Οι κορυφαίοι «παίκτες» των ολλανδικών εκλογών

της Σοφίας Ζαφείρη

Στις 15 Μαρτίου η καρδιά της Ευρώπης θα χτυπήσει στην Ολλανδία. Οι πρώτες εκ των τριών πιο κρίσιμων εκλογών που διεξάγονται εντός του 2017 στη Γηραιά Ήπειρο, αναμένεται ότι θα δώσουν το στίγμα του «που πηγαίνει η Ενωμένη Ευρώπη», ακόμη και εάν οι πιθανότητες το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας (PVV), με επικεφαλής τον Γκερτ Βίλντερς δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να σχηματίσει κυβέρνηση.

Όμως οι ολλανδικές εκλογές καταφθάνουν μερικούς μήνες μετά το Brexit, αλλά και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, σε μία περίοδο που η παγκόσμια πολιτική αλλάζει άρδην και η ενότητα Ε.Ε. και Ευρωζώνης τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Το ποσοστό που θα συγκεντρώσει το PVV μπορεί να αποτελέσει «κώδωνα κινδύνου» για τη συνοχή της Ενωμένης Ευρώπης, με δεδομένες τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, όπου το ενδεχόμενο -η κατά άλλους ο απόλυτος κίνδυνος- επικράτησης του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Μαρί ΛεΠέν, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε τεκτονικές αλλαγές.

Το γεγονός ότι στην Ολλανδία εφαρμόζεται η πλέον «απόλυτη» απλή αναλογική και βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων, όλα υποδεικνύουν ότι στο κοινοβούλιο της χώρας μπορεί να κερδίσουν έδρες ακόμη και 14 κόμματα. Η χώρα διαθέτει μακρά παράδοση σχηματισμού κυβερνήσεων συνασπισμού, με τον Βίλνετρς, όμως, να θεωρείται «κόκκινο πανί» και να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ακόμη και εάν το PVV κατακτήσει την πρωτιά δεν πρόκειται να κυβερνήσει.

Οι πολιτικοί αναλυτές δεν αποκλείουν να υπάρξει σχηματισμός κυβέρνησης ακόμη και με συνασπισμό έξι κομμάτων. Το «παιχνίδι» θα παιχθεί μεταξύ εννέα κομμάτων, με τους ηγέτες τους να θεωρούν τον Βίλντερς ως το… απόλυτο κακό. Πάντως οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης ενδέχεται να διαρκέσουν αρκετούς μήνες.

Όσο για τους βασικούς «παίκτες» των ολλανδικών εκλογών είναι οι ακόλουθοι:

Μαρκ Ρούτε

Στα 50 του χρόνια, ο νυν πρωθυπουργός της Ολλανδίας, ηγείται του κυβερνητικού συνασπισμού μεταξύ των Φιλελεύθερων (VVD) και του Εργατικού Κόμματος (PvdA). Ο Ρούτε κατόρθωσε να γεφυρώσει τις ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων. Όσοι τον στηρίζουν υποστηρίζουν ότι είναι πολύ καλός στις διαπραγματεύσεις, στην επίτευξη «γόνιμων συμβιβασμών», ενώ προσπαθεί να αντιμετωπίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το συνεχώς διογκούμενο εθνικιστικό κίνημα στη χώρα του. Πάντως δεν δίστασε να… υποκύψει στις σειρήνες του λαϊκισμού, καθώς πρόσφατα, με ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις ολλανδικές εφημερίδες καλούσε τους μετανάστες: «φερθείτε φυσιολογικά ή διαφορετικά φύγετε»!

Λόντβικ Άσερ

Στα 42 χρόνια ανέλαβε τον Δεκέμβριο του 2016 τα ηνία του Εργατικού Κόμματος (PvdA), μέλος του οποίου είναι ο γνωστούς σε όλους τους Έλληνες πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ. Αυτή τη στιγμή είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συνασπισμού και υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα στον Δήμο του Άμστερνταμ και έμεινε γνωστός στην ιστορία για το κλείσιμο των περίφημων οίκων ανοχής της πόλης. Έχει ταχθεί κατά της αυστηρής λιτότητας, αν και οι ψηφοφόροι τον θεωρούν υπεύθυνο -με δεδομένο ότι συγκυβερνά με τον Ρούτε- για τις περικοπές που έχουν γίνει, κυρίως στο σύστημα υγείας της χώρας.

Εμίλ Ρόμερ

Επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, παρ’ ολίγον να γίνει πρωθυπουργός της Ολλανδίας το 2012. Τελικά έχασε από τον περισσότερο… αριστερό Ντίντερικ Σάμσον. Βασικά θέματα της προεκλογικής του εκστρατείας ήταν η αύξηση των δαπανών για το σύστημα υγείας αλλά και η μείωση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65 έτη από τα 67 έτη στα οποία έχει προγραμματισθεί να αυξηθεί εντός των επόμενων ετών.

Σίμπραντ βαν Χάρσμα Μπούμα

Επικεφαλής του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDA), από το 2012 και βουλευτής από το 2002. Είναι 51 ετών, ενώ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας στόχευσε στους πιο συντηρητικούς ψηφοφόρους της κεντροδεξιάς, μιλώντας ανοιχτά κατά των μεταναστών. Στόχος του να κερδίσει ψηφοφόρους από τον Βίλντερς.

Γκερτ Βίλντερς

Διατηρεί σκληρή στάση κυρίως έναντι των μουσουλμάνων, ενώ έχει ξεκαθαρίσει ότι θα επιδιώξει την έξοδο της Ολλανδίας από την Ευρωζώνη. Επικεφαλής του Κόμματος της Ελευθερίας, πανηγύρισε τόσο το Brexit όσο και τη νίκη του Ντ. Τραμπ στις ΗΠΑ. Αποχώρησε το 2004 από το κόμμα του Ρούτε, ενώ για περισσότερα από δέκα χρόνια είχε αστυνομική προστασία καθώς δέχονταν απειλές κατά της ζωής του, εξαιτίας των ακραίων θέσεων που εξέφραζε κυρίως κατά του Ισλάμ. Είναι 53 ετών.

Αλεξάντερ Πέτστολντ

Επικεφαλής του κόμματος των Δημοκρατικών (D66) από το 2006. Είναι 51 ετών, ενώ υπήρξε στέλεχος της τοπικής αυτοδιοίκησης πριν ενταχθεί στη mainstream πολιτική σκηνή της Ολλανδίας. Το κόμμα του εκφράζει αρκετά «προχωρημένες» ιδέες, τάσσεται υπέρ της νομιμοποίησης της καλλιέργειας και χρήσης μαριχουάνας, ενώ κέρδισε τη στήριξη των υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής σε νομοσχέδιο που κατέθεσε προκειμένου να επιτραπεί σε υπέργηρους ασθενείς το δικαίωμα στην ευθανασία.

Γκερτ-Γιαν Σέγκερς

Βρίσκεται στην ηγεσία της Χριστιανικής Ένωσης από το 2015 και είναι 47 ετών. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες. Δεν θεωρείται εξαιρετικά επιθετικός, μπορεί, όμως, να διαδραματίσει ρόλο στο σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού.

Γέσε Κλάβερ

Ο νεότερος όλων των κορυφαίων «παικτών», μόλις 30 ετών είναι επικεφαλής των Πρασίνων από τον Μάιο του 2015. Αρκετοί τον συγκρίνουν με τον Καναδό πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό, ενώ φαίνεται ότι συγκεντρώνει την προτίμηση των νεότερων σε ηλικία ψηφοφόρων.

Μάριαν Θιμ

Δημιούργησε το Κόμμα για τα Ζώα και είναι η μόνη γυναίκα αρχηγός κόμματος που διεκδικεί την ψήφο των Ολλανδών. Είναι 45 ετών, ενώ το κόμμα δημιουργήθηκε προκειμένου να στηριχθεί η προστασία των δικαιωμάτων των ζώων, αλλά μετά από δύο χρόνια ύπαρξης έχει επεκτείνει τη δραστηριότητά του και στην προστασία του περιβάλλοντος.