Γνώμες

Ε, όχι στο τέλος κι αρνητές…



Δηλαδή, για να καταλάβω, τι πρέπει να κάνουμε για να μη φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, να διαλύσουμε το σύμπαν και να καθόμαστε σπίτι κάνα-δυο χρόνια μέχρι να περάσει η πανδημία; Μήπως να κάνουμε κανένα δημοψήφισμα; Αδιανόητος λαϊκισμός και αντιπολίτευση της απελπισίας μοιάζει αυτό, άραγε γιατί, για ποιον λόγο;

Δεν γνωρίζω γιατί «γύρισε», γιατί εξελίσσεται έτσι τόσο… ανάποδα το πράγμα με την αξιωματική αντιπολίτευση και τους εμβολιασμούς – τουλάχιστον δεν ξεκίνησε έτσι.

Είδαμε όλοι στην αρχή της χρονιάς -όταν πρωτοκυκλοφόρησαν τα εμβόλια- τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ να φωτογραφίζεται στο εμβολιαστικό κέντρο και στην πορεία αρκετές φορές και τον ίδιο αλλά και αρκετά στελέχη του (πλην Πολάκη, αλλά αυτό είναι ασήμαντο) να τοποθετούνται ξεκάθαρα υπέρ της αναγκαιότητας του εμβολιασμού. Μία από αυτές μάλιστα ήταν και σημειολογικά πιο σημαντική από πολλές άλλες, εκείνη του Νίκου Φίλη που δήλωσε ότι εμβολιάστηκε με AstraZeneca, όταν πολλοί αμφισβητούσαν το συγκεκριμένο εμβόλιο και τότε δεν υπήρχαν άλλα διαθέσιμα στην Ελλάδα.

Τις τελευταίες ημέρες και καθώς η μετάλλαξη «Δέλτα» καλπάζει και τα διεθνή ιατρικά στοιχεία δείχνουν ότι οι πιθανότητες να κολλήσουν (αλλά ευτυχώς δίχως σοβαρές παρενέργειες) ακόμα και οι εμβολιασμένοι είναι σχεδόν μισές-μισές, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται σχεδόν ως «κόμμα-αρνητής». Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η άρνησή του να ψηφίσει στη Βουλή την υποχρεωτικότητα στους εμβολιασμούς των υγειονομικών, δηλαδή τι μπορεί να κάνει μετά από εφτά μήνες μια κυβέρνηση παρά να αναγκάσει όσους γιατρούς και νοσοκόμες δεν θέλουν να εμβολιαστούν και μπαινοβγαίνουν στα νοσοκομεία; Πόσο καιρό χρειάζεται ένας επιστήμονας, ένας μορφωμένος άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με εκατοντάδες χιλιάδες αρρώστους να το πάρει απόφαση και να εμβολιαστεί για να μην κολλήσει άρρωστους ανθρώπους; Ελεος, πια.

Μιλάνε εκεί στην αξιωματική αντιπολίτευση και στα φιλικά τους media για «εμβολιαστικό καταναγκασμό», για «εκβιασμούς» κ.λπ. και κατακρίνουν την απόφαση της κυβέρνησης να μπορεί (στο μέλλον) με μια υπουργική απόφαση να «εξαναγκάζει» όποια επαγγελματική ομάδα θεωρούν απαραίτητο να εμβολιαστεί.

Δηλαδή, για να καταλάβω, τι πρέπει να κάνουμε για να μη φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, να διαλύσουμε το σύμπαν και να καθόμαστε σπίτι κάνα-δυο χρόνια μέχρι να περάσει η πανδημία; Μήπως να κάνουμε κανένα δημοψήφισμα; Αδιανόητος λαϊκισμός και αντιπολίτευση της απελπισίας μοιάζει αυτό, άραγε γιατί, για ποιον λόγο; Τόσα άλλα έχουν να πουν και να καταλογίσουν στην κυβέρνηση.

Γιατί είναι άλλο να λένε ότι τα έκανε μπάχαλο η κυβέρνηση, απόλυτο δικαίωμά τους η σκληρή κριτική για όλα (Μύκονος, τουρισμός κ.λπ.), αλλά θεωρώ παράνοια το να… φλερτάρουν με τους αρνητές. Δεν θα τους βοηθήσει σε καμία περίπτωση ούτε ψηφοθηρικά, γιατί από αυτό το 35% του πληθυσμού που θα μείνει ανεμβολίαστο, ένα επιπλέον 10% (άρα πάμε στο 25%) απλά δεν θα το κάνει τώρα γιατί έχει νοσήσει και (λανθασμένα) θεωρεί ότι έχει καλυφθεί από τον ιό και δεν θα ξανακολλήσει. Στο τέλος, βέβαια, θα αναγκαστεί να εμβολιαστεί εντός των επόμενων μηνών γιατί η ανοσία αυτών που έχουν νοσήσει από τον ιό δεν κρατάει για πάντα.

Μια απλή ανάγνωση των ευρημάτων όλων των δημοσκοπήσεων φανερώνει ότι η ευρεία πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του εμβολίου, η συντριπτική πλειοψηφία της Αριστεράς (ή της Κεντροαριστεράς με την ευρεία έννοια) δεν είναι ούτε αρνητές ούτε «ψεκασμένοι».

Αντιθέτως, οι μεγάλες πλειοψηφίες των αρνητών κινούνται στον χώρο της Ακροδεξιάς του Βελόπουλου και των μεταναστών, σε καμία περίπτωση πάντως εκεί που «βρίσκεται» η πλειοψηφία των πολιτών που ακόμα και σήμερα εμφανίζονται να προτιμούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας το ξαναδούν, λοιπόν, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά τώρα που τα κρούσματα θα πάνε στα ύψη λόγω της «Δέλτα».