Πώς δημιουργούνται σήμερα οι πρωταγωνίστριες; Δύσκολο ερώτημα. Γιατί κάποτε η διαδικασία ήταν απλή, σχεδόν αυτόματη. Ενα εξώφυλλο, ένας παραγωγός που ταυτόχρονα με τα γυρίσματα “αλίευε” ταλέντα, το κατάλληλο σενάριο και το κοινό ως η τελευταία ζαριά σε μία παρτίδα δημοφιλίας. Σήμερα, δεν αρκεί ένα εξώφυλλο. Παρήλθε η εποχή που οι φωτογραφίες στα stands των περιπτέρων εξαργυρώνονταν με δημοσιότητα και ανάθεση ρόλων. Η ηλεκτρονική μετάβαση άλλαξε την πορεία των διαδρομών και κυρίως αυτών που οδηγούν σε κορυφές στις οροσειρές του life style. Πλέον, για να σε αγαπήσει το νεανικό κοινό, ή το περίφημο δυναμικό, σύμφωνα με την τηλεοπτική ορολογία, θα πρέπει να σε δει στην δική του οθόνη, να σκρολάρει, να επισκεφτεί το προφίλ στο Instagram και στη συνέχεια να τσεκάρει το “παίξιμο”. Για τις μεγαλύτερες ηλικίες η διαδικασία αναγνώρισης ταλέντου συνήθως ξεκινά από το θέατρο ή από μία σειρά αξιώσεων. Και όλα συνδέονται με την ερμηνεία.
Με έναν ιδιαίτερο αλλά όχι ανεξήγητο τρόπο η Ιζαμπέλα Φούλοπ και η Αναστασία Παντούση τα συνδυάζουν όλα. Πρωταγωνιστικούς ρόλους σε σειρές, δυνατοί ρόλοι στο θέατρο, καλλονές, αρεστές σε νεανικά και λίγο πιο ώριμα κοινά, με καλή θεατρική πορεία που δείχνει πως τελικά για να στερεωθείς σε μία θέση δεν αρκεί ένα ωραίο κάδρο.
Ιζαμπέλα Φούλοπ
Το κορίτσι που θέλει να μοιάσει στην Βάνα Μπάρμπα
Οταν ήταν μικρή, αυτό που απολάμβανε περισσότερο ήταν να παρακολουθεί τον μπαμπά της, Τίμπορ Φούλοπ, να ζωγραφίζει. Συχνά ζωγράφιζε και την ίδια κάνοντάς την να νιώθει το κέντρο ενός μαγικού κόσμου. Τον κοιτούσε προσεκτικά και τον θαύμαζε. Το ίδιο έκανε και με τον νονό της, τον Κώστα Καρρά, όταν τον έβλεπε να παίζει ρόλους στο θέατρο και την τηλεόραση.
Μόνο που σ’ αυτή την περίπτωση ο θαυμασμός γιγαντώθηκε και η μικρή Ιζαμπέλα εξομολογήθηκε στην μαμά της πως ο νονός της θα ήταν ο άντρας που θα ήθελε να παντρευτεί όταν θα ερχόταν η ώρα! Δύο άντρες της ζωής της πρωταγωνιστές στον μεγάλο έρωτα της, την τέχνη. Δεν συνιστά ούτε έκπληξη ούτε ανατροπή η εξέλιξή της. Αποφάσισε να γίνει ηθοποιός και να γίνει η εξαίρεση του κανόνα που θέλει όλα σχεδόν τα παιδιά να ασχολούνται με κάτι διαφορετικό από αυτό που απαντούν στο αιώνιο ερώτημα: “τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις”. Εκείνη αυτό έλεγε κι αυτό έκανε.
Φυσικά τα όνειρα δεν γίνονται πραγματικότητα από την μια στιγμή στην άλλη, οπότε χρειάστηκαν αρκετές απορρίψεις, πολλές οντισιόν, λίγες καλές ευκαιρίες και πολλή προσπάθεια η οποία ξεκίνησε αμέσως μετά τη αποφοίτησή της από την Σχολή Βεάκη. Πρώτος φιλόξενος χώρος, η δεξαμενή του παιδικού θεάτρου. Και μετά όλα όσα φαντάζεται κάποιος, ακόμη κι αν δεν έχει εντρυφήσει στην υποκριτική.
