Εκτεταμένη αναδιάρθρωση ιδιωτικού – δημοσίου χρέους ακόμα και σε Ολλανδία – Βρετανία, προβλέπει τώρα η Citi

Εκτεταμένη αναδιάρθρωση ιδιωτικού και δημόσιου χρέους σε αρκετές χώρες της Ευρώπης βλέπει τώρα η Citigroup θεωρώντας ότι μόνο έτσι μπορούν να επανακάμψουν οι οικονομίες τους.

Σύμφωνα με τελευταίο report που υπογράφει ο επικεφαλής οικονομικής ανάλυσης της Citi, Willem Buitter η αναδιάρθρωση δεν θα αφορά μόνο χώρες της ευρω-περιφέρειας αλλά θα αγγίξουν κράτη όπως η Ολλανδία και η Βρετανία. Η αναδιάρθρωση θα έχει να κάνει με μία “μίξη” χρέους, από το δημόσιο ως τα δάνεια των τραπεζών και των νοικοκυριών.

Αναφορικά με το δημόσιο χρέος η Citi εκτιμά ότι θα υπάρξει μία συνολική προσπάθεια αποκλιμάκωσης απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Κάποιες απ’ αυτές αναγκαστικά θα προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους που βρίσκεται στα χέρια του επίσημου τομέα (OSI) και/ή του ιδιωτικού (PSI). Αυτές είναι με σειρά αυξημένων πιθανοτήτων: Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και ίσως η Σλοβενία. Για την Ιρλανδία η Citi προβλέπει OSI.

Σε ότι αφορά την απομόχλευση των τραπεζών και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού χρέους. Η Citi περιμένει ότι αυτή θα γίνει όχι μόνο εντός της Ευρωζώνης αλλά στο σύνολο της ΕΕ. Θεωρεί μάλιστα ότι σε αυτή θα υπάρξει συνεισφορά των ανασφάλιστων πιστωτών των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αλλά όχι και των εγγυημένων καταθέσεων. Επιπρόσθετα η ομάδα ανάλυσης εκτιμά ότι θα επιταχυνθεί και η διαδικασία προς μία τραπεζική ένωση και έναν μηχανισμό άμεσης ανακεφαλαιοποίησης, ανάκαμψης και εκκαθάρισης.

Την ίδια ώρα εκτιμά ότι θα υπάρξει μία μεγάλη αναδιάρθρωση στα χρέη των νοικοκυριών στις εξής χώρες: Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία και Βρετανία.

Σύμφωνα με τη Citi η ΕΚΤ θα παράσχει μεγαλύτερη στήριξη αλλά δεν θα προβεί σε μία ευρείας κλίμακας πρόγραμμα που θα καθιστά το χρέος αμοιβαίο μεταξύ των χωρών μελών της Ευρωζώνης.

Επιπλέον θεωρεί ότι είναι αδύνατο οικονομικά, χρηματοδοτικά, πολιτικά να υπάρξει σύντομα ένα σημαντικό πρόγραμμα δημοσιονομικής τόνωσης σε μία σειρά χωρών. Ακόμα και όπου η χρηματοδότηση είναι εφικτή (μέσω αγορών, του ESM ή της ΕΚΤ), η πολιτική λιτότητας θα διαφοροποιηθεί κυρίως μέσα απ’ τη χαλάρωση της έντασης της με παράλληλη επέκταση της χρονικής διάρκειας.

Επίσης δεν βλέπει με κανέναν τρόπο, πχ Ευρωομόλογα, να γίνεται αμοιβαίο το χρέος των χωρών μελών της Ευρωζώνης, “είτε επισήμως (απ’ τον ESM) είτε ανεπισήμως (απ’ την ΕΚΤ)”.

Στ. Μορ.