουσιάσαμε στην διεθνή αγορά το μοντέλο του ship security management. Είναι πολύ σημαντικό για να έχουμε διάρκεια να εξελισσόμαστε συνεχώς και να μην επαναπαυόμαστε στα όσα έχουμε πετύχει».
Η συζήτηση προχωράει, όταν το βλέμμα πέφτει στη λεωφόρο Συγγρού, το εναλλακτικό ναυτιλιακό κέντρο της παγκόσμιας υδάτινης βιομηχανίας. Μπορεί η Ελλάδα να ενισχύσει τη θέση της ως ναυτιλιακό κέντρο είναι το ερώτημα.
«Ο Πειραιάς και τα τελευταία χρόνια η Αττική είναι η Wall Street της ναυτιλίας. Φιλοξενεί τη μεγαλύτερη εμπορική ναυτιλία στον κόσμο και έχουμε όλη την τεχνογνωσία και τη δύναμη εδώ. Υπάρχει πολύ ισχυρό ναυτιλιακό DNA στην Ελλάδα γι αυτό θα πρωταγωνιστούμε και στο μέλλον. Αν η κυβέρνηση θεσπίσει κίνητρα και φιλικό προς τις επενδύσεις φορολογικό πλαίσιο θα μπορέσει να αναπτυχθεί περισσότερο το λιμάνι του Πειραιά και να γίνει κάποτε αντίστοιχο με το Ρότερνταμ ή τη Σιγκαπούρη. Μπορούμε να το υποστηρίξουμε με τον στόλο που έχουμε» επισημαίνει ο Κωστής Φραγκούλης και συνεχίζει:
«Τότε όλες οι υπηρεσίες που έχουν σχέση με τη ναυτιλία η λεγόμενη «περιναυτιλία» σίγουρα μπορεί να αναπτυχθούν πάρα πολύ. Στην λεγόμενη περιναυτιλία ανήκουν εταιρείες από πολλούς κλάδους όπως ναυπηγεία, ναυλομεσίτες, τραπεζίτες τροφοδότες, νηογνώμονες, κ.α. χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει η ναυτιλιακή βιομηχανία. Μιλάμε για μία φλέβα χρυσού που έως τώρα δεν έχουμε εκμεταλλευτεί αν και ξέρουμε που βρίσκεται και το πώς θα το κάνουμε» για να προτείνει:
«Η Ελλάδα θα μπορούσε να δημιουργήσει για παράδειγμα μια σημαία ευκαιρίας, ένα παράλληλο νηολόγιο όπως αντιστοίχως έκανε η Νορβηγία. Παράλληλο νηολόγιο το οποίο θα είναι πιο ανταγωνιστικό και θα προσελκύσει περισσότερα ελληνικά πλοία. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις θα πρέπει να είναι κοντά στην ναυτιλία και να την υποστηρίζουν καθώς είναι η μοναδική βιομηχανία στην οποία είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές. Όσον αφορά τις εταιρείες τις περιναυτιλίας πρέπει να χαμηλώσουν οι δείκτες φορολόγησης και να μην αναγκάζονται να πηγαίνουν σε άλλες αγορές. Νομίζω ότι σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η νέα κυβέρνηση και τα σημάδια είναι πολύ θετικά».
Από τη συζήτηση δεν έλειψε η ναυπηγική βιομηχανία που είναι στα θέματα που γνωρίζει πολύ καλά ο ιδρυτής της Franman: «Πρέπει να δούμε και τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη να αναπτύσσεται ξανά και γιατί όχι και οι κατασκευές. Είναι στενάχωρο να σκέφτομαι ότι στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά τη δεκαετία του ’60 ’70 ’80 φτιάχνανε εξαιρετικά πλοία ενώ τώρα πηγαίνουν σε χώρες όπως η Τουρκία και η Κροατία. Είναι δύσκολο να συναγωνιστεί κανείς τους Ιάπωνες και τους Κορεάτες αλλά νομίζω ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις να πάρουμε μερίδιο από άλλες χώρες που προανέφερα. Έχουμε σίγουρα την ικανότητα και την τεχνογνωσία να ξανακτίσουμε εμπορικά ποντοπόρα πλοία σε ελληνικά ναυπηγεία».
Ο Κωστής Φραγκούλης είναι Ιδρυτής, Πρόεδρος και CEO της Franman, Κυβερνήτης του International Propeller Club of the United States, Port of Piraeus και Πρεσβευτής του Sailors’ Society στην Ελλάδα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.