Αλέξης Τσίπρας στο Θησείο: Μου έλεγαν «κάνε κάτι επιτέλους, ανακοίνωσέ το» – Δείτε live την παρουσίαση του κόμματος

Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει στο Θησείο το όνομα και το λογότυπο του νέου κόμματος, καθώς και τα πρόσωπα που θα το στελεχώσουν.

Δείτε live: 

Τσίπρας: «Η μεγάλη μέρα έφτασε»

Απ ό,τι βλέπω είναι χιλιάδες εδώ στο Θησείο, αλλά και χιλιάδες που μας παρακολουθούν από μακριά. Η μεγάλη μέρα έφτασε, η αναμονή τελείωσε.

Χιλιάδες άνθρωποι μας έλεγαν «κάντε κάτι μην αφήνετε την χώρα να βυθίζεται. Ανακοίνωσέ το επιτέλους». Ήρθε η ώρα να το ανακοινώσω

Σήμερα είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα.
Όχι από κάποια φιλοδοξία.

Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι

μια κοινωνία να ασφυκτιά και μια πατρίδα να χάνει διαρκώς κύρος.

Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη

Σήμερα, λοιπόν κάνουμε το πρώτο βήμα.

Για να αποκτήσει ξανά φωνή η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

Για να επιστρέψει η πολιτική στους ανθρώπους που εργάζονται δημιουργούν και αγωνίζονται.

Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση.

Την αδράνεια και την αποχή.

Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα.

Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής.

Θέλουμε να γίνουμε συμμέτοχοι στην προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο

Κουβαλάμε η καθεμιά και ο καθένας τις δικές μας κοινωνικές και πολιτικές αποσκευές.
Τις δικές μας εμπειρίες, πληγές, νίκες και ήττες.

Αλλά έχουμε κάτι κοινό όλοι εμείς που είμαστε σήμερα εδώ και οι πολλές χιλιάδες άλλοι που μας παρακολουθούν απ’ όλη τη χώρα.

Θέλουμε να γίνουμε συμμέτοχοι στην προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο.

Γιατί δεν θέλουμε να σωπαίνουμε μπροστά στην αδικία και τις κραυγαλέες ανισότητες στον κόσμο μας σήμερα

Δεν θέλουμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο της αδικίας των πολεμικών συγκρούσεων της βίας

Όταν σήμερα οι 12 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο κατέχουν περισσότερο πλούτο από όσο η μισή ανθρωπότητα μαζί. Δηλαδή περισσότερο πλούτο από 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Δεν θέλουμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο της αδικίας των πολεμικών συγκρούσεων της βίας.
Έναν κόσμο που κοιμάται με τον ήχο των drones και ξυπνά με τον ήχο των πυραύλων

Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ

Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία.
Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού αλλά το Διεθνές δίκαιο

Δεν θεωρούμε “Διεθνή τάξη” τις παράνομες και καταστροφικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν.
Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού αλλά το Διεθνές δίκαιο.

Για αυτό και δε θα συμβιβαστούμε ποτέ ούτε με τη παράνομη εισβολή και κατοχή στη Κύπρο ούτε με σχέδια ντε φάκτο διχοτόμησης του νησιού.

Η ίδια λογική όμως, που γεννά τις ανισότητες και τους πολέμους είναι αυτή που αντιμετωπίζει και τη φύση ως αντικείμενο λεηλασίας.
Και το αποτέλεσμα είναι η κλιματική κρίση που απειλεί τις κοινωνίες μας.
Μια κρίση που δεν ανήκει πια στο μέλλον.

Είναι ήδη εδώ σήμερα

Τη βλέπουμε στους παρατεταμένους καύσωνες στις καταστροφικές πλημμύρες στις πυρκαγιές που αφανίζουν ολόκληρες περιοχές.
Τη ζούμε στον αέρα που αναπνέουμε στο νερό που λιγοστεύει στο περιβάλλον που γίνεται ολοένα πιο αφιλόξενο για τη ζωή.

Απειλεί τη διατροφή την ασφάλεια τις υποδομές την οικονομία τον ίδιο τον πολιτισμό μας.

Απειλεί το μέλλον των επόμενων γενεών.

Και βαθαίνει τις ανισότητες.

Οι φτωχότερες κοινωνίες οι μη προνομιούχοι όσοι έχουν τη μικρότερη ευθύνη για την κρίση βιώνουν τις πιο βαριές συνέπειές της.

Η Γη δεν μας έχει ανάγκη εμείς την έχουμε

Και ίσως νομίζουμε ότι αυτό θα μπορεί να συνεχίζεται χωρίς κόστος.
Γελιόμαστε.
Η Γη δεν μας έχει ανάγκη εμείς την έχουμε.

Ο γεωστρατηγικός, ενεργειακός και οικονομικός ανταγωνισμός που την αντιμετωπίζει ως ανεξάντλητο πόρο πλουτισμού και ισχύος δεν είναι απλώς λάθος.

Είναι μια επικίνδυνη για την ανθρωπότητα επιλογή.

Από το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού του πλανήτη που βάζει τα κέρδη του πάνω από τη ζωή.

Πάνω από το μέλλον των επόμενων γενεών.

Και αντί η τεχνολογική ανάπτυξη και η τεχνητή νοημοσύνη να γίνονται εργαλεία για την κοινωνική δικαιοσύνη και την πρόοδο για μια καλύτερη ζωή για το σύνολο της κοινωνίας αξιοποιούνται για να φέρουν τους ανθρώπους αντιμέτωπους με το φάσμα μιας ζωής χωρίς δικαιώματα και προοπτική.

Όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς

Όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς.

Μιας αγοράς χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους.
Με εξαντλητικά ωράρια ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας.
Που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων ένα διαρκές τρέξιμο χωρίς σταθερότητα χωρίς χρόνο για ζωή χωρίς πραγματική ασφάλεια γεμάτο πίεση και αβεβαιότητα.

Τα παραδείγματα πολιτών

Με αυτούς τους ανθρώπους που τα βιώνουν όλα αυτά συνομίλησα το προηγούμενο διάστημα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Αυτών των ανθρώπων τις αγωνίες προσπάθησα να αφουγκραστώ και αφουγκράστηκα το προηγούμενο διάστημα.

Μίλησα με το Γιάννη 32 χρονών ερευνητής με μεταπτυχιακό που ζει ακόμη με τους γονείς του στο παιδικό του δωμάτιο και ετοιμάζεται να φύγει μόνιμα στο εξωτερικό.

Μίλησα με τη Σοφία που είναι εκπαιδευτικός στην επαρχία που αναγκάζεται να πληρώνει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού της σε ενοίκιο και μετακινήσεις.

Ο κύριος Δημήτρης που μετά από σαράντα χρόνια δουλειάς μετρά τη σύνταξη του πριν πάει στο Σούπερ μάρκετ.

Μιλησα με την Κατερίνα με δύο πτυχία που αλλάζει δουλειές και συμβάσεις χωρίς ποτέ να νιώθει ότι μπορεί να σχεδιάσει τη ζωή της.

Η Ελένη εργαζόμενη στον τουρισμό που δουλεύει ολόκληρα καλοκαίρια χωρίς ωράριο και χωρίς να ξέρει αν τον χειμώνα θα έχει δουλειά.

Το Στέργιο που μια ζωή φρόντιζε τστο χωριό του το κοπάδι του αλλά σήμερα σκέφτεται να τα παρατήσει γιατί αναρωτιέται αν θα μπορέσει να κρατήσει το κοπάδι και τον τόπο του ζωντανό.

Εργαζόμενοι χάνουν ακόμη και τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο

Η εργασία δυστυχώς στις μέρες μας αντί να εγγυάται αξιοπρέπεια και ασφάλεια μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο ανασφάλειας και φόβου.
Όπου εργαζόμενοι χάνουν ακόμη και τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο.

Κι αν κάποτε στον Δυτικό κόσμο τουλάχιστον η σκληρή δουλειά σήμαινε μια πιο αξιοπρεπή ζωή μια κάποια ασφάλεια και προστασία λίγες εβδομάδες διακοπών σήμερα ακόμη και αυτές οι κατακτήσεις περιορίζονται και αμφισβητούνται.

Σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο μόνοι αδύναμοι και ανασφαλείς αξίζει ίσως τωρα περισσότερο από ποτε να θυμηθούμε τα επίκαιρα λόγια του Μακρυγιάννη:
Να βρεθούμε ξανά στο «εμείς».

Μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο παγκόσμιο περιβάλλον μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση η χώρα μας ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Οι υποκλοπές η διαφθορά τα Τέμπη η συγκάλυψη η περιφρόνηση του κράτους δικαίου η χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης.

Ο διεθνής εξευτελισμός με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Η καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής.

Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα.

Αποτυπώνουν όμως το ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης.

Η οικονομία μας φυλακισμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο γεννάει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες

Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν.
Και είναι αμετανόητοι.
Με τις ίδιες νοοτροπίες, και συνταγές που μας οδήγησαν στην καταστροφή.

Οι συλλογικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης ανατρέπονται εγκαταλείπονται συνειδητά αργοσβήνουν.

Η κερδοσκοπία η διαφθορά η διαπλοκή είναι ο κανόνας πλουτισμού και εξουσίας στη σημερινή Ελλάδα.

Η δικαιοσύνη και η εντιμότητα είναι υπό διωγμό.

Και η δημοκρατία υπό περιορισμό.

Η οικονομία μας φυλακισμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο γεννάει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες.
Ενώ μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δίνουν καθημερινά αγώνα για να σταθούν όρθιοι.

Η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στο βασικό και μέσο μισθό την κοινωνική προστασία την αγοραστική δύναμη την ασφάλεια τον κίνδυνο φτώχειας.
Και στις πρώτες θέσεις στην ακρίβεια στο ρεύμα, τα καύσιμα και το Σούπερ μάρκετ.

Και τα καρτέλ είναι παντού σχεδόν σε όλους τους κλάδους της οικονομίας και κερδοσκοπούν ασύδοτα σε βάρος εκατομμυρίων νοικοκυριών.
Με την ανοχή και πολλές φορες με τη στήριξη της κυβέρνησης.

Η διαφθορά διαβρώνει όλα τα πεδία άσκησης της εξουσίας

Το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο. Σπαταλούν για ίδιον όφελος και για τα συμφέροντα μιας άπληστης ολιγαρχίας δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά κονδύλια όπως τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.

Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν με δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών για να γίνουνε λεία των λίγων. Και από το περίσσευμα της ληστείας διανέμουν κάποια επιδόματα φιλανθρωπίας και κάποια pass στους πιο αδύναμους.

Την ίδια στιγμή η διαφθορά διαβρώνει όλα τα πεδία άσκησης της εξουσίας. Εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις.

Η κρίση εμπιστοσύνης τροφοδοτείται από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Και αυτή η τρομακτική κρίση εμπιστοσύνης τροφοδοτείται και οξύνεται από τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους τη μια με το ένα την άλλη με το άλλο χρώμα.

Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα. Άλλωστε τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες. Είναι εξαρτημένα από αυτές.

Η Ελλάδα χρειάζεται νέα εθνική πυξίδα

Η ιδρυτική διακήρυξη που κρατάω απόψε στα χέρια μου είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Πυξίδα προς ένα νέο όραμα. Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα.

Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα. Κι έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία τη εξουσίας και της κοινωνίας.

Άλλωστε τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες.
Είναι εξαρτημένα από αυτές.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η διεθνής θέση της χώρας αποδυναμωμένη από τη διαφθορά και την αναξιοπιστία γίνεται όλο και πιο επισφαλής.

Η Ελλάδα διολισθαίνει σε επικίνδυνες πολεμικές εμπλοκές που αφορούν επιδιώξεις ξένες με τα εθνικά μας συμφέροντα.
Η αποστασιοποίησή μας από τη σθεναρή και διαρκή υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου για κάθε διεθνή σύγκρουση και ιδιαίτερα για όσες αφορούν τη γειτονιά μας αποδυναμώνει τη χώρα μας έναντι των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας.

Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως Νέα Εθνική πυξίδα και μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα εδραιώνει το ρόλο της ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας απέναντι στη λογική του δεδομένου συμμάχου που θέτει τη χώρα σε κίνδυνο.

Μια στρατηγική που οικοδομεί συμμαχίες με όρους αμοιβαίου οφέλους αντί να αναζητά προστάτες παραβιάζοντας τις αρχές μας.

Που επιλύει τις διαφορές με τους γείτονές μας, προασπίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα.
Που θωρακίζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και θέτει ως στόχο τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.
Και υποστηρίζει μια Ευρώπη κοινωνική με ισχυρό διεθνή ρόλο υπέρ της ειρήνης και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Η ιδρυτική διακήρυξη είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα

Η ιδρυτική διακήρυξη που κρατάω απόψε στα χέρια μου είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Πυξίδα προς ένα νέο όραμα. Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα.

Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα. Κι έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία τη εξουσίας και της κοινωνίας.

Πυξίδα προς ένα νέο όραμα

Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα.

Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα.
Κι έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία τη εξουσίας και της κοινωνίας.

Που βάζει φραγμό στην ασυδοσία της ολιγαρχίας και την υποταγή του κράτους σ’ αυτή.

Με σημαία μας τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη

Γιατί η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη πραγματώνεται μόνο με δημοκρατία. Και φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση τη φθορά τα εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα την προκλητική αδικία την κρίση των θεσμών και της δημοκρατίας. Να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες της πατρίδας. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Γιατί η πατρίδα μας χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας. Μια Νέα Μεταπολίτευση. Η οικονομία μας ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάτασης με στόχο τη Δίκαιη και Βιώσιμη Ανάπτυξη. Και το παραγωγικό μας μοντέλο ριζικό αναπροσανατολισμό.

Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr