Η ατέλειωτη ροή προσφύγων από Συρία, Αφγανιστάν, Ιράκ και ορισμένα κράτη της Αφρικής έχει θέσει σε συναγερμός της ευρωπαϊκές αρχές οι οποίες πέραν όλων των άλλων προβλημάτων θα πρέπει να αντιμετωπίσει και το κόστος φιλοξενίας όλων αυτών των ανθρώπων, σύμφωνα με δημοσίευμα του CNBC.
Ήδη η κυβέρνηση της Τουρκίας έχει ανακοινώσει ότι έχει δαπανήσει 7,6 δισ. δολάρια για τη φιλοξενία 2,2 εκατ. πρόσφυγες. Οι οικονομολόγοι ξεκίνησαν ένα νέου είδους debate προσπαθώντας να υπολογίσουν το κόστος όλης αυτής της δραματικής διαδικασίας, κυρίως για τις ευρωπαϊκές χώρες.
Από την αρχή του 2015 περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι έχουν φθάσει στην Ευρώπη, μέσω θάλασσας, ενώ σχεδόν 2.500 έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτών των απόλυτα επικίνδυνων ταξιδιών.
Υπάρχουν ορισμένοι αναλυτές που δεν διστάζουν να υποστηρίξουν ότι σε μακροχρόνια ορίζοντα υπάρχουν ορισμένες χώρες που θα ευνοηθούν από το κύμα των προσφύγων, καθώς αποτελούν ένα νεαρό – στο μεγαλύτερο μέρος του – εργατικό δυναμικό. Μία εξ αυτών των χωρών θεωρείται η Γερμανία.
«Η Ευρώπη γερνάει και σαφώς θα ευνοηθεί από την άφιξη νέων και σε αρκετές περιπτώσεις υψηλής εκπαίδευσης μεταναστών, αλλά υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα, καθώς αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν κατορθώνουν να ενσωματώσουν με τον καλύτερο τρόπο αυτούς τους ανθρώπους», τονίζει ο Daniel Morris, αναλυτής της BNP Paribas.
Όμως ο κ. Morris σπεύδει να προσθέσει ότι το βραχυπρόθεσμο κόστος θα είναι πολύ σημαντικό για τις ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς, πάντως, να προσφέρει ένα συγκεκριμένο ποσό.
«Σαφώς η όλη διαδικασία θα καταστεί πιο δύσκολη, με δεδομένο ότι βρισκόμαστε ήδη στο φθινόπωρο και έρχεται ο χειμώνας. Θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να στεγάσεις με ορθό και αξιοπρεπή τρόπο αυτούς τους ανθρώπους. Ας μην ξεχνάμε τις καιρικές συνθήκες που ισχύουν σε ορισμένες χώρες τον χειμώνα», εκτιμά ο κ. Morris.
Το «ανατολικό ρήγμα» στην Ε.Ε.
Την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα μετεγκατάστασης 120.000 προσφύγων από τις χώρες εισαγωγής στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.
Η Κομισιόν έχει ανακοινώσει τη σύσταση ενός ταμείου, του οποίου τα αρχικά κεφάλαια φθάνουν στα 1,8 δισ. ευρώ, προκειμένου να βοηθήσει στην αντιμετώπιση στην νότια και στη νοτιοανατολική Αφρική.
Οι οικονομολόγοι, πάντως, επιμένουν ότι το κόστος να προσφέρεις σε αυτούς τους ανθρώπους υγειονομική περίθαλψη, μόρφωση και στέγαση καθώς και άλλα κοινωνικά προνόμια, μπορεί να απορροφηθεί, καθώς στο μέλλον θα «χρησιμοποιηθούν» ως εργατικό δυναμικό, το οποίο θα ενισχύσει και την κατανάλωση και κατ’ επέκταση και την ανάπτυξη.
Όμως αρκετές χώρες της ανατολικής Ευρώπης δεν εμφανίζονται πρόθυμες να δώσουν άσυλο σε πρόσφυγες, με κλασσικότερο παράδειγμα αυτό της Ουγγαρίας, η οποία έστησε έναν φράκτη στα σύνορα με τη Σερβία προκειμένου να κλείσει τα σύνορά της στους πρόσφυγες.
Ο παράγοντας Ρωσία
Οι Ευρωπαίοι ευελπιστούν ότι θα τα «βρουν» με τη Ρωσία – παρά την κόντρα που υπάρχει για το θέμα της Ουκρανίας και φυσικά την προσάρτηση της Κριμαίας – προκειμένου η Μόσχα να επηρεάσει τη Συρία. Η Ευρώπη μπορεί να χρησιμοποιήσει ως «καρότο» την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, οι οποίες ούτως ή άλλων ολοκληρώνονται στα τέλη Ιανουαρίου 2016. Αντίθετος στη όλη αυτή διαδικασία είναι ο Ούγγρος πρόεδρος, Βίκτορ Ορμπάν.
Σύμφωνα με τον Alistair Newton, επικεφαλής της εταιρείας Alavan Business Advisory «οποιαδήποτε αποτυχία από την Ε.Ε. να επεκτείνει τις κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία χωρίς να υπάρχει σαφής βελτίωση της κατάστασης στην Ουκρανία, τότε αυτό θα σημαίνει μία τευτονική αλλαγή. Μία τέτοια κίνηση θα βόλευε εξαιρετικά τον κ. Πούτιν και θα αποτελούσε ταυτόχρονα χείρα βοηθείας προς τα «γεράκια» της Ουάσιγκτον και μάλιστα εν τω μέσω μίας προεκλογικής περιόδου».
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.