Aυξημένη παραγωγή, διψήφιο άλμα στην αξία πωλήσεων, ανεβασμένες εξαγωγές και υψηλές επιδόσεις σε λαβράκι και τσιπούρα, είναι το τοπίο που διαμορφώθηκε γύρω από τις ελληνικές ιχθυοκαλλιέργειες το 2025, με τις προκλήσεις βέβαια να μην απουσιάζουν. Το κόστος παραγωγής με αιχμή τις ανατιμήσεις στις ιχθυοτροφές, το ενεργειακό κόστος, αλλά και η αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές, προβληματίζουν μεν και την ελληνική, χωρίς να της στερούν προς το παρόν σε απόδοση. Όσον αφορά τη γειτονική Τουρκία, διατήρησε μεν τα σκήπτρα για ακόμα μία χρονιά, δέχτηκε δε σημαντικό πλήγμα στην παραγωγή της.
Mε βάση τα στοιχεία που παρέχονται στην ετήσια έκθεση της ΕΛΟΠΥ για το 2026 το 2025 η συνολική παραγωγή υδατοκαλλιέργειας στη χώρα ανήλθε σε σχεδόν 140.038 τόνους εκτιμώμενης αξίας 885 εκατ. ευρώ σημειώνοντας αύξηση 3% ως προς τον όγκο παραγωγής και 15% ως προς την αξία πωλήσεων.
Όσον αφορά τις εξαγωγές ελληνικής τσιπούρας και λαβρακιού, που αποτελούν το δυνατό χαρτί των ελληνικών ιχθυοκαλλιεργειών, το 2025 ανήλθαν σε 97.384 τόνους αξίας 672 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση 4% ως προς τον όγκο και 15% ως προς την αξία εξαγωγών σε σχέση με το 2024.
Μάλιστα, για το 2026 εκτιμάται πως η παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού θα παρουσιάσει 3,5% αύξηση και θα κυμανθεί στους 123.000 τόνους. Να σημειωθεί ότι στο σύνολο της ΕΕ, η χώρα μας αντιπροσωπεύει το 57% της συνολικής παραγωγής τσιπούρας και λαβρακιού.
Ακόμα, το 2025, ο συνολικός αριθμός των εκμεταλλεύσεων υδατοκαλλιέργειας στην Ελλάδα ανερχόταν σε 849. Από αυτές, το 83% βρισκόταν σε θαλάσσια ύδατα (μονάδες εκτροφής ψαριών και μυδιών), το 9% αφορούσε μονάδες εσωτερικών υδάτων (χερσαίες εγκαταστάσεις) και το υπόλοιπο 8% εκμεταλλεύσεις σε λιμνοθάλασσες.
Ως οι περιοχές με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη κατονομάζονται η Θεσσαλονίκη (26%), η Πιερία (25%), η Ημαθία (16%), η Καβάλα (8%) και η Φθιώτιδα (6%).
Ανεβασμένες ελληνικές επιδόσεις με… βοήθεια από την Τουρκία
Η έκθεση της ΕΛΟΠΥ, αναδεικνύει τις βελτιωμένες παραγωγικές επιδόσεις των εταιριών του κλάδου ως καταλύτη για την αυξημένη παραγωγή, ενώ οι ανεβασμένες τιμές αποδίδονται κυρίως στη μειωμένη διαθεσιμότητα ψαριών από ανταγωνίστριες χώρες, όπως η Τουρκία, που είναι και η βασική μας ανταγωνίστρια.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι εξαγωγές τουρκικών ψαριών προς την ΕΕ μειώθηκαν κατά 10%–13%, συμβάλλοντας στην εξισορρόπηση της προσφοράς στις κύριες αγορές. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού στις περισσότερες χώρες παρουσίασε περιορισμένες μεταβολές, χωρίς να επηρεαστούν οι ελληνικές πωλήσεις.
Η μέση τιμή εξαγωγής αυξήθηκε και για τα δύο είδη σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, διαμορφούμενη σε 6,72 €/κιλό για την τσιπούρα (+10%) και σε 7,10 €/κιλό για το λαβράκι (+12%).
