Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Πέντε λόγους, οι οποίοι είναι αρκετά ισχυροί, ώστε να αποτρέψουν το ενδεχόμενο αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, παραθέτει σε άρθρο του στη «Wall Street Journal», ο Simon Nixon.

Όπως σημειώνει ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ντ. Κάμερον, αποφάσισε να ξεχάσει τη συμβουλή που του είχε δώσει στο παρελθόν ο Ν. Σαρκοζί και τελικώς να προχωρήσει σε δημοψήφισμα, θεωρώντας ότι έως ότου αυτό πραγματοποιηθεί ο ίδιος θα έχει κατορθώσει να «κλείσει» συμφωνία με την Ε.Ε. για μία διαφορετική σχέση μεταξύ Βρετανίας και Ένωσης.

Κατά τον κ. Nixon ο πρώτος λόγος για τον οποίο η έξοδος της Βρετανίας από την Ένωση δεν θα συμβεί, είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Κάμερον είναι -όπως όλα υποδεικνύουν – υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε.

Δεύτερον, ο κ. Κάμερον δεν φαίνεται να έχει πολλούς εχθρούς στο εσωτερικό της κυβέρνησής του, με τους κορυφαίους υπουργούς να εμφανίζονται πρόθυμοι να στηρίξουν τις δικές του αποφάσεις για το όλο θέμα.

Τρίτον, η εκστρατεία των ευρωσκεπτικιστών δεν έχει, πλέον, τη δυναμική του παρελθόντος, ενώ στο εσωτερικό των ευρωσκεπτικιστών εμφανίζονται αρκετά ρήγματα.

Τέταρτον, το πιο ισχυρό επιχείρημα των ευρωσκεπτικιστών, αυτό που αφορά το θέμα της ασφάλειας της Βρετανίας έναντι τρομοκρατικών απειλών αλλά και την προστασία της χώρας από ορδές προσφύγων, μοιάζει να καταρρέει. Οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι αλλά και το προσφυγικό πρόβλημα αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη δέχεται τις ίδιες «απειλές» και ότι ο καλύτερος τρόπος να τις αντιμετωπίσει είναι να παραμείνει ενωμένη και να απαντήσει σε αυτές με μία κοινή πολιτική.

Πέμπτον, το δημοψήφισμα που θα γίνει στη Βρετανία δεν διαφέρει και τόσο πολύ από τις «κόντρες» που καταγράφονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως για παράδειγμα στη Γαλλία, μεταξύ ακροδεξιάς και κεντροδεξιάς. Όπως απέδειξαν, άλλωστε, οι πρόσφατες γαλλικές εκλογές, ακόμη και όταν οι ψηφοφόροι αισθάνονται ότι απειλούνται από την παγκοσμιοποίηση, τελικά αποφασίζουν να στηρίξουν τις περισσότερο «ήπιες» πολιτικές φωνές και όχι τις ακραίες.