Η Ευρώπη ενδέχεται να διαθέτει ένα πολύ πιο ισχυρό διαπραγματευτικό εργαλείο απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες απ’ ό,τι συνήθως αναγνωρίζεται. Σύμφωνα με νέα μελέτη, η μεγάλη έκθεση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης προς την Ουάσιγκτον σε περίπτωση μιας μελλοντικής πολιτικής ή οικονομικής σύγκρουσης με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.
Έρευνα του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου εκτιμά ότι εάν οι ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, σταματούσαν να παρέχουν στο αμερικανικό δημόσιο χρέος το ευνοϊκό κανονιστικό καθεστώς που απολαμβάνει σήμερα, η ζήτηση για αμερικανικά ομόλογα θα μπορούσε να μειωθεί κατά περίπου 200 δισ. δολάρια μέσα σε μία δεκαετία. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε αύξηση των αποδόσεων των αμερικανικών τίτλων και, κατά συνέπεια, σε επιβάρυνση του κόστους δανεισμού των ΗΠΑ έως και κατά 42 δισ. δολάρια ετησίως.
Ένα υποτιμημένο εργαλείο οικονομικής πίεσης
Οι συντάκτες της μελέτης, ο οικονομολόγος της Τράπεζας της Ελλάδος Φίλιππος Πετρουλάκης και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βόννης Farzad Saidi, υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη διαθέτει ήδη τα μέσα για να ασκήσει χρηματοοικονομική πίεση χωρίς να απαιτούνται νέοι θεσμοί, αλλαγές στις ευρωπαϊκές συνθήκες ή συντονισμένες πωλήσεις αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων.
Όπως επισημαίνουν, το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα ενεργοποίησης ενός τέτοιου μηχανισμού μέσω αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα από τις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές.
Σήμερα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες δεν επιβαρύνονται με πρόσθετες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις τοποθετήσεις τους σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα, καθώς αυτά θεωρούνται παραδοσιακά περιουσιακά στοιχεία μηδενικού κινδύνου.
Το σενάριο αλλαγής των κανόνων
Η μελέτη εξετάζει ένα εναλλακτικό σενάριο κατά το οποίο οι ρυθμιστικές αρχές θα επέβαλλαν συντελεστή κινδύνου 20% στο αμερικανικό χρέος, αντίστοιχο με αυτόν που ισχύει για εταιρικά ομόλογα υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης ή για ορισμένα κρατικά χρεόγραφα αξιολόγησης Α. Αντίστοιχες προσαρμογές θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στο ασφαλιστικό κανονιστικό πλαίσιο.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ακόμη και χωρίς γεωπολιτικά κίνητρα. Η συνεχής επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών των Ηνωμένων Πολιτειών και η αυξανόμενη δυναμική του αμερικανικού χρέους θα μπορούσαν από μόνες τους να αποτελέσουν επαρκή λόγο για αναθεώρηση της σημερινής μεταχείρισης.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, η κατάργηση του ευνοϊκού καθεστώτος θα μπορούσε να θεωρηθεί «ορθή ρυθμιστική πολιτική ανεξαρτήτως γεωπολιτικού περιβάλλοντος». Ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι μια τόσο σημαντική μεταβολή θα είχε αναπόφευκτα πολιτικές προεκτάσεις, γεγονός που σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις ενδέχεται να επιλέξουν να αξιοποιήσουν το συγκεκριμένο εργαλείο σε μια περίοδο αυξημένης διπλωματικής σημασίας.
Η συζήτηση που αναζωπύρωσε η κρίση της Γροιλανδίας
Η ιδέα χρήσης των ευρωπαϊκών συμμετοχών στο αμερικανικό χρέος ως μέσου πίεσης δεν είναι καινούργια. Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, η συζήτηση αυτή επανήλθε δυναμικά κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ.
Αφορμή αποτέλεσαν οι απειλές του Αμερικανού προέδρου για ενδεχόμενη κατάληψη της Γροιλανδίας. Τότε, το δανικό συνταξιοδοτικό ταμείο AkademikerPension ανακοίνωσε ότι θα ρευστοποιήσει το σύνολο των τοποθετήσεών του, ύψους περίπου 100 εκατ. δολαρίων, σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα.
Η απόφαση αυτή τροφοδότησε εικασίες ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και άλλοι ευρωπαϊκοί θεσμικοί επενδυτές, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Τραμπ, ο οποίος προειδοποίησε για «μεγάλα αντίποινα».
Το πλεονέκτημα της Ευρώπης στην ισορροπία δυνάμεων
Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, η Ευρώπη διαθέτει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ απ’ ό,τι συχνά θεωρείται.
Οι χώρες που περιλαμβάνονται στη μελέτη — τα κράτη της Ευρωζώνης, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δανία, η Σουηδία και η Νορβηγία — κατέχουν αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας τουλάχιστον 9,6 τρισ. δολαρίων. Αντίθετα, οι αμερικανικές τοποθετήσεις στις ίδιες ευρωπαϊκές οικονομίες ανέρχονται σε περίπου 6,4 τρισ. δολάρια.
Οι ερευνητές σημειώνουν πάντως ότι οι μετοχικές συμμετοχές είναι σαφώς δυσκολότερο να επηρεαστούν μέσω κανονιστικών παρεμβάσεων σε σχέση με τα κρατικά ομόλογα, γεγονός που καθιστά το δημόσιο χρέος το πιο αποτελεσματικό εργαλείο δυνητικής πίεσης.
Η Ευρώπη επανεξετάζει τα μέσα επιρροής της
Μετά την ένταση που προκάλεσε η υπόθεση της Γροιλανδίας, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φαίνεται ότι εξετάζουν πιο συστηματικά τα μέσα επιρροής που διαθέτουν απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με πληροφορίες που είχε μεταδώσει το Bloomberg τον Μάρτιο, αξιωματούχοι στο Βερολίνο έχουν ήδη ξεκινήσει να χαρτογραφούν τα ευάλωτα σημεία των αμερικανικών αλυσίδων εφοδιασμού, αναζητώντας τομείς όπου η Γερμανία και οι ευρωπαίοι εταίροι της θα μπορούσαν να ασκήσουν αποτελεσματική πίεση σε περίπτωση κλιμάκωσης των διατλαντικών εντάσεων.
Διαβάστε ακόμη
Morgan Stanley – Credit Agricole: Το ράλι του δολαρίου ίσως έχει εξαντληθεί (γραφήματα)
Συμφωνία DIMAND – Ηilton για το νέο Hilton Θεσσαλονίκης στο συγκρότημα ΦΙΞ (pic)
James Bond: Ταξίδι στους τόπους που γυρίστηκαν οι ταινίες του 007
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.