Η Leonie Müller, 23 ετών, από τη Στουτγάρδη της Γερμανίας, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πως η αίσθηση της περιπέτειας και οι τάσεις φυγής, είναι χαρακτηριστικό των νέων ανθρώπων.
Η Müller αποφάσισε πριν λίγους μήνες πως η καλύτερη λύση για να χρησιμοποιεί ως κατοικία, ήταν τα τρένα, αφότου είχε εξαντλήσει την υπομονή της με τους περίεργους και απαιτητικούς ιδιοκτήτες.
Όπως είναι λογικό, η απόφαση αυτή της Müller, την έκανε διάσημη και τράβηξε την προσοχή των γερμανικών και στη συνέχεια των διεθνών μέσων ενημέρωσης.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Müller έβαλε τα υπάρχοντά της σε ένα σάκο, αγόρασε ένα εισιτήριο απεριορίστων διαδρομών για τον σιδηρόδρομο και αποφάσισε να κάνει σπίτι της τα τρένα.
Ως φοιτήτρια του πανεπιστημίου Τίμπινγκεν διένυε ούτως ή άλλως καθημερινά, απόσταση 30 χιλιομέτρων για να παρακολουθήσει τα μαθήματά της, ενώ ο νέος σύντροφός της ζει μόνιμα στην Κολονία, δηλαδή σε απόσταση 370 χιλιομέτρων από τη Στουτγάρδη.
Σκέφτηκε έτσι ότι θα ήταν πιο οικονομικό και πιο απλό για εκείνη αν δεν είχε μόνιμη κατοικία. Η μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών που προμηθεύτηκε κοστίζει 330 ευρώ, τη στιγμή που για το ενοίκιό της έδινε 400 ευρώ, ενώ πλήρωνε ένα αρκετά μεγάλο ποσό και σε εισιτήρια.
«Πραγματικά νιώθω σαν στο σπίτι μου στα τρένα. Μπορώ να επισκεφτώ πολύ περισσότερους φίλους και πόλεις. Είναι σαν να βρίσκομαι σε μόνιμες διακοπές», εξηγεί η Müller, η οποία κάνει μπάνιο στις τουαλέτες του τρένου και μελετά για το πανεπιστήμιο στο λάπτοπ της, την ώρα που ταξιδεύει. «Διαβάζω, γράφω, χαζεύω έξω από το παράθυρο και γνωρίζω νέους ανθρώπους» λέει, ενώ η καταγραφή των νομαδικών εμπειριών της θα αποτελέσει και το θέμα της πτυχιακής εργασίας της.
Παραδέχεται ωστόσο ότι ο νέος τρόπος ζωής της έχει και τις δυσκολίες του. Στη διάρκεια της ημέρας δεν μπορεί να κοιμηθεί πολύ εξαιτίας της φασαρίας των επιβατών…
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.