Ένα ταξίδι με ιδιωτικό αεροσκάφος, μια επίσκεψη σε μυστική πόλη του σοβιετικού πυρηνικού προγράμματος, νεαρές Ρωσίδες που αναζητούσαν καριέρα στη μόδα και μια επίμονη προσπάθεια προσέγγισης του Βλαντίμιρ Πούτιν. Η άγνωστη πλευρά του δικτύου του Τζέφρι Επστάιν αποκαλύπτει πώς η προσωπική εμμονή εξελίχθηκε σε αναζήτηση πρόσβασης στους ισχυρότερους ανθρώπους της Ρωσίας.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια στην ιστορία του Τζέφρι Επστάιν που μοιάζει σχεδόν βγαλμένη από μυθιστόρημα κατασκοπείας. Μια απόχρωση του μοβ, ένα δωμάτιο σε αυτοκρατορικό ανάκτορο της Ρωσίας και ένας Αμερικανός χρηματιστής που αποφάσισε να διασχίσει τον Ατλαντικό με το ιδιωτικό του αεροσκάφος μόνο και μόνο για να το δει από κοντά.
Ήταν Νοέμβριος του 2002. Ο Επστάιν ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη συνοδευόμενος από τη Γκισλέιν Μάξγουελ, τη γυναίκα που αργότερα θα καταδικαζόταν για τη συμμετοχή της στο δίκτυο σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων, και τον Γάλλο ατζέντη μοντέλων Ζαν-Λικ Μπρυνέλ.
Αφορμή, σύμφωνα με μαρτυρίες και στοιχεία που συγκέντρωσε το Reuters, ήταν η επιθυμία του να δει το περίφημο Μοβ Δωμάτιο στο ανάκτορο Αλεξάνδρου. Ο διακοσμητής του, Αλμπέρτο Πίντο, είχε προτείνει να χρησιμοποιηθεί η ίδια απόχρωση στην πολυτελή κατοικία του Επστάιν στο Μανχάταν.
Το ταξίδι, ωστόσο, περιλάμβανε πολύ περισσότερα από μια αρχιτεκτονική περιήγηση.
Σε ενδιάμεση στάση στη Μόσχα, η παρέα μετακινήθηκε με θωρακισμένα αυτοκίνητα και ένοπλους σωματοφύλακες για να διασκεδάσει με τον Ουμάρ Τζαμπραΐλοφ, έναν πλούσιο επιχειρηματία τσετσενικής καταγωγής. Σύμφωνα με πρόσωπα που γνώριζαν τις λεπτομέρειες, ο Επστάιν ζήτησε αργότερα από τον οδηγό να περάσει από δρόμο γνωστό για την παρουσία γυναικών που εκδίδονταν τη νύχτα.
Αυτή η φαινομενικά εκκεντρική επίσκεψη αποτυπώνει δύο χαρακτηριστικά που θα σημάδευαν τις σχέσεις του με τη Ρωσία: το ενδιαφέρον του για νεαρές γυναίκες και την επιθυμία του να αποκτήσει πρόσβαση σε κύκλους πλούτου και εξουσίας.
Πίσω από τα ταξίδια και τις κοινωνικές γνωριμίες αναπτύχθηκε ένα δίκτυο που συνδεόταν με πρακτορεία μοντέλων, επιχειρηματίες, πρώην υπουργούς και πρόσωπα με πρόσβαση στο Κρεμλίνο.
Και στην κορυφή των φιλοδοξιών του βρισκόταν ένα όνομα: Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οι δύο επισκέψεις στη Ρωσία και η μυστική πυρηνική πόλη
Παρά τις πολυάριθμες ρωσικές διασυνδέσεις του, ο Επστάιν είναι γνωστό ότι πραγματοποίησε μόλις δύο ταξίδια στη Ρωσία.
Το πρώτο έγινε τον Απρίλιο του 1998 και είχε έναν ιδιαίτερα ασυνήθιστο προορισμό: το Σάροφ, μια κλειστή πόλη που επί δεκαετίες συνδεόταν με το σοβιετικό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων και δεν εμφανιζόταν στους δημόσιους χάρτες.
Ο Επστάιν συμμετείχε σε αποστολή με επικεφαλής τον Νέιθαν Μάιρβολντ, τότε υψηλόβαθμο στέλεχος της Microsoft, ο οποίος αναζητούσε στη Ρωσία ευκαιρίες ανάπτυξης λογισμικού με χαμηλό κόστος.
Η παρουσία του Αμερικανού χρηματιστή σε μια πόλη τόσο στενά συνδεδεμένη με την πυρηνική ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης δημιούργησε αργότερα ερωτήματα.
Ωστόσο, η επενδύτρια και δημοσιογράφος τεχνολογίας Έστερ Ντάισον, η οποία συμμετείχε στο ταξίδι, θυμάται μια πολύ πιο συνηθισμένη εικόνα: τον Επστάιν να επισκέπτεται την πρώην κατοικία του φυσικού Αντρέι Ζαχάροφ και να ρωτά έναν Ρώσο επιστήμονα πότε είχε πληρωθεί για τελευταία φορά.
Η ίδια δεν κατάλαβε ποτέ γιατί είχε συμμετάσχει στην αποστολή. Η εντύπωσή της ήταν ότι ήθελε απλώς να συναντήσει τον Μάιρβολντ και να περιηγηθεί στην πόλη.
Δεν προέκυψαν στοιχεία ότι η επίσκεψη συνδεόταν με μυστικές υπηρεσίες ή απόκτηση απόρρητων πληροφοριών.
Το δεύτερο ταξίδι, τέσσερα χρόνια αργότερα, τον οδήγησε στην Αγία Πετρούπολη.
Εκεί η ομάδα του επισκέφθηκε το ανάκτορο της Αικατερίνης, όπου ο Πούτιν είχε φιλοξενήσει μόλις δύο ημέρες νωρίτερα τον τότε Αμερικανό Πρόεδρο, Τζορτζ Ου. Μπους.
Παραμένει άγνωστο εάν ο Επστάιν κατάφερε να δει το δωμάτιο που είχε αποτελέσει την αρχική αφορμή του ταξιδιού.

Η σκοτεινή πλευρά της βιομηχανίας της μόδας
Η σχέση του Επστάιν με τον ρωσόφωνο κόσμο είχε ξεκινήσει πολύ πριν από τις επισκέψεις του στη χώρα.
Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 και τη σταδιακή διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, πρακτορεία μοντέλων της Δύσης άρχισαν να αναζητούν νέα πρόσωπα σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη.
Νεαρές γυναίκες από τη Ρωσία και τις γειτονικές χώρες έβλεπαν στο μόντελινγκ μια ευκαιρία να αποκτήσουν οικονομική ανεξαρτησία και να ξεκινήσουν διεθνή καριέρα.
Ανάμεσα στους ατζέντηδες που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή ήταν ο Ζαν-Λικ Μπρυνέλ, ο οποίος συνεργαζόταν με το παρισινό πρακτορείο Karin Models.
Οι επαγγελματικές διαδρομές συχνά ξεκινούσαν από την Ανατολική Ευρώπη, περνούσαν από το Παρίσι και κατέληγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Επστάιν αποκτούσε πρόσβαση σε νεαρές γυναίκες, ορισμένες από τις οποίες κατέληξαν στο δίκτυο σεξουαλικής εκμετάλλευσης που είχε δημιουργήσει.
Ένα περιστατικό από το 1991 είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό.
Σε πάρτι που διοργάνωσε ο Μπρυνέλ στο Παρίσι, η τότε 18χρονη Θίσια Χάουσμαν παρατήρησε ένα πολύ νεότερο κορίτσι από τη Ρωσία να κάθεται για μεγάλο μέρος της βραδιάς στα γόνατα του Επστάιν.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, το κορίτσι τής είπε ότι ο Μπρυνέλ είχε πληρώσει το ταξίδι του στο Παρίσι και είχε υποσχεθεί να το κάνει σούπερ μόντελ.
Η φράση που θυμάται η Χάουσμαν ήταν ανατριχιαστική: «Ο Τζέφρι με φροντίζει».
Το Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την ταυτότητα ή την ηλικία του κοριτσιού, ούτε τις λεπτομέρειες του πάρτι.
Χρόνια αργότερα, η Χάουσμαν κατηγόρησε τον Μπρυνέλ ότι τη νάρκωσε και τη βίασε περίπου μία εβδομάδα μετά τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Ο Γάλλος ατζέντης αρνήθηκε τις κατηγορίες και πέθανε το 2022 σε φυλακή του Παρισιού, πριν αποφασιστεί εάν θα παραπεμπόταν σε δίκη.

Από τη Victoria’s Secret στους κύκλους της διεθνούς ελίτ
Κατά τη δεκαετία του 1990, η έπαυλη του Επστάιν στο Μανχάταν είχε εξελιχθεί σε σημείο συνάντησης επιχειρηματιών, διασημοτήτων και πολιτικών.
Ο χρηματιστής είχε ήδη αποκτήσει σημαντική περιουσία μέσω της επαγγελματικής του σχέσης με τον Λες Γουέξνερ, δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία που συνδεόταν με τη Victoria’s Secret.
Ο Γουέξνερ έχει αρνηθεί επανειλημμένα ότι γνώριζε για την κακοποίηση γυναικών και κοριτσιών από τον Επστάιν.
Σε αυτό το περιβάλλον εμφανίστηκε και η Άννα Μάλοβα, η οποία είχε διακριθεί σε διαγωνισμό ομορφιάς στη Ρωσία το 1993.
Η Μάλοβα συμμετείχε το 1996 σε διαγωνισμό στις Μπαχάμες, μια διοργάνωση που συνδεόταν με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον επιχειρηματία Τζορτζ Χουράνεϊ.
Σύμφωνα με τον τελευταίο, ο Επστάιν ήταν συχνά μέλος της κριτικής επιτροπής και καθόταν δίπλα στον Τραμπ.
Αρχεία πτήσεων δείχνουν ότι το 1999 η Μάλοβα ταξίδεψε με το ιδιωτικό αεροσκάφος του Επστάιν, μαζί με τη Γκισλέιν Μάξγουελ και τον τότε πρίγκιπα Άντριου.
Η παρουσία ενός προσώπου στις κοινωνικές εκδηλώσεις ή στις πτήσεις του Επστάιν δεν αποδεικνύει από μόνη της συμμετοχή στις εγκληματικές δραστηριότητές του.
Ωστόσο, οι επαναλαμβανόμενες διασυνδέσεις με πρακτορεία μοντέλων και διαγωνισμούς ομορφιάς αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο νέες γυναίκες μπορούσαν να εισέλθουν στον κύκλο του.
Η γυναίκα που παγιδεύτηκε στο δίκτυό του
Η ιστορία της Σβετλάνα Ποζιντάεβα αποτυπώνει με ιδιαίτερη σαφήνεια πώς λειτουργούσε η εξάρτηση που μπορούσε να δημιουργηθεί.
Η νεαρή Ρωσίδα γνώρισε τον Επστάιν στο Παρίσι το 2008. Ήταν περίπου 23 ετών και ονειρευόταν καριέρα στο μόντελινγκ.
Ο Επστάιν της υποσχέθηκε ότι θα τη βοηθούσε να εξασφαλίσει συμβόλαιο με τη Victoria’s Secret.
Έναν χρόνο αργότερα, η Ποζιντάεβα μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του πρακτορείου MC2 Models Management, που είχε ιδρύσει ο Μπρυνέλ στο Μαϊάμι.
Στη συνέχεια έγινε προσωπική βοηθός του Επστάιν.
Όπως κατήγγειλε, όμως, η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική από τις υποσχέσεις.
Ο Επστάιν την κακοποιούσε συστηματικά σεξουαλικά, ενώ η εξάρτησή της από εκείνον ήταν σχεδόν απόλυτη.
Το πρακτορείο είχε αναλάβει τη διαδικασία για τη βίζα της, ο Επστάιν παρείχε το διαμέρισμά της και κάλυπτε τα έξοδά της, καταγράφοντάς τα όμως ως χρέος.
Η ίδια δεν διέθετε τραπεζικό λογαριασμό.
Δήλωσε ακόμη ότι ανέπτυξε διατροφική διαταραχή λόγω των πιέσεων που δεχόταν για το βάρος της και ότι σταδιακά μετατράπηκε σε «σκιά του εαυτού» της.
Φοβόταν, μεταξύ άλλων, ότι οι πολιτικές διασυνδέσεις του Επστάιν, ακόμη και στη Ρωσία, θα του επέτρεπαν να βλάψει την ίδια ή την οικογένειά της εάν επιχειρούσε να φύγει.
Η υπόθεσή της δεν ήταν μεμονωμένη.
Τουλάχιστον 17 γυναίκες από την πρώην Σοβιετική Ένωση εντοπίστηκαν από την έρευνα ως πρόσωπα που είχαν εμπλακεί στο δίκτυο σεξουαλικής διακίνησης του Επστάιν.

Το πέρασμα από τα μοντέλα στους Ρώσους ολιγάρχες
Μετά την καταδίκη του το 2008 στη Φλόριντα και την παραμονή του στη φυλακή για 13 μήνες, ο Επστάιν άρχισε να αναζητεί τρόπους για να ανακτήσει την κοινωνική και επιχειρηματική του επιρροή.
Η Ρωσία απέκτησε σταδιακά διαφορετική σημασία για εκείνον.
Δεν αποτελούσε πλέον μόνο μια χώρα από την οποία προέρχονταν νεαρές γυναίκες. Ήταν επίσης ένας χώρος στον οποίο δρούσαν ισχυροί επιχειρηματίες, δισεκατομμυριούχοι και κυβερνητικοί αξιωματούχοι με τους οποίους επιθυμούσε να συνδεθεί.
Στο κοινωνικό του περιβάλλον είχε ήδη εισέλθει ο Ουμάρ Τζαμπραΐλοφ, τον οποίο γνώρισε σε πάρτι γενεθλίων της Ναόμι Κάμπελ πάνω σε θαλαμηγό στο Σεν Τροπέ το 2001.
Αργότερα, προσπάθησε να καλλιεργήσει σχέσεις με τον Βλάντισλαβ Ντορόνιν, μεγιστάνα του ρωσικού κλάδου ακινήτων.
Το 2010, ο Ντορόνιν δείπνησε στην κατοικία του Επστάιν στη Νέα Υόρκη. Ακολούθησε αλληλογραφία σχετικά με επενδυτικό σχέδιο ακινήτων πολλών εκατομμυρίων δολαρίων στη Μόσχα.
Ο Επστάιν επιχείρησε επίσης να προσεγγίσει τον Όλεγκ Ντεριπάσκα, δισεκατομμυριούχο του κλάδου μετάλλων, μέσω επαφής που είχε προκύψει από τον πρώην Βρετανό υπουργό Πίτερ Μάντελσον.
Δεν εξακριβώθηκε εάν οι δύο άνδρες συναντήθηκαν ποτέ.
Σύμφωνα μάλιστα με πρόσωπα που γνώριζαν τον Επστάιν, ο ίδιος συνήθιζε να υπερβάλλει ως προς την έκταση των σχέσεών του με ορισμένους ισχυρούς επιχειρηματίες.
Η εικόνα του ανθρώπου με απεριόριστη πρόσβαση στους ισχυρούς μπορεί να αποτελούσε και η ίδια ένα εργαλείο επιρροής.

Η εμμονή με μια συνάντηση με τον Πούτιν
Το 2011, ο Έπσταϊν σχεδίαζε νέο ταξίδι στη Ρωσία.
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονταν συναντήσεις με εκπρόσωπο της βιομηχανίας μοντέλων και επιστημονική ακαδημία.
Σε εσωτερική αλληλογραφία, συνεργάτης του ανέφερε ότι ο Ρώσος σωματοφύλακάς του, Ίγκορ Ζινόβιεφ, είχε μιλήσει ακόμη και για προγραμματισμένο ραντεβού με τον Πούτιν.
Το ταξίδι δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Τρία πρόσωπα που γνώριζαν τον Επστάιν αμφισβήτησαν ότι είχε πράγματι κανονιστεί μια τέτοια συνάντηση.
Ένας από αυτούς χαρακτήρισε την υπόθεση «θέατρο».
Η προσπάθεια, όμως, δεν σταμάτησε εκεί.
Το 2014, ο Επστάιν γνώρισε στο Παρίσι τον Σεργκέι Μπελιακόφ, τότε υφυπουργό Οικονομίας της Ρωσίας και διοργανωτή του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης.
Ο Μπελιακόφ θα εξελισσόταν σε βασικό σύνδεσμο του Επστάιν με ρωσικούς κυβερνητικούς κύκλους.
Τον Απρίλιο του 2015, ο Επστάιν τον σύστησε στον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ, κατά τη διάρκεια δείπνου στο Μανχάταν.
Λίγο αργότερα, ζήτησε από τον Μπαράκ να τον βοηθήσει να αποκτήσει πρόσβαση στη ρωσική ηγεσία.
Το περιεχόμενο του μηνύματος είναι αποκαλυπτικό.
Ο Επστάιν πρότεινε στον Μπαράκ να διαμηνύσει στον Μπελιακόφ ότι ο Πούτιν και οι σύμβουλοί του θα ωφελούνταν από μια συνάντηση μαζί του, προκειμένου να συζητήσουν για τις αγορές, τα νομίσματα και το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην εποχή των μηδενικών επιτοκίων.
Ο Μπαράκ, ωστόσο, δεν διαβίβασε το μήνυμα, σύμφωνα με πρόσωπο που γνωρίζει το περιστατικό.
Η πολυπόθητη συνάντηση δεν φαίνεται να πραγματοποιήθηκε.
Η διαδρομή μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Μια ακόμη προσπάθεια προσέγγισης των ρωσικών κέντρων εξουσίας πέρασε από τον Σουλτάν Αχμέντ μπιν Σουλαγέμ, επί χρόνια πρόεδρο της πολυεθνικής εταιρείας logistics DP World.
Οι δύο άνδρες γνωρίζονταν τουλάχιστον από το 2005.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο επιχειρηματίας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ταξίδεψε στη Ρωσία, όπου συναντήθηκε με τον Πούτιν για να συζητήσει επιχειρηματικές ευκαιρίες στη διαχείριση λιμανιών.
Εκείνη την περίοδο, η Μόσχα αναζητούσε νέες εμπορικές διαδρομές, καθώς οι δυτικές κυρώσεις μετά την προσάρτηση της Κριμαίας δημιουργούσαν πρόσθετες πιέσεις.
Η αλληλογραφία δείχνει ότι ο Επστάιν διατηρούσε επαφή με τον μπιν Σουλαγέμ, ζητώντας μεταξύ άλλων βοήθεια για την εξεύρεση εργασίας στον αδελφό της Σβετλάνα Ποζιντάεβα.
Η θέση δεν προέκυψε ποτέ.
Ο μπιν Σουλαγέμ παραιτήθηκε από την DP World τον Φεβρουάριο του 2026, όταν η σχέση του με τον Επστάιν έγινε δημόσια γνωστή.

Οι θεωρίες κατασκοπείας και όσα δεν αποδείχθηκαν
Το πλήθος των ρωσικών επαφών του Επστάιν έχει ενισχύσει εδώ και χρόνια υποθέσεις ότι θα μπορούσε να συνδέεται με υπηρεσίες πληροφοριών.
Στην ανάπτυξη αυτών των σεναρίων συνέβαλε και η ιστορία του Ρόμπερτ Μάξγουελ, πατέρα της Γκισλέιν, ο οποίος είχε θεωρηθεί ύποπτος για διασυνδέσεις με βρετανικές, σοβιετικές και ισραηλινές υπηρεσίες.
Ωστόσο, η διάκριση μεταξύ πραγματικών γεγονότων και εικασιών είναι καθοριστική.
Η έρευνα του Reuters δεν εντόπισε αποδείξεις ότι ο Επστάιν εργαζόταν για τη ρωσική κυβέρνηση, συνεργαζόταν με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών ή συνάντησε τον Βλαντίμιρ Πούτιν.
Οι επαφές με Ρώσους αξιωματούχους, οι φιλοδοξίες του και οι προσπάθειές του να εμφανιστεί ως σημαντικός οικονομικός σύμβουλος δεν τεκμηριώνουν από μόνες τους κατασκοπευτική δραστηριότητα.
Αντίθετα, τα διαθέσιμα στοιχεία σκιαγραφούν έναν άνθρωπο που επιδίωκε να αποκτήσει μεγαλύτερη κοινωνική ισχύ, χρησιμοποιώντας το δίκτυο γνωριμιών του και την εικόνα που είχε δημιουργήσει γύρω από τον εαυτό του.
Το τελευταίο ίχνος μιας σκοτεινής ιστορίας
Αρκετά από τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να ρίξουν περισσότερο φως στην υπόθεση έχουν πλέον πεθάνει.
Ο Επστάιν βρέθηκε νεκρός στη φυλακή το 2019, ο Μπρυνέλ πέθανε σε γαλλική φυλακή το 2022, ενώ ο Ουμάρ Τζαμπραΐλοφ εντοπίστηκε νεκρός στη Μόσχα τον Μάρτιο του 2026.
Οι θάνατοί τους χαρακτηρίστηκαν αυτοκτονίες ή πιθανές αυτοκτονίες από τις αρμόδιες αρχές. Παρότι ορισμένοι συγγενείς αμφισβήτησαν τα συμπεράσματα, δεν έχουν προκύψει οριστικά στοιχεία εγκληματικής ενέργειας.
Η Γκισλέιν Μάξγουελ εκτίει ποινή κάθειρξης 20 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Την ίδια στιγμή, γυναίκες που βρέθηκαν παγιδευμένες στο δίκτυο του Επστάιν εξακολουθούν να διεκδικούν δικαιοσύνη.
Η προσπάθειά του να διεισδύσει στους κύκλους της ρωσικής εξουσίας δεν φαίνεται να κατέληξε ούτε σε σημαντικές επιχειρηματικές συμφωνίες ούτε στην πραγματική πολιτική επιρροή που αναζητούσε.
Έμεινε, όμως, ένα παράξενο ίχνος εκείνου του ταξιδιού του 2002.
Στην πολυτελή κατοικία του στο Μανχάταν, οι τοίχοι της κεντρικής σκάλας εμφανίζονται σε φωτογραφίες βαμμένοι σε μια απόχρωση που θυμίζει το Μοβ Δωμάτιο του ανακτόρου Αλεξάνδρου στην Αγία Πετρούπολη.
Μια μικρή λεπτομέρεια που συνδέει την αρχή της ιστορίας με το τέλος της.