Δέκα χρόνια μετά τον Χέρμαν Βαν Ρομπάι, ήρθε η ώρα για το Βέλγιο να στείλει ένα δικό του «παιδί» σε ένα από τα κορυφαία πόστα της ΕΕ, αντικαθιστώντας τον Ντόναλντ Τουσκ στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Από την 1η Δεκεμβρίου αναλαμβάνει καθήκοντα ο 43χρονος πρωθυπουργός του Βελγίου, Σαρλ Μισέλ, ο νεότερος άνθρωπος στον πρωθυπουργικό θώκο της χώρας από το 1845.
«Ο Σαρλ Μισέλ, με την εμπειρία του ως πρωθυπουργός του Βελγίου, είναι ιδανικός για την εξεύρεση συναίνεσης και την οικοδόμηση ενότητας μεταξύ των κρατών μελών», ανέφερε ο Ντόναλντ Τουσκ μετά την επίτευξη συμφωνίας – πακέτο των ηγετών της ΕΕ για τη στελέχωση των κορυφαίων αξιωμάτων της Ένωσης.
Όπως αναφέρει το euractiv.com, με ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα το Βέλγιο είναι συνηθισμένο στις πολιτικές κρίσεις κι ο 43χρονος Σαρλ Μισέλ θεωρείται ψύχραιμος και αποτελεσματικός διαπραγματευτής και γεφυροποιός σε μια χώρα διχασμένη, μεταξύ ενός πλούσιου βορρά κι ενός φτωχότερου νότου, λόγω θεμάτων γλώσσας, πλούτου και πολιτικής.
Ο Μισέλ είναι ο μεγαλύτερος γιος του Λουί Μισέλ – πρώην Ευρωπαίου Επιτρόπου, υπουργού και πρώην προέδρου του γαλλόφωνου φιλελεύθερου κόμματος Mouvement Reformateur (MR).
Δικηγόρος, εισήλθε στην πολιτική ως περιφερειακός σύμβουλος στην περιοχή Μπραμπάντ Βαλλονία, στα 18 του, μετά από σπουδές σε Βρυξέλλες και Αμστερνταμ.
Εγινε υπουργός σε ηλικία μόλις 25 ετών και πρωθυπουργός στα 38 του. Ο Σαρλ Μισέλ είναι πρωθυπουργός από τον Οκτώβριο του 2014, επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού η οποία τελεί υπό παραίτηση εδώ και έξι μήνες.
Στο Βέλγιο, όπου το μέλλον του ήταν αβέβαιο μετά το πολιτικό αδιέξοδο που προέκυψε από τις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου, ο Σαρλ Μισέλ είχε ταράξει τα νερά πριν από μια πενταετία, όταν συμφώνησε να συγκυβερνήσει με το N-VA, το φλαμανδικό εθνικιστικό κόμμα που προπαγανδίζει την ανεξαρτησία της Φλάνδρας.
Την εποχή εκείνη, πολλοί τον κατέκριναν, χαρακτηρίζοντας τον κυβερνητικό συνασπισμό «καμικάζι» και προβλέποντας ότι θα κατέρρεε πολύ γρήγορα. Με επιμονή και συμβιβασμούς, κατάφερε ωστόσο να διατηρήσει αυτόν τον αταίριαστο πολιτικό γάμο επί περισσότερα από τέσσερα χρόνια, προχωρώντας και σε κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις που επέτρεψαν τη δημιουργία 230.000 θέσεων εργασίας, ενώ το Βέλγιο μπήκε και πάλι σε ρυθμούς ανάπτυξης.
Στα τέλη του 2018, η κυβέρνηση Μισέλ έχασε την υποστήριξη του NV, το οποίο αρνήθηκε να στηρίξει το Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη Μετανάστευση.
Αν και ο Μισέλ προσπάθησε να συνεχίσει με τους άλλους συμμάχους του (τους Φιλελεύθερους και τους Φλαμανδούς Χριστιανοδημοκράτες) ως κυβέρνηση μειοψηφίας ώστε να συνεχίσει μέχρι τις ομοσπονδιακές εκλογές του Μαΐου, απέτυχε ωστόσο να διασφαλίσει την υποστήριξη της Βουλής και έτσι αναγκάστηκε να αποχωρήσει.
Εκτοτε η χώρα έχει μια υπηρεσιακή κυβέρνηση μειοψηφίας,την ώρα που οι Βέλγοι βρίσκονται ενώπιον της ανόδου της άκρας δεξιάς που απειλεί να προκαλέσει νέα κυβερνητική κρίση, καθώς η άνοδος αυτή καθώς και ο κατακερματισμός του πολιτικού τοπίου κατέστησαν ανέφικτη κάθε προσδοκία για μια γρήγορη συγκρότηση νέου κυβερνητικού συνασπισμού.
Ο νεότερος πρωθυπουργός του Βελγίου από το 1845
Ο Σαρλ Μισέλ γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1975 στο Ναμίρ και στα 16 του εντάχθηκε στη νεολαία του φιλελεύθερου κόμματος (Μεταρρυθμιστικό Κίνημα, MR). Μιλάει πολύ καλά ολλανδικά, καθώς σπούδασε Νομικά στις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ. Το 1999 εξελέγη βουλευτής και, έναν χρόνο αργότερα, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Εσωτερικών Υποθέσεων για τη Βαλλονία.
Στις αρχές του 2011 ανέλαβε την προεδρία του κόμματος. Έχοντας στο πλευρό του τον πατέρα του, ανέτρεψε τον μέχρι τότε ισχυρό άνδρα των φιλελευθέρων, τον Ντιντιέ Ρέιντερς, που την εποχή εκείνη ήταν υπουργός Οικονομικών. Ο Σαρλ Μισέλ είναι πατέρας τριών παιδιών – το μικρότερο από αυτά, η κόρη του, γεννήθηκε τον Ιούνιο. Οι συνεργάτες του λένε ότι του αρέσει το διάβασμα και το μπάρμπεκιου, όμως το μεγάλο πάθος του είναι οι αγώνες με μηχανές. Ολοι πάντως τον περιγράφουν ως ένα ψύχραιμο άτομο, πολύ αποτελεσματικό «συμφιλιωτή».
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.