Αλλεπάλληλα χτυπήματα κατά της γερμανικής οικονομικής πολιτικής εκδηλώνονται τις τελευταίες ημέρες από την πλευρά των ΗΠΑ και “συμπίπτουν” με τις αποκαλύψεις για παρακολούθηση Ευρωπαίων ηγετών από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Μέσα σε δύο ημέρες, η γερμανική οικονομική πολιτική που βασίζεται στο “σκληρό” ευρώ και τις πολιτικές λιτότητας έγινε αντικείμενο κριτικής από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, το οποίο με χθεσινή έκθεσή του επέκρινε την “εμμονή” των Γερμανών να διατηρούν μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, ενώ το ίδιο έκανε σήμερα και το ΔΝΤ. Αλλά και η ιταλική τράπεζα Mediobanca εκτίμησε ότι εάν η Γερμανία δεν αλλάξει οικονομική πολιτική, η Ιταλία ίσως αναγκαστεί να φύγει από το ευρώ.
Η κόντρα ίσως επηρεάσει και τα ελληνικά ζητήματα, αφού το ελληνικό χρέος είναι ένα από τα σημεία διαφωνίας των δύο πόλων, με τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ να ζητούν κούρεμα του ελληνικού χρέους, και το Βερολίνο να απορρίπτει κάτι τέτοιο, υποστηρίζοντας ότι αρκεί μια επιμήκυνση των δανείων και ίσως μια μείωση των επιτοκίων.
Το σκεπτικό είναι ο μεγάλος όγκος των γερμανικών εξαγωγών συντηρεί μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα τα οποία αποσταθεροποιούν την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια οικονομία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι εξελίξεις αυτές συνδέονται και με το γεγονός ότι οι ΗΠΑ εξετέθησαν με την αποκάλυψη των παρακολουθήσεων, αλλά και με την υπόγεια κόντρα που υπάρχει μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας τα τελευταία χρόνια, η οποία ενώ έμοιαζε να αποκλιμακώνεται εδώ και ένα χρόνο, δείχνει τώρα να αναζοπυρώνεται.
Η βάση της κόντρας αυτής είναι το γεγονός ότι η Γερμανία έχει ισχυροποιηθεί οικονομικά τα τελευταία χρόνια εντός της Ευρώπης και εξελίσσεται σταδιακά σε ηγεμονική δύναμη, υπαγορεύοντας στην ουσία τις πολιτικές που εφαρμόζονται στη Γηραία Ήπειρο, γεγονός που κατέστη ιδιαίτερα σαφές στη διάρκεια της κρίσης.
Οι οικονομικοί χειρισμοί της Γερμανίας δημιουργούν υφεσιακές πιέσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, επηρεάζοντας τις ΗΠΑ αλλά και τις αναδυόμενες χώρες (Κίνα, Βραζιλία, Ρωσία) για τις οποίες η Ευρώπη αποτελεί σημαντική αγορά για τα προϊόντα τους.
Πέρα από την οικονομική παράμετρο οικονομικά, όμως, σε ορισμένους αμερικανικούς κύκλους επικρατεί η εκτίμηση ότι η οικοδόμηση μιας ευρωζώνης υπό γερμανική ηγεμονία, μειώνει τη δυνατότητα επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή. Πριν λίγα χρόνια η Γερμανία ήταν απλώς μια “μεσαία” ευρωπαϊκή χώρα ανάμεσα στις άλλες, και η Ευρώπη ήταν καθαρά υπό αμερικανική πολιτική επιρροή, μέσω του ΝΑΤΟ. Η αλλαγή των δεδομένων απασχολεί τους κύκλους αυτούς οι οποίοι συνδέουν μάλιστα την αναβάθμιση της Γερμανίας με τη δημιουργία του ευρώ, αλλά και την κρίση, μέσω της οποίας η χώρα αύξησε την επιρροή της σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες χώρες,
Η κριτική που διατυπώνεται τώρα για τη στάση της Γερμανίας, σχετίζεται και με τις νέες διαδικασίες συντονισμού των ευρωπαϊκών πολιτικών, που προβλέπουν τη «διαδικασία μακροοικονομικών ανισορροπιών» (ΔΜΑ) η οποία έχει στόχο να εντοπίζει και να διορθώνει τις οικονομικές ανισορροπίες. Στις ανισορροπίες αυτές περιλαμβάνεται και το εμπορικό έλλειμμα (με όριο το 4% του ΑΕΠ) αλλά και το πλεόνασμα με όριο 6% το οποίο η Γερμανία έχει ξεπεράσει φθάνοντας στο 7,2%.
Θεωρητικά, υπάρχει η πιθανότητα να γίνουν συστάσεις και προειδοποιήσεις προς τη Γερμανία από την Κομισιόν, αν και κάτι τέτοιο θεωρείται δύσκολο δεδομένης της ισχύος που έχει αποκτήσει η Γερμανία στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Η γερμανική πλευρά πάντως, απορρίπτει τις κατηγορίες και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών Μάρτιν Κότχαους δήλωσε ότι «η Γερμανία δεν προκαλεί οικονομικές ανισορροπίες που πρέπει να αποκαταστήσει».
Κατά της γερμανικής πολιτικής στράφηκε, όμως και η ιταλική τράπεζα Mediobanca η οποία σε έκθεσή της επισημαίνει ούτε λίγο ούτε υπάρχει ο κίνδυνος να αναγκαστεί η Ιταλία να εγκαταλείψει το ευρώ εάν η Γερμανία δεν αλλάξει την πολιτική της σε σχέση με την ευρωζώνη, έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι ανάγκες της περιφέρειας.
Η ιταλική τράπεζα κατηγορεί τις αρχές της ΕΕ ότι μετέφεραν ολόκληρο το βάρος της προσαρμογής μετά την κρίση του 2008 στα αδύναμα κράτη μέλη της Μεσογείου, ενώ αρνήθηκαν να δουν τον κίνδυνο “ενός αρνητικού υφεσιακού σπιράλ” στο Νότο ή να συνειδητοποιήσουν ότι όλες αυτές οι χώρες δεν μπορούν να σταθεροποιήσουν την τροχιά του χρέους τους με ένα μίνιμουμ ανάπτυξης.
Γ.X.Π.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.