Μάλιστα, σε μια χρονιά κατά την οποία το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας παρέμεινε ελλειμματικό, τα ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας συγκαταλέγονται στα τρόφιμα με θετική συμβολή σε αυτό, επιβεβαιώνοντας τον έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό του κλάδου.
Οι συγκριτικές επιδόσεις Ελλάδας-Τουρκίας
H Τουρκία και η Ελλάδα είναι οι μεγαλύτερες χώρες παραγωγοί (268.600 τόνοι και 119.000 τόνοι αντίστοιχα) καθώς αντιπροσωπεύουν το 65% της παραγωγής τσιπούρας και λαβρακιού παγκοσμίως.
Ακολουθούν η Αίγυπτος (78.000 τόνοι), η Ισπανία (38.400 τόνοι), η Τυνησία (18.500 τόνοι), η Κροατία (18.500 τόνοι), η Ιταλία (14.500 τόνοι).
Παρά τον ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας στο πεδίο των ιχθυοκαλλιεργειών, τουρκικά ψάρια εξακολουθούν να διακινούνται σε μεγάλες ποσότητες μέσω της χώρας μας προς άλλες χώρες της ΕΕ, αν και το 2025 υπήρξε μείωση 3,2%.
Συνολικά εισήχθησαν 18.798 τόνοι νωπών ψαριών, εκ των οποίων 11.877 τόνοι τσιπούρας και 6.921 τόνοι λαβρακιού. Οι ποσότητες αυτές εκτελωνίστηκαν στην Ελλάδα και, σχεδόν στο σύνολό τους, επανεξάχθηκαν ως προϊόντα τουρκικής προέλευσης, κυρίως προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Aν και προαναφέρθηκε ότι η Τουρκία δέχτηκε πλήγμα στην παραγωγή της την περσινή χρονιά, τα στοιχεία που παρατίθενται και στον πίνακα, δείχνουν ότι οι ”γείτονες” και πάλι δεν κινδύνευσαν σε κανένα είδος από την ελληνική παραγωγή, τόσο στο λαβράκι και στην τσιπούρα, όσο και στον γόνο. Να σημειωθεί βέβαια, ότι τα διαθέσιμα στοιχεία αφορούν την ΕΕ, ενώ για την Τουρκία έχουν αξιοποιηθεί εκτιμήσεις.
Σταθερά σε Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία το ελληνικό ψάρι, το Ισραήλ ο νέος προορισμός
Το 82% της ελληνικής παραγωγής διατέθηκε σε αγορές του εξωτερικού και το υπόλοιπο 18% στην εγχώρια αγορά. Ο μηνιαίος όγκος των εξαγωγών κυμάνθηκε μεταξύ 7.000 και 8.500 τόνων..
Οι σημαντικότερες αγορές για τα προϊόντα της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παραδοσιακά, η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία απορροφούν περισσότερο από το 50% της ελληνικής παραγωγής. Το 2025, οι τρεις αυτές χώρες αντιπροσώπευαν συνολικά το 71% των ελληνικών εξαγωγών τσιπούρας και λαβρακιού.
Παράλληλα, το Ισραήλ την τελευταία διετία, συμπληρώνει την τετράδα των μεγαλύτερων αγορών για τα προϊόντα της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας.
Πιθανό το νέο κύμα ανατιμήσεων
Στην ετήσια έκθεση της ΕΛΟΠΥ, σημειώνεται ακόμα ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για το 2026 δείχνουν πως οι εξαγωγές διατηρούν σταθερή πορεία και οι τιμές παραμένουν σε ικανοποιητικά επίπεδα.
Ωστόσο, καταγράφονται ήδη αυξήσεις στο κόστος των πρώτων υλών για την παραγωγή ιχθυοτροφών, της ενέργειας, των μεταφορών και των υλικών συσκευασίας. Οι αυξήσεις αυτές επιβαρύνουν όπως είναι φυσικό το συνολικό λειτουργικό κόστος, ασκώντας πρόσθετες πιέσεις τις επιχειρήσεις του κλάδου.
Έτσι, οι πιέσεις αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν σε νέο κύμα ανατιμήσεων στα τρόφιμα, με πιθανές επιπτώσεις και στη ζήτηση αλιευμάτων.