Εννέα αποτελέσματα των QE τα οποία αναμένονται στην Ευρωζώνη έχοντας λάβει υπόψη τις συνέπειες από την αντίστοιχη νομισματική πολιτική που είχαν ακολουθήσει τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Ιαπωνία καταγράφει σε δημοσίευμά του ο Mohamed El-Erian, οικονομικός σύμβουλος της Allianz.
Αρχικά, αναφέρει πως οι προσδοκίες της ποσοτικής χαλάρωσης, οδηγούν σε ενίσχυση των μετοχών και υποτίμηση του ευρώ.
Έπειτα, επισημαίνει πως η αντίδραση των χρηματοπιστωτικών αγορών, παρέχει άμεση τονωτική ένεση για την ψυχολογία, που απεικονίζεται με την άνοδο των μακροοικονομικών δεικτών, όπως αυτός της καταναλωτικής εμπιστοσύνης.
Αυτή η θετική ψυχολογία που υπάρχει αποτυπώνεται και στη βελτίωση της οικονομικής δραστηριότητας. Τόσο οι ιδιώτες, όσο και οι επιχειρήσεις τείνουν να ανταποκρίνονται θετικά στις αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών.
Ως αποτέλεσμα αναφέρει ο El-Erian οι κυβερνήσεις τείνουν να εξαρτώνται περισσότερο από τις κεντρικές τράπεζες, ενώ αντί να προβαίνουν σε μεταρρυθμίσεις ακολουθούν ακόμα πιο μετριοπαθείς οικονομικές πολιτικές.
Επίσης, το QE έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της φορολόγησης όσων αποταμιεύουν και την επιδότηση των οφειλετών. Κατά τη διαδικασία αυτή, τα ιδρύματα που παρέχουν μακροπρόθεσμες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες προς τους καταναλωτές, όπως οι ασφαλιστικές εταιρείες, υπονομεύονται από μη συμβατικές νομισματικές προσπάθειες για την αποκατάσταση των τραπεζών και της οικονομίας.
Επιπλέον, ο ενθουσιασμός για την άνοδο των χρηματιστηρίων σταδιακά υποχωρεί, με την θέση του καταλαμβάνει η ανησυχία, κυρίως στον κόλπο των αναλυτών και των οικονομολόγων, για την άνιση κατανομή των πόρων, ανησυχία που εξαπλώνεται τελικά και στους επενδυτές.
Εν τω μεταξύ, η άνοδος στους μακρο-οικονομικούς δείκτες, που έλαβαν ώθηση από το QE, δυσκολεύονται να διατηρηθούν, καθώς μην έχοντας την υποστήριξη από τις κυβερνητικές πολιτικές δεν είναι σε θέση να ξεπεράσουν τα προβλήματα της ζήτησης και της οικονομίας.
Παρά τις αυξανόμενες ανησυχίες και οικονομικές απογοητεύσεις, δεν υπάρχει θέληση των κυβερνήσεων και των πολιτών να «απεξαρτηθούν» από τις πολιτικές της κεντρικής τράπεζας. Η απροθυμία αυτή αντανακλά την πεποίθηση ότι, αν και απέχει πολύ από το ιδανικό, οι αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας είναι καλύτερες από τις εναλλακτικές επιλογές.
Τέλος, οι κεντρικές τράπεζες βλέπουν την αυτονομία τους να αμφισβητείται, καθώς η αποτελεσματικότητα των αποφάσεών τους εδράζεται στις αποφάσεις, που οι κυβερνήσεις δεν είναι πρόθυμες να πάρουν, ενώ η συζήτηση για αύξηση του ελέγχου δικαιοδοσία και ο κίνδυνος της πολιτικοποίησης των ιδρυμάτων, αναζωπυρώνεται.
Ο γνωστός οικονομολόγος κλείνει το άρθρο του κάνοντας μια θετική και μια αρνητική πρόβλεψη. Η θετική είναι πως η ιστορία δείχνει ότι ο κύκλος του QE θα είναι ίδιος και στην Ευρωζώνη Η δύσκολη πρόβλεψη, είναι ότι οι κυβερνήσεις θα αποφασίσουν να προβούν στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να αναλάβουν επιτέλους να ασκήσουν υπεύθυνα την οικονομική τους πολιτική.

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.