Μια φαινομενικά απλή διαφωνία για ένα ποτήρι νερό βρύσης σε εστιατόριο ξενοδοχείου εξελίχθηκε σε πολυετή δικαστική υπόθεση στην Ιταλία, φτάνοντας μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Η τελική απόφαση έκρινε ότι η παροχή νερού βρύσης σε πελάτες εστιατορίων δεν συνιστά κατοχυρωμένο δικαίωμα του καταναλωτή.
Η υπόθεση ξεκίνησε το 2019, όταν μία τουρίστρια πέρασε τις χριστουγεννιάτικες και πρωτοχρονιάτικες διακοπές της σε πολυτελές ξενοδοχείο πέντε αστέρων στην Κόρβαρα, γνωστό χιονοδρομικό προορισμό στους Δολομίτες της Ιταλίας.
Το πακέτο διαμονής που είχε επιλέξει περιλάμβανε ημιδιατροφή με βραδινό γεύμα, χωρίς όμως να καλύπτει τα ποτά που καταναλώνονταν κατά τη διάρκεια του δείπνου.
Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, η επισκέπτρια ζητούσε συστηματικά να της σερβίρουν νερό βρύσης μαζί με το φαγητό της, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι ήταν πρόθυμη να καταβάλει το αντίστοιχο αντίτιμο. Ωστόσο, το αίτημά της απορριπτόταν κάθε φορά και στη θέση του το προσωπικό τοποθετούσε στο τραπέζι της εμφιαλωμένο μεταλλικό νερό 0,75 λίτρων, το οποίο χρεωνόταν 7 ευρώ, όπως αναφέρει ο Guardian.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, η τουρίστρια εξέφρασε επανειλημμένα τη δυσαρέσκειά της, υποστηρίζοντας ότι στερούνταν τη δυνατότητα να καταναλώσει νερό βρύσης και ουσιαστικά υποχρεωνόταν να αγοράζει εμφιαλωμένο νερό.
Το βασικό της επιχείρημα ενώπιον της Δικαιοσύνης ήταν ότι το νερό αποτελεί φυσικό αγαθό και θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, τονίζοντας ότι η πρόσβαση σε μια ελάχιστη ποσότητα νερού για βασικές ανάγκες θα πρέπει να διασφαλίζεται.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η διάθεση νερού βρύσης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των υπηρεσιών που προσφέρει ένα ξενοδοχείο ή ένα εστιατόριο, όπως συμβαίνει με την παροχή κλινοσκεπασμάτων, θέρμανσης ή βασικών ειδών υγιεινής.
Η γυναίκα διεκδίκησε αποζημίωση ύψους 2.700 ευρώ, επικαλούμενη οικονομική ζημία αλλά και ηθική βλάβη που, όπως υποστήριξε, υπέστη εξαιτίας της στάσης της επιχείρησης.
Τόσο το πρωτοβάθμιο όσο και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψαν τις αξιώσεις της, οδηγώντας την τελικά στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας.
Η τελική ετυμηγορία επιβεβαίωσε ότι δεν υφίσταται καμία νομική διάταξη που να υποχρεώνει εστιάτορες ή ξενοδόχους να προσφέρουν νερό βρύσης στους πελάτες τους. Ως εκ τούτου, το δικαστήριο απέρριψε οριστικά την προσφυγή της.
Στην ιταλική κουλτούρα της εστίασης, η απαίτηση για δωρεάν νερό βρύσης θεωρείται συχνά αντίθετη με την καθιερωμένη πρακτική, ιδιαίτερα όταν έχει ήδη προσφερθεί στον πελάτη η δυνατότητα επιλογής μεταξύ εμφιαλωμένου φυσικού ή ανθρακούχου νερού.
Διαβάστε ακόμη
Reeves (Bally’s Intralot): Μας ενδιαφέρει η ελληνική αγορά, καταλύτης το deal με την Evoke
Η έκρηξη της AI φέρνει νέο κύμα έργων για τη Cenergy σε ΗΠΑ και Ευρώπη
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα