Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, μια νεαρή ηθοποιός από την Ουαλία έφτανε στο Λος Άντζελες με μια βαλίτσα, εξάμηνη βίζα και την αποφασιστικότητα να δοκιμάσει την τύχη της στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία. Στην πατρίδα της ήταν ήδη αστέρι. Στην Καλιφόρνια, όμως, ήταν απλώς μια ακόμη άγνωστη ηθοποιός που αναζητούσε ρόλο.
Η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στη Βρετανία μέσα από την τηλεοπτική σειρά The Darling Buds of May. Οι παπαράτσι την ακολουθούσαν στους δρόμους του Λονδίνου, το πρόσωπό της ήταν αναγνωρίσιμο και η καριέρα της έμοιαζε να έχει ήδη πάρει τον δρόμο της.
Μόλις, όμως, πέρασε τον Ατλαντικό, συνειδητοποίησε ότι η φήμη της δεν είχε ταξιδέψει μαζί της.
Στις οντισιόν, οι υπεύθυνοι διανομής ρόλων τη ρωτούσαν αν είχε προηγούμενη εμπειρία στην υποκριτική. Κι εκείνη, που εργαζόταν επαγγελματικά από τα εννέα της χρόνια, έπρεπε ξαφνικά να αποδείξει από την αρχή ποια ήταν.
Ακόμη και η καθημερινότητα είχε απροσδόκητες δυσκολίες. Δεν μπορούσε να αποκτήσει καλωδιακή τηλεόραση ή να πραγματοποιήσει ορισμένες αγορές, επειδή δεν είχε ακόμη αμερικανική πιστωτική κάρτα.
«Είχα δουλέψει από τα εννέα μου χρόνια, αλλά έπρεπε να ξεκινήσω από το μηδέν», θυμάται σε συνέντευξή της στο Business Insider.
Και παρότι η εμπειρία αποτέλεσε πλήγμα για τον εγωισμό της, δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Είχε δώσει στον εαυτό της έξι μήνες για να ανακαλύψει αν μπορούσε να κάνει καριέρα στην Αμερική.
Δεν ήθελε να επιστρέψει στη Βρετανία έχοντας αφήσει αναπάντητο το ερώτημα «τι θα γινόταν αν είχα προσπαθήσει;».
Ένα κυριακάτικο βράδυ που άλλαξε τα πάντα
Η ευκαιρία ήρθε από εκεί που δεν την περίμενε.
Η Ζέτα-Τζόουνς αποδέχθηκε έναν ρόλο στη μίνι σειρά Titanic του CBS. Δεν θεωρούσε ότι επρόκειτο για μια μεγάλη επαγγελματική αναβάθμιση, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς τη δημοσιότητα που είχε ήδη γνωρίσει στη Βρετανία.
Όμως είχε αποφασίσει να αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα που παρουσιαζόταν μπροστά της.
Κάποιο κυριακάτικο βράδυ, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ παρακολουθούσε τη σειρά στην τηλεόραση.
Ο διάσημος σκηνοθέτης και παραγωγός την είδε στην οθόνη και θεώρησε ότι θα μπορούσε να είναι η κατάλληλη επιλογή για μια νέα κινηματογραφική παραγωγή: τη «Μάσκα του Ζορό».
Ο Σπίλμπεργκ, που συμμετείχε στην παραγωγή της ταινίας, πρότεινε να περάσει από δοκιμαστικό.
Από εκεί και πέρα, όλα έγιναν με απίστευτη ταχύτητα.
Μέσα σε μία εβδομάδα από την τηλεοπτική προβολή, η ηθοποιός ταξίδεψε στο Μεξικό για να δοκιμαστεί μπροστά στην κάμερα δίπλα στον Αντόνιο Μπαντέρας.
Πέντε ημέρες αργότερα, ο ατζέντης της ενημερώθηκε ότι είχε πάρει τον ρόλο. Και μόλις τρεις ημέρες μετά, εκείνη βρισκόταν ήδη στο Μεξικό, ξεκινώντας μαθήματα ξιφομαχίας.
Η ταινία The Mask of Zorro την καθιέρωσε στο αμερικανικό κοινό και μετέτρεψε την άγνωστη Ουαλή ηθοποιό σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα νέα πρόσωπα του Χόλιγουντ.
Η σταρ που δεν μπορούσε να πείσει τους υπεύθυνους των οντισιόν για την εμπειρία της είχε πλέον την καριέρα που ονειρευόταν.
Ο Σον Κόνερι και μια σχέση που ξεπέρασε τον κινηματογράφο
Μετά τη «Μάσκα του Ζορό», ήρθε το Entrapment, η ταινία που την έφερε δίπλα στον Σον Κόνερι και ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη φήμη της.
Η συνεργασία τους εξελίχθηκε σε μια βαθιά προσωπική σχέση, που η ηθοποιός εξακολουθεί να θυμάται με ιδιαίτερη τρυφερότητα.
Ο Κόνερι, όπως περιγράφει, ήταν ένας άνθρωπος με τεράστια προσωπικότητα, εξαιρετικά προστατευτικός απέναντί της. Της είχε πει μάλιστα ότι την αντιμετώπιζε σαν την κόρη που δεν απέκτησε ποτέ.
Οι δυο τους δεν περιορίζονταν στις συναντήσεις τους στα γυρίσματα. Μοιράζονταν και την αγάπη τους για το γκολφ, περνώντας χρόνο μαζί μακριά από τα κινηματογραφικά πλατό.
Υπήρχε μάλιστα η φήμη ότι η Ζέτα-Τζόουνς είχε πάρει τον ρόλο στο Entrapment επειδή είχε πει στον Κόνερι πως έπαιζε γκολφ.
Η ίδια γελά με αυτή την ιστορία, εξηγώντας ότι εκείνος συνήθιζε να το λέει αστειευόμενος.
Και όταν τη ρωτούν αν κατάφερε ποτέ να τον νικήσει στο γήπεδο, η απάντησή της είναι χαρακτηριστική:
«Τον Μάικλ Ντάγκλας τον κερδίζω οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας. Αλλά όχι τον Σον Κόνερι».
Ακόμη κι αν ο θρυλικός κινηματογραφικός Τζέιμς Μποντ παραβίαζε τους κανόνες, εκείνη, όπως παραδέχεται γελώντας, θα προσποιούνταν ότι δεν το είχε αντιληφθεί.
Για τη Ζέτα-Τζόουνς, ο Κόνερι δεν ήταν απλώς ένας διάσημος συμπρωταγωνιστής. Ήταν ένας αγαπημένος φίλος, με τον οποίο δεν ήθελε ποτέ να σταματήσει να δουλεύει.
Η εγκυμοσύνη, το Traffic και ο Μάικλ Ντάγκλας
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες της καριέρας της συνδέεται με την ταινία Traffic του Στίβεν Σόντερμπεργκ.
Όταν ο σκηνοθέτης της πρότεινε να συμμετάσχει, εκείνη ήταν έγκυος και η εγκυμοσύνη της δεν είχε ακόμη γίνει γνωστή.
Η πρόταση την ενθουσίασε, αλλά ταυτόχρονα την έφερε σε δύσκολη θέση. Ήθελε πολύ να συνεργαστεί με τον Σόντερμπεργκ, όμως δεν γνώριζε πώς θα μπορούσε να συνδυάσει τον ρόλο με τη γέννηση του παιδιού της.
Αντί να αρνηθεί, σκέφτηκε μια διαφορετική λύση.
Τηλεφώνησε στον σκηνοθέτη και του πρότεινε να αλλάξει τον χαρακτήρα που θα υποδυόταν: να είναι έγκυος και μέσα στην ταινία.
Ο Σόντερμπεργκ τη ρώτησε πότε θα γεννούσε. Όταν εκείνη απάντησε «τον Αύγουστο», εκείνος της είπε ότι θα έβρισκαν τρόπο να προσαρμόσουν τα γυρίσματα.
Η κίνηση αυτή επέτρεψε στη Ζέτα-Τζόουνς να συμμετάσχει σε μία από τις σημαντικότερες ταινίες της καριέρας της.
Η ιστορία, όμως, είχε και συνέχεια.
Στο σπίτι τους, η ίδια και ο Μάικλ Ντάγκλας ακολουθούν έναν άτυπο κανόνα: δεν διαβάζουν ο ένας τα σενάρια του άλλου και αποφεύγουν να μεταφέρουν συνεχώς την επαγγελματική τους ζωή στην καθημερινότητα.
Στην περίπτωση του Traffic, ωστόσο, ο Ντάγκλας είχε ακούσει τόσα πολλά για το σενάριο από τη σύζυγό του, ώστε γνώριζε πόσο ενδιαφέρουσα παραγωγή ήταν.
Όταν ο Σόντερμπεργκ επικοινώνησε μαζί του και τον ρώτησε αν είχε διαβάσει το σενάριο, εκείνος απάντησε ότι το γνώριζε περίπου, επειδή του είχε μιλήσει γι’ αυτό η Κάθριν.
Έτσι, ο Μάικλ Ντάγκλας εντάχθηκε επίσης στο καστ του Traffic.
Παρότι οι δυο τους δεν είχαν κοινές σκηνές, η Ζέτα-Τζόουνς θεωρεί τη συμμετοχή τους στην ίδια ταινία μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες της.
Όπως λέει, ακόμη κι αν ο Ντάγκλας δεν ήταν σύζυγός της, θα ήθελε πολύ να συνεργαστεί μαζί του ως ηθοποιός.
Ο Κρίστοφερ Γουόκεν και οι κλακέτες που δεν ήθελε να χάσει
Μια διαφορετική πλευρά της προσωπικότητάς της αποκαλύπτει η ιστορία πίσω από την ταινία America’s Sweethearts.
Στο φινάλε της ρομαντικής κωμωδίας, ο χαρακτήρας της εμφανίζεται να χορεύει κλακέτες με τον Κρίστοφερ Γουόκεν, σε μια αναπάντεχη μουσική σκηνή.
Η συγκεκριμένη ιδέα δεν προέκυψε τυχαία.
Η Ζέτα-Τζόουνς παραδέχεται ότι η ίδια επιθυμούσε διακαώς να χορέψει με τον Γουόκεν, καθώς αγαπά ιδιαίτερα τις κλακέτες.
Γνώριζε επίσης ότι οι ηθοποιοί με πραγματική εμπειρία σε αυτό το είδος χορού δεν ήταν πολλοί.
Έτσι, όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία, επέμεινε να αξιοποιηθεί.
«Ήθελα να χορέψω κλακέτες με τον Κρίστοφερ Γουόκεν!» θυμάται.
Δεν προσπαθεί μάλιστα να παρουσιάσει την επιλογή ως κάποια μεγάλη καλλιτεχνική απόφαση.
Αντιθέτως, παραδέχεται με χιούμορ ότι ήταν κάτι που ήθελε να κάνει για τον εαυτό της.
Η αγάπη της για τον χορό θα αποδεικνυόταν ιδιαίτερα σημαντική και στην κινηματογραφική της διαδρομή, με αποκορύφωμα την ερμηνεία της ως Βέλμα Κέλι στο Chicago, για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου.
Ο Τομ Χανκς και η ημέρα που ήθελε να γυρίσει στη μητέρα της
Μέσα σε τρεις δεκαετίες, η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Από τον Ματ Ντέιμον, τον Μπραντ Πιτ και τον Τζορτζ Κλούνεϊ, μέχρι τους αδελφούς Κοέν, τον Στίβεν Σπίλμπεργκ και τον Τομ Χανκς.
Παρά την εμπειρία και τη φήμη που είχε αποκτήσει, υπήρξε μια συνεργασία η οποία την έκανε να αισθανθεί πραγματικά αμήχανα.
Ήταν η πρώτη ημέρα των γυρισμάτων του The Terminal, με σκηνοθέτη τον Σπίλμπεργκ και συμπρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς.
Η ίδια θυμάται ότι έφτασε στο πλατό και σκέφτηκε πως ήθελε να γυρίσει σπίτι, να βρει τη μητέρα της και να χωθεί στην αγκαλιά της.
Ο Χανκς ήταν ένας τόσο σημαντικός ηθοποιός, ώστε η συνεργασία μαζί του της δημιούργησε αρχικά δέος.
Σύντομα, όμως, η αμηχανία υποχώρησε και η Ζέτα-Τζόουνς κατέληξε σε ένα συμπέρασμα που συνοδεύει μέχρι σήμερα την επαγγελματική της πορεία.
«Όσο καλύτεροι είναι οι ηθοποιοί, τόσο πιο ευγενικοί είναι».
Έπειτα από τόσα χρόνια στο Χόλιγουντ, έχει συναντήσει και ανθρώπους που τη διέψευσαν, αφήνοντάς την απογοητευμένη παρά τον αρχικό της ενθουσιασμό για μια συνεργασία.
Αυτές οι περιπτώσεις, πάντως, όπως λέει, ήταν σπάνιες.
Και ακόμη και όταν μια ταινία δεν εξελισσόταν όπως είχε αρχικά φανταστεί, οι συμπρωταγωνιστές της μπορούσαν να της δώσουν έναν ουσιαστικό λόγο να παραμένει αφοσιωμένη.
Η επιστροφή στην Ουαλία και ο ρόλος που την απελευθέρωσε
Σήμερα, η Ζέτα-Τζόουνς επιστρέφει με έναν χαρακτήρα που απέχει αρκετά από τους ρόλους με τους οποίους τη γνώρισε το ευρύ κοινό.
Στη σειρά Killing Jackie του AMC+, υποδύεται την Τζάκι Πράις, μια Ουαλή έμπορο έργων τέχνης πολυτελείας, με σκοτεινή διαδρομή στον κόσμο των ναρκωτικών.
Όταν ανακαλύπτει ότι έχει δοθεί εντολή για τη δολοφονία της, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μια ομάδα επαγγελματιών εκτελεστών, γνωστή ως «Οι Επτά Δαίμονες».
Η σειρά βασίζεται στο μυθιστόρημα The Price You Pay του Νικ Χάρκαγουεϊ, που κυκλοφόρησε το 2018 με το ψευδώνυμο Έινταν Τρούεν.
Πρόκειται για ένα βίαιο θρίλερ εκδίκησης, με έντονες σκηνές δράσης και μια ηρωίδα που είναι διατεθειμένη να κάνει σχεδόν τα πάντα για να επιβιώσει.
Σε μία από τις πιο ακραίες σκηνές, η Τζάκι φτάνει στο σημείο να δαγκώσει και να κόψει το αυτί ενός άνδρα.
Η Ζέτα-Τζόουνς δηλώνει ότι απόλαυσε την ευκαιρία να υποδυθεί έναν τόσο απρόβλεπτο χαρακτήρα. Ήθελε το κοινό να ακολουθήσει την ηρωίδα της και να συνεχίσει να βρίσκεται με το μέρος της, παρά τις ακραίες επιλογές της.
Όμως το σημαντικότερο στοιχείο της νέας δουλειάς ήταν κάτι πολύ πιο απλό.
Για πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες καριέρας, μπορούσε να μιλήσει μπροστά στην κάμερα με την αυθεντική ουαλική προφορά της.
Σε όλη την προηγούμενη πορεία της είχε χρειαστεί να υιοθετήσει αγγλική, αμερικανική, σκωτσέζικη και πολλές άλλες προφορές, προσαρμόζοντας συνεχώς τη φωνή και τον τρόπο ομιλίας της στις απαιτήσεις των χαρακτήρων.
Στο Killing Jackie δεν χρειαζόταν πλέον να το κάνει.
«Ήταν απελευθερωτικό και λυτρωτικό», εξηγεί.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται η πιο ενδιαφέρουσα αντίθεση αυτής της ιστορίας.
Η νεαρή ηθοποιός που έφτασε κάποτε στην Αμερική χωρίς πιστωτική κάρτα, χωρίς αναγνωρισιμότητα και χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας, κατάφερε να γίνει μία από τις πιο διάσημες γυναίκες του Χόλιγουντ.
Συνεργάστηκε με θρύλους, κατέκτησε ένα Όσκαρ, δημιούργησε οικογένεια με τον Μάικλ Ντάγκλας και πρωταγωνίστησε σε παραγωγές που σημάδεψαν την ποπ κουλτούρα.
Και σήμερα, έπειτα από όλα αυτά, μία από τις μεγαλύτερες επαγγελματικές της απολαύσεις είναι ότι μπορεί επιτέλους να μιλήσει όπως μιλούσε όταν ήταν παιδί στην Ουαλία.