Μικρές ομάδες, πειραματικές παραστάσεις, μικροί ρόλοι και ποσοστά αποτυχίας σε κάστινγκ αρκετά πάνω από το μισό. Παρά τις αντιξοότητες και την ρευστότητα που εγκυμονεί η ενασχόληση με ρόλους, η Φούλοπ θα επιμείνει κόντρα σε ανασφάλειες.
Αναπόφευκτα η εντυπωσιακή εμφάνισή της θα θεωρηθεί αβαντάζ το οποίο πάντα ενοχοποιεί. Οπως και η ίδια θα εξομολογηθεί σε συνέντευξή της, με ομολογουμένως ρομαντική διάθεση, «Η εξωτερική εμφάνιση σίγουρα παίζει ρόλο τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική ζωή. Θα έλεγα πως νιώθω ότι με έχουν αδικήσει και στα δύο επίπεδα αρκετές φορές θεωρώντας πως διαθέτω μόνο εμφάνιση – και είμαι σίγουρη πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε εμένα. Ζούμε σε μια κοινωνία που στέκεται πολύ στην εικόνα και βιάζεται να βγάλει τα συμπεράσματά της βασιζόμενη σε αυτή. Αν δίναμε την ευκαιρία στους ανθρώπους να μας δείξουν ποιοι πραγματικά είναι πίσω από την εικόνα, σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος».
Κάποια στιγμή η επιμονή της Ιζαμπέλας Φούλοπ βρίσκει αντίκρισμα τηλεοπτικό καθώς συμμετέχει στην “Γη της ελιάς” όπου όλοι θα την προσέξουν και στη συνέχεια ερμηνεύει την Δέσπω στην επιτυχημένη σειρά του Alpha το « Προξενιό της Ιουλίας », τη σεζόν 2023- 2024, για να ακολουθήσει ένας ρόλος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της, στην σειρά “Porto Leone” υποδυόμενη την Άντζελα. Φέτος, συμμετέχει στη σειρά “Μπλε Ώρες”, στον ΣΚΑΪ, και υποδύεται την Εύα, την οποία θα περιγράψει στο ΘΕΜΑ.
“Υποδύομαι την Εύα, μια γυναίκα η οποία μέχρι πρόσφατα ήταν παντρεμένη αλλά δεν περνούσε καθόλου καλά στον γάμο της. Ήταν ένας γάμος που είχε φτάσει στο τέλος του και η Εύα αφέθηκε σε ένα παράφορο παράνομο έρωτα. Από εκείνη την στιγμή η περιπέτεια τόσο για εκείνη όσο και για το παράνομο ζευγάρι γενικά, γιατί ενώ αποφασίζουν να χωρίσουν από τους γάμους τους και να ζήσουν μαζί προκύπτει η δολοφονία της συζύγου του αγαπημένου της και πέφτουν οι υποψίες επάνω τους. Οι καταστάσεις δεν τους αφήνουν να αφεθούν σε αυτό το οποίο βιώνουν και στον έρωτά τους. Αρχίζουν και αντιμετωπίζουν προβλήματα με την οικογένεια του συντρόφου της γιατί είναι αντίθετη στη σχέση τους. Το βασικό τους πρόβλημα είναι η άρνηση του παιδιού του συντρόφου της να δεχτεί μια νέα γυναίκα στη ζωή του πατέρα της. Στην πορεία θα δούμε την Εύα να δοκιμάζεται με διάφορους τρόπους και να δοκιμάζεται και η σχέση τους. Θα έχουμε πολλά σκαμπανεβάσματα στην πορεία της ιστορίας”.
Η Φούλοπ “γράφει” μοναδικά στην οθόνη και το ξέρει. Η μάλλον και το ξέρει και το απολαμβάνει. Γι αυτό και θεωρεί καλοδεχούμενα τα σχόλια που θα τη συγκρίνουν με την φετινή συμπρωταγωνίστριά της, Βάνα Μπάρμπα. Ακούει συχνά την φράση «είσαι μια μικρή Βάνα Μπάρμπα», απάντησε καταφατικά, δηλώνοντας πως είναι τιμή της: «Ναι, μου το λένε τελευταία. Για μένα είναι πολύ τιμητικό, μου αρέσει πολύ να το ακούω».
Στην προσωπική της ζωή είναι πρωταγωνίστρια μιας ρομαντικής κομεντί που θέλει τον παιδικό φίλο της να εμφανίζεται μετά από χρόνια στην ζωή της και να ανεβαίνουν μαζί τα σκαλιά της εκκλησίας. «Τον ξέρω από τότε που γεννήθηκα, γιατί οι γονείς μας ήταν φίλοι κολλητοί και κάναμε παρέα. Δεν ήταν ο παιδικός μου έρωτας. Καμία επαφή. Ήμασταν φίλοι και μετά κάναμε κάποια χρόνια να βρεθούμε, χαθήκαμε και ξαναβρεθήκαμε κάπως τυχαία ενήλικες. Ήταν μπερδεμένα τα πράγματα, ξεμπερδεύτηκαν κάπως μόνα τους». Παντρεύτηκαν 31 Δεκεμβρίου του 2024 στην Παναγία Φανερωμένη στην Βουλιαγμένη.
Η Ιζαμπέλα Φούλοπ έχει ένα στοιχείο που ενδεχομένως λειτουργεί καθοριστικά για την αποδοχή του κόσμου. Διαθέτει μία εγγενή συστολή, μία σεμνότητα που δεν φλερτάρει με την σεμνοτυφία αλλά ερεθίζει πατώντας πάνω σε μία σχεδόν απαραίτητη αντίθεση με την θρασύτητα και την φιλτραρισμένη εικόνα του διαδικτύου. Είναι ταλαντούχα, φαίνεται πως βρίσκεται σε συνθήκη που επέλεξε για την ουσία της και όχι για τα παρελκόμενα. Και κάπως έτσι εξηγείται και η δημοφιλία. Η οποία πατάει πάνω σε αξίες που αγνοούνται.
Αναστασία Παντούση
Ο «Τάσος» που ονειρεύτηκε την Κοτιγιάρ και τον Ταραντίνο
Οχι τυχαία, και αυτό το κορίτσι, που διεκδικεί το “ωραιότερο κάδρο” της μικρής οθόνης τα τελευταία χρόνια έγινε αυτό που ονειρευόταν: Ηθοποιός. Και έχοντας βάλει ψηλά τον πήχη. Με ίνδαλμα και πρότυπο αρχικά την Μαριόν Κοτιγιάρ και στη συνέχεια με όνειρο να συμμετάσχει σε μια κινηματογραφική παραγωγή στο Χόλιγουντ, ιδανικά σε μια ταινία δράσης του Κουεντίν Ταραντίνο, η Αναστασία Παντούση απέδειξε ότι δεν θα συμβιβαζόταν εύκολα στις διανομές.
Δεν αγαπούσε μόνο την υποκριτική. Είχε αδυναμία στα παιδιά και γι αυτό η πορεία την οδήγησε στο Παιδαγωγικό. Ηταν παράλληλες αγάπες με την πρώτη να υπερνικά τη δεύτερη. Το είχαν καταλάβει από νωρίς και οι γονείς της, οι οποίοι μπροστά στην ανακοίνωση της δεν αντέδρασαν. Ηταν αναμενόμενο. Και μάλλον ήταν σίγουροι πως η κόρη τους έπρεπε να ζήσει το όνειρό της.
Στις φωτογραφίες και στους ρόλους αυτό που φαίνεται είναι μία γυναίκα αρχαιοελληνικής ομορφιάς, με αισθητική που παραπέμπει σε ντίβες άλλης εποχής, ένα αέρινο ξωτικό που μεταμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του ρόλου. Από κοντά, η Αναστασία Παντούση είναι κάτι άλλο. Μιλώντας σε μία υπέροχη συνέντευξη που παραχώρησε στο GALA, πριν από μερικές ημέρες, η ηθοποιός αποκαλύπτει πως οι φίλοι της την φωνάζουν «Τάσο» και αυτό είναι κάτι που δύσκολα καταλαβαίνεις, ειδικά κοιτάζοντάς την… Εκείνη εξηγεί πως όταν σβήνουν τα φώτα μεταμορφώνεται σε ένα κορίτσι ανέμελο που λίγο την ενδιαφέρει η εικόνα ή το να εντυπωσιάσει. Και κάπως έτσι ο Τάσος έγινε μία φωτεινή επιγραφή που αντιπροσωπεύει πλήρως την Αναστασία… εκτός.
Γιατί εντός σκηνής όλα αλλάζουν. Και ίσως αυτός ήταν ο στόχος, ο σκοπός αλλά κυρίως το όνειρο. Να γίνει ο κάθε ρόλος το όχημα που θα την οδηγήσει σε μαγικά μέρη και που θα την βοηθήσει να δραπετεύσει. Ένα πλάσμα αγχώδες, ευαίσθητο, με ανασφάλειες που πάντα κουβαλούσε μια ζυγαριά για τις γνώμες των άλλων, βρήκε την λύτρωση στ σανίδι και στα τηλεοπτικά πλατό. Εκεί που έχτισε μία άλλη ζωή, μία άλλη συνθήκη μέσα από τις μεταμορφώσεις. Εκεί που μπήκε σε άλλα σώματα και σε άλλες προσωπικότητες και κατάφερε να χτίσει τα δικά της κάστρα κόντρα σε όλα αυτά που στο παρελθόν την έκαναν να νιώθει πιο αδύναμη.
Η Αναστασία Παντούση πλέον, εξομολογείται σε συνεντεύξεις και συζητήσεις, δεν έχει ανάγκη να ακούει τους άλλους να μιλούν γι αυτήν, δεν ενδιαφέρεται και δεν αγχώνεται για όλα όσα συμβαίνουν χωρίς αυτή να τα ορίζει. Η συνθήκη της υποκριτικής ήταν η αφορμή για να κορφολογήσει όλα αυτά τα στοιχεία των ρόλων που της έμαθαν να αντιστέκεται. Ερωτεύεται και αγαπάει με συναίσθημα αλλά και με λογική, «βουτάει» βαθιά στους ρόλους και τις ψυχές που ενσαρκώνει, απολαμβάνει τις εμπειρίες, ευαισθητοποιείται με όσα συμβαίνουν, δεν προκαλεί και δεν «τσιμπάει» σε ανούσιες προκλήσεις. Θέλει τα μεγάλα τα ουσιαστικά, αυτά που θα φέρουν ένα ακόμη ταξίδι σε κάτι συναρπαστικό και καινούργιο και δεν θα πατήσουν πάνω σε νόρμες και συνηθισμένα κλισέ. Γι αυτό και εξελίχθηκε. Δε εγκλωβίστηκε στην εικόνα μιας όμορφης πρωταγωνίστριας. Θα ήταν εύκολο. Αν την έβλεπε κάποιος την περσινή σεζόν στην σειρά «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» να σπαράζει ανάμεσα σε δύο έρωτες θα πίστευε πως πρόκειται για μετάκληση από τον γαλλικό κινηματογράφο του παρελθόντος. Όχι μόνο γιατί ομολογουμένως ήταν εκθαμβωτική στο γυαλί. Αλλά γιατί η Παντούση είναι από τις λίγες της γενιάς της που «παίζει με το βλέμμα». Οι σιωπές της κάποιες φορές είναι πιο εκκωφαντικές από την ομιλία της. Κι αυτό συνιστά συνειδητό παίξιμο και φυσικά ταλέντο.
Φόβοι υπάρχουν, ακόμη και σε μία πορεία που δείχνει να βρίσκει μια καλή ρότα. Και τους αποκαλύπτει. «Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου έρθει στη ζωή και πώς θα στα φέρει. Μέχρι τώρα έχω δεχτεί και έχω δώσει πολλή αγάπη. Αν με ρωτάς για τη μοναξιά, τη φοβάμαι. Την φοβάμαι όσον αφορά ότι δεν το έχω συνηθίσει, πάντα ήμουν ένας άνθρωπος που ήμουν πολύ κοινωνική, ήθελα να συναναστρέφομαι συνέχεια με κόσμο, να είμαι έξω. Ένας λόγος που έχω επιλέξει και αυτή τη δουλειά είναι η συναναστροφή».
Φέτος, στο «Κρίνο και αγκάθι» στον ΑΝΤ1 ερμηνεύει μια γυναίκα, την Λευκή, που βυθισμένη στην δίψα για εκδίκηση θα παντρευτεί τον εχθρό της για να τον δολοφονήσει. Κι όσο κι αν εκείνος εξομολογείται τον παράφορο έρωτά του γι αυτήν, εκείνη θα αποπειραθεί να του αφαιρέσει την ζωή. Παράλληλα ετοιμάζεται για κινηματογραφικά και θεατρικά σχέδια. Είναι η χρονιά της. Η τουλάχιστον μία από τις χρονιές της. Όλα είναι μπροστά για τον «Τάσο».