Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έδωσε ένα πολύτιμο μάθημα στις οικονομίες του πλανήτη: ότι το μοντέλο που στηριζόταν επί χρόνια στη φθηνή ρωσική ενέργεια, στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας και στην ανεμπόδιστη παγκοσμιοποίηση έχει πλέον παρέλθει.
Και μπορεί η κρίση να προκάλεσε ισχυρούς κλυδωνισμούς στις ευρωπαϊκές αγορές στις αρχές του έτους, όμως αρκετοί κορυφαίοι διαχειριστές κεφαλαίων εκτιμούν πλέον ότι οι εξελίξεις όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν τις προοπτικές των ευρωπαϊκών μετοχών, αλλά δημιουργούν νέες επενδυτικές ευκαιρίες. Κι αυτό γιατί η Ευρώπη έμαθε -με τον σκληρό τρόπο – ότι, για να επιβιώσει, έπρεπε να αρχίσει να επενδύει στην ασφάλειά της και στις δικές της δυνάμεις.
Το μάθημα … αυτογνωσίας ξεκίνησε από τις ευρωπαϊκές αγορές που βρέθηκαν στο επίκεντρο των πιέσεων όταν ξέσπασε η σύγκρουση με το Ιράν. Ο δείκτης των ευρωπαϊκών μετοχών υποχώρησε περίπου 12% από τα υψηλά του Φεβρουαρίου. Η εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές ενέργειας, οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και η άνοδος του ενεργειακού κόστους τροφοδότησαν τον πληθωρισμό, ενώ οι επιχειρήσεις που βασίζονται στην κατανάλωση, όπως ο τουρισμός και η φιλοξενία, δέχθηκαν επιπλέον πιέσεις.
Ωστόσο, η εικόνα έχει αρχίσει να αλλάζει, με τον STOXX Europe 600 να ενισχύεται κατά περίπου 9,5% από τις αρχές του 2026 και τον EURO STOXX 50 να καταγράφει άνοδο άνω του 10%, αντανακλώντας τη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος. Ο Euro Stoxx 50 έχει ήδη ανακτήσει όχι μόνο τις απώλειες που προκάλεσε η κρίση αλλά και υπερβεί τα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από το ξέσπασμα της σύγκρουσης.
Η επικεφαλής στρατηγικής αγορών για την περιοχή ΕΜΕΑ της JPMorgan Asset Management, Κάρεν Γουόρντ, εκτιμά ότι η Ευρώπη υπέστη τις μεγαλύτερες βραχυπρόθεσμες συνέπειες από τη σύγκρουση με το Ιράν, όμως θεωρεί ότι οι επιπτώσεις υπερεκτιμήθηκαν από τις αγορές.
Όπως σημειώνει, η αποκλιμάκωση της έντασης δημιουργεί πλέον περιθώρια επανατοποθέτησης των επενδυτών στις ευρωπαϊκές μετοχές.
Ανάλογη άποψη εκφράζει και ο συνδιαχειριστής του VT Tyndall European Unconstrained Fund, Πρας Τζεγιαναντάν, ο οποίος θεωρεί ότι ο πόλεμος επιτάχυνε μια βαθιά αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αναδύεται πλέον μια Ευρώπη που επενδύει μαζικά στην ενεργειακή ασφάλεια, στις αλυσίδες εφοδιασμού, στις υποδομές και στην άμυνα, δημιουργώντας νέες επενδυτικές ευκαιρίες.
Άμυνα και βιομηχανία στο επίκεντρο
Ο διαχειριστής χαρτοφυλακίου της Lansdowne Partners, Ντάνιελ Άβιγκαντ, εκτιμά ότι η σταδιακή απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από τον ρόλο του βασικού εγγυητή της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχει μετατρέψει την αμυντική αυτάρκεια σε κορυφαία πολιτική προτεραιότητα.
Χαρακτηρίζει μάλιστα την απόφαση της Γερμανίας να παρουσιάσει την πρώτη ολοκληρωμένη στρατιωτική στρατηγική της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως ένδειξη ότι η Ευρώπη προχωρά πλέον σε μια νέα εποχή αμυντικών επενδύσεων.
Παρότι οι περισσότεροι επενδυτές έχουν στραφεί σε μεγάλες αμυντικές βιομηχανίες, όπως η Rheinmetall, οι διαχειριστές βλέπουν ευκαιρίες και σε λιγότερο προβεβλημένες εταιρείες.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η γερμανική AlzChem, η οποία παράγει χημικά προωθητικά υλικά για πυρομαχικά και θεωρείται κρίσιμος κρίκος στην ευρωπαϊκή αμυντική εφοδιαστική αλυσίδα.
Ευκαιρίες και σε εταιρείες που πιέστηκαν από τον πόλεμο
Η αναταραχή στις αγορές οδήγησε σε μαζικές πωλήσεις μετοχών, ακόμη και εταιρειών που οι διαχειριστές θεωρούν ότι επηρεάστηκαν δυσανάλογα.
Ανάμεσα στις επιλογές τους ξεχωρίζει η Ryanair, η οποία έχει υποχωρήσει περίπου 9% από τις αρχές του έτους εξαιτίας της ανόδου των τιμών των καυσίμων.
Οι διαχειριστές της Tyndall θεωρούν ότι η αγορά τιμώρησε υπερβολικά την εταιρεία, επισημαίνοντας ότι έχει αντισταθμίσει περίπου το 80% των αναγκών της σε καύσιμα για το 2027 και διαθέτει καθαρά ταμειακά διαθέσιμα που υπερβαίνουν τα 2 δισ. ευρώ.
Κατά την εκτίμησή τους, η παρατεταμένη κρίση ενδέχεται να οδηγήσει πιο αδύναμους και υπερχρεωμένους ανταγωνιστές σε αναδιάρθρωση ή συγχωνεύσεις, ενισχύοντας τη θέση της Ryanair στην ευρωπαϊκή αγορά.
Η Ευρώπη ως αντίβαρο στην τεχνολογική έκρηξη
Η Κάρεν Γουόρντ υποστηρίζει ότι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο διατηρεί θετική στάση απέναντι στις ευρωπαϊκές μετοχές είναι η ανάγκη διαφοροποίησης των επενδυτικών χαρτοφυλακίων.
Όπως εξηγεί, η εκρηκτική άνοδος των τεχνολογικών μετοχών έχει οδηγήσει μεγάλο μέρος των παγκόσμιων επενδύσεων να εξαρτάται από την επιτυχία της τεχνητής νοημοσύνης.
Η Ευρώπη, αντίθετα, διαθέτει διαφορετική κλαδική σύνθεση. Ο δείκτης Euro Stoxx κυριαρχείται από τις τράπεζες και τις βιομηχανικές επιχειρήσεις, ενώ η έκθεσή του στην τεχνολογία είναι σαφώς μικρότερη σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ταϊβάν.
«Αν επενδύει κανείς μόνο στις ΗΠΑ, περίπου το μισό χαρτοφυλάκιό του εξαρτάται από το αν θα επιβεβαιωθούν οι προσδοκίες γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη», σημειώνει η Γουόρντ, υπογραμμίζοντας ότι, ακόμη κι αν το σενάριο αυτό αποδειχθεί σωστό, η διαφοροποίηση παραμένει βασική αρχή της επενδυτικής στρατηγικής.
Για αρκετούς διαχειριστές κεφαλαίων, η μετάβαση της Ευρώπης σε ένα μοντέλο μεγαλύτερης ενεργειακής, αμυντικής και βιομηχανικής αυτονομίας, σε συνδυασμό με τις σχετικά ελκυστικές αποτιμήσεις, ενισχύει το επενδυτικό επιχείρημα υπέρ των ευρωπαϊκών μετοχών για τα επόμενα χρόνια.
Διαβάστε ακόμη
Σορτς ή βερμούδα; Ιστορίες στυλ για γυμνά ανδρικά πόδια
Ενοίκια: Τι μπορεί να ζητήσει ο ιδιοκτήτης και τι μπορεί να αρνηθεί ο ενοικιαστής
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα