Γουίλμπουρ Ρος: Ο «κύριος Χρεοκοπία» προσγειώθηκε στην Ουάσιγκτον

Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να υποστηρίζει ότι εκλέχθηκε προκειμένου να προστατέψει «τα συμφέροντα των «απλών» εργαζομένων στις ΗΠΑ», αλλά σαφώς οι άνθρωποι που φρόντισε να επιλέξει για να στελεχώσουν την κυβέρνησή του είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από… φτωχοί.

Πλουσιότερος όλων -με προσωπική περιουσία που υπολογίζεται ότι αγγίζει τα τρία δισ. δολάρια- ο νέος υπουργός Εμπορίου, Γουίλμπουρ Ρος, ο οποίος στη Wall Street αποκαλείτε «Ο Κύριος Χρεοκοπία», καθώς βασική «δουλειά» της επενδυτικής του εταιρείας, WL Ross & Co., δεν ήταν άλλη από το να αναλαμβάνει ομίλους ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία και να προσπαθεί -όχι με ιδιαίτερο τακτ- να τους καταστήσει εκ νέου κερδοφόρους.

Σήμερα καλείται να διαχειριστεί ως υπουργός Εμπορίου, τις τύχες των αμερικανικών επιχειρήσεων, την εμπορική δραστηριότητα των ΗΠΑ και φυσικά τη σύναψη επωφελών για την υπερδύναμη συμφωνιών συνεργασίας με άλλες χώρες.

Γεννημένος το 1937, όταν ήταν μικρός (το 1955) περιέγραφε τον εαυτό του ως «ένα αγόρι από την επαρχία που θέλει να δει τη Notre Dame και να γίνει δικηγόρος». Η δικηγορία ξεχάστηκε στην πορεία, καθώς μετά τις σπουδές του σε Yale και Harvard… προσγειώθηκε στη Wall Street, εργαζόμενος για πάρα πολλά χρόνια σε εταιρείες της δυναστείας των Ρότσιλντ. Σε ηλικία 60 ετών αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του επενδυτική εταιρεία, ενώ στο ενδιάμεσο πρόλαβε να παντρευτεί τρεις φορές, με την τελευταία του σύζυγο, Hilary Geary (δημοσιογράφο για κοινωνικά θέματα στο «Queen») να μην διστάζουν να επιδείξουν πλήρως τον μεγάλο τους πλούτο, αγοράζοντας το 2015 ένα «διαμερισματάκι» 5.000 τετ. ποδιών στο Μανχάταν αξίας 7,8 εκατ. δολαρίων!

Γιατί τον επέλεξε ο Τραμπ ως υπουργό Εμπορίου; Έχει δώσει ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ την απάντηση, αναφερόμενος στο σύνολο της κυβέρνησής του και όχι μόνο στον Ρος: «Θέλετε να τοποθετήσω σε θέσεις ανθρώπους που έχουν αποτύχει στη ζωή τους; Φυσικά και όχι. Θα τοποθετήσω «φονιάδες» (killers). Τους μεγαλύτερους φονιάδες που έχετε δει ποτέ».

Τι υπόσχεται ο ίδιο; Ότι θα πράξει το καλύτερο για το αμερικανικό εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Όλοι ελπίζουν με λίγο περισσότερο «συναίσθημα» απ’ ότι την εποχή που κατακερμάτιζε εταιρείες και τις πωλούσε έναντι πινακίου φακής…

Σοφ. Ζαφ.