Σπάνια το ΔΝΤ μοιράζει εύσημα σε εκθέσεις του μιλώντας για «τεράστια επιτεύγματα». Για την Ελλάδα του 2026, το έκανε.
Ο επικεφαλής της αποστολής Joong Shik Kang, παρουσιάζοντας τα συμπεράσματα της Διαβούλευσης Άρθρου IV, δεν κράτησε τους τόνους χαμηλά: το δημόσιο χρέος έπεσε κατά 65 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε πέντε χρόνια – στο 145% του ΑΕΠ. Για το 2025 το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπέρασε και το 4% του ΑΕΠ, έναντι στόχου 3,7% στον προϋπολογισμό. Ο τουρισμός έσπασε κάθε ρεκόρ ενώ η ανεργία έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο από την κρίση του 2008.
Έπαινοι….
Τα εύσημα αφορούν κυρίως:
– Για την πορεία του δημοσίου χρέους: ο Kang την χαρακτήρισε «τεράστιο επίτευγμα». Για ένα διεθνή οργανισμό όπως το ΔΝΤ που μιλά συνήθως σε αυστηρή γλώσσα (ειδικά για τα θέματα χρέους) αυτό φαντάζει σχεδόν σαν ζητωκραυγή.
– Για την ενεργειακή ακρίβεια: το Ταμείο υπογραμμίζει την οικονομική ισχύ του προϋπολογισμού να παρέχει στήριξη (αντί να επιβάλλει λιτότητα) αλλά προτείνει η όποια στήριξη νοικοκυριών για τη νέα διεθνή κρίση να είναι «στοχευμένη και προσωρινή», όχι οριζόντια και γενικευμένη, ούτε να καλύπτει απλώς τις αυξήσεις στις τιμές για τον καταναλωτή προκαλώντας στρεβλώσεις και προβλήματα στην αγορά και τα δημόσια οικονομικά. Βάζει «φρένο» δηλαδή σε εισηγήσεις και συζητήσεις για ομοβροντία μέτρων στήριξης.
– Για την «μετά το Ταμείο Ανάκαμψης εποχή»: εμφανίζεται αισιόδοξο επειδή και για 3 χρόνια μετά την λήξη του τον Αύγουστο του 2026 θα συνεχίζονται οι επενδύσεις μέσω των δανείων που παρείχε το ΤΑΑ, ενώ η Ελλάδα θα επωφεληθεί από επόμενα ευρωπαϊκά Ταμεία και κονδυλίων και, παράλληλα, θα συνεχίζονται οι ιδιωτικές επενδύσεις.
…αλλά και «λίστα»
Μετά τους επαίνους όμως, ακολουθούν οι συστάσεις. Το ΔΝΤ λέει ρητά ότι η δημοσιονομική πολιτική πρέπει πλέον να στραφεί στην αγοραστική δύναμη και στη στέγαση. Δεν αρκεί πια το πλεόνασμα ως αυτοσκοπός. Η επόμενη φάση πρέπει να είναι να φανεί η ανάκαμψη και στο «πορτοφόλι» του κάθε πολίτη.
Μεταξύ άλλων, το ΔΝΤ στη δήλωσή του για την ολοκλήρωση της επίσκεψης του κλιμακίου που θα συντάξει την ετήσια Έκθεση (του Άρθρου 4 του κανονισμού του Ταμείου) για την Ελλάδα, προτείνει:
– Αναπροσαρμογή και «τιμαριθμοποίηση» σε αφορολόγητο και κλίμακες φορολόγησης: συστήνει ένα διαφανή μηχανισμό αναπροσαρμογής του φόρου εισοδήματος, ώστε ο πληθωρισμός να μην «τρώει» σιωπηλά τα πραγματικά εισοδήματα των νοικοκυριών – το λεγόμενο «bracket creep». Προτείνει δηλαδή να αναπροσαρμόζεται κάθε χρόνο η φορολογική κλίμακα, για να μην πέφτουν οι φορολογούμενοι στην «παγίδα φόρου» -για την οποίο είχε επίσης μιλήσει και ο διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας προ μηνών- κάθε χρόνο όσο αυξάνονται οι μισθοί και τα εισοδήματα, ενώ δεν αυξάνονται τα όρια εισοδήματος στην κλίμακα φορολόγησής τους.
Με ένα μεγάλο «αλλά» όμως: το ΔΝΤ ζητά ταυτόχρονα και την κατάργηση φοροαπαλλαγών (τις αναφέρει ως «φορολογικές δαπάνες» όπως καταγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό κάθε έτους)!
Αυτό στην πράξη θα έβαζε στο στόχαστρο και προνόμια όπως ο μειωμένος κατά 30% ΦΠΑ στα νησιά ή και δεκάδων ειδικών απαλλαγών, μειώσεων ή εξαιρέσεων που ισχύουν για αφορολόγητο για νοικοκυριά και επαγγελματίες. Ωστόσο το Ταμείο συστήνει ένα πολυετές πλαίσιο αξιολόγησης για να εντοπίζονται και να καταργούνται παροχές που είναι άδικες ή αναποτελεσματικές. Δεν ζητά δηλαδή να καταργηθούν όλες οι ελαφρύνσεις, αλλά να αξιολογούνται περιοδικά και να μη δίνονται «στα τυφλά».
– Δημόσιες προμήθειες: προτείνει στην κυβέρνηση την συγκέντρωση, εποπτεία και επέκταση των e-συμβάσεων για να εκτελούνται οι δημόσιες επενδύσεις πιο αποδοτικά.
Διαβάστε ακόμη
Οκτώ πηγές κινδύνων καταγράφει το ΔΝΤ για τις ελληνικές τράπεζες
Online καζίνο: Πώς αλλάζει η φορολογία στα κέρδη – Τι πληρώνουν οι παίκτες από 1η Ιουλίου
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα