Θεωρία συνομωσίας πίσω από την πτώση του Χρηματιστηρίου

Του Αντώνη Τάντουλου

Το μόνο βέβαιο είναι πως την χθεσινή εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστήριου δεν την περίμενε κανείς, δεδομένου ότι η αγορά ερχόταν από μια εντονότατη αντίδραση που ναι μεν δικαιολογούσε και profit taking (κατοχύρωση κερδών), όπως και επιφυλακτικότητα ως προς τις περεταίρω τοποθετήσεις λίγο πριν τις 1.300 μονάδες, σε καμία περίπτωση, ωστόσο, οι συνθήκες δε παρέπεμπαν σε τέτοιο «άδειασμα» της αγοράς.
Συν του ότι χθες είχαμε μπαράζ εκθέσεων κορυφαίων επενδυτικών οίκων, που είτε έκαναν focus στις μακροπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και των επιχειρηματικών ομίλων της χώρας (HSBC), είτε εστίαζαν στο νέο χρηματιστηριακό στόρι, αυτό της Εθνικής (Bank of America Merrill Lynch).

Για να μην λάβουμε υπόψη μας την «λεπτομέρεια» πως η Eurostat επισημοποίησε το πρωτογενές πλεόνασμα της χώρας, εξέλιξη που προφανώς ήταν προεξοφλημένη από τους διεθνείς επενδυτές, όμως και πάλι τέτοιο πισωγύρισμα ήταν κατά κοινή ομολογία υπερβολικό, έστω και αν το 70% του τζίρου (και κατά συνέπεια της πτώσης) οφείλονταν σε τέσσερεις μόνο μετοχές.

Όποιος λοιπόν θελήσει να σκεφτεί υπό την λογική μιας θεωρίας συνομωσίας, μπορεί να πιαστεί από τα δημοσιεύματα της Wall Street Journal και του Bloomberg που επί της ουσίας αμφισβητούσαν τα αποτελέσματα της ελληνικής οικονομίας, μιλώντας για Greek Statistics και για το ότι η Ελλάδα διεσώθη μακροοικονομικά, αλλά το χρέος της αυξήθηκε.
Το κακό της υπόθεσης είναι πως και η WSJ και το πρακτορείο Bloomberg, είναι αυτό που λέμε “ευαγγέλιο” για τους διεθνείς επενδυτές και κυρίως τους Αμερικάνους με την επισήμανση πως το ΧΑ ελέγχεται από κεφάλαια που στην πλειοψηφία τους προέρχονται από την απέναντι πλευρά του ωκεανού.

Κάποιοι θεωρούν πως η άμεση όσο και δηκτική αμφισβήτηση δεν έχει ως στόχο την Ελλάδα αλλά μια κατά πολύ ισχυρότερη οικονομία της ζώνης του ευρώ, την Γερμανία και η ανακοίνωση της Eurostat αποτέλεσε την αφορμή για ένα ακόμη γύρο του υπόγειου πολέμου που μαίνεται μεταξύ του Ευρωπαϊκού Βορρά και των ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, κύκλοι προσκείμενοι στον ΟΟΣΑ, εκτός του ότι μιλούν ευθέως για άγρια αντιπαράθεση μεταξύ Αμερικής και ΕΕ αναφορικά με τα κεφάλαια ασφαλείας των Ευρωπαϊκών τραπεζών που σήμερα θεωρούνται επικίνδυνα χαμηλά, λένε πως αν η Γερμανία μετρούσε το χρέος της όπως η Ελλάδα, τότε αυτό θα προσέγγιζε τα 10 τρισ. ευρώ.
Και προσθέτουν πως η ΕΕ τώρα που θέλοντας και μη, θα πρέπει να υποστηρίξει οικονομικά την Ουκρανία θα υπάρξει μια άριστη ευκαιρία πίεσης προς τον Μάριο Ντράγκι ώστε να τυπώσει επιτέλους χρήμα. Αλλιώς, το δολάριο θα βρεθεί στο 1,6 έναντι του ευρώ, με ό,τι αυτό θα σημαίνει για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας του Ευρώπης.
Το κατά πόσο τώρα τα χθεσινά καυστικά σχόλια της Wall Street Journal και του Bloomberg είναι η αρχή ενός νέου κύκλου, με παράπλευρη απώλεια την πτώση του Ελληνικού Χρηματιστηρίου θα το διαπιστώσουμε μόνο στην πράξη.
Ως τότε ας ελπίζουμε πως η πίεση οφείλεται στα παιχνίδια ψυχολογίας που ξέρουν να παίζουν καλά οι διαχειριστές των hedge funds και στο γεγονός ότι οι μετοχές ήταν «κούφιες» ένεκα των εορτών και της αποχής των μεγάλων κωδικών από τον κύκλο των συναλλαγών.