Η ύφεση στην οικονομία λόγω των περιορισμών θα δημιουργήσει νέα ελλείμματα και αύξηση του χρέους , σε όλες τις χώρες ,αν και η αύξηση του χρέους στις χώρες της Ε.Ε. θα εξαρτηθεί και από την στάση των εταίρων . Είναι διαφορετικό να αποφασιστεί η ενίσχυση των χωρών να γίνει με κάποια μορφή επιδοτήσεων αντί να γίνει με νέα δάνεια.
Όμως στην φάση αυτή ας ευχηθούμε καλή επιτυχία στις διαπραγματεύσεις με τους λοιπούς εταίρους της ΕΕ στους φίλους Ιταλούς και ας κοιτάξουμε την πολιτική και τις προτεραιότητες για την οικονομία στο εσωτερικό της χώρας.
Δυστυχώς οι πόροι σε κάθε περίπτωση θα είναι περιορισμένοι και αφού πρώτα ανακουφιστούν όσοι έχουν ανάγκη θα πρέπει να κατευθυνθούν με προσεκτικό σχεδιασμό και μακροπρόθεσμη στόχευση.
Θεωρώ υποχρέωση μου να υπερασπιστώ για μια φορά ακόμη το αυτονόητο αφού υπάρχει ο φόβος να αναδειχτούν και πάλι στην χώρα μας ηγέτες που καλλιεργούν ψευδαισθήσεις και αυταπάτες , ανακαλύπτοντας εύκολες λύσεις που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν και εχθρούς που δήθεν δεν τους αφήνουν να τις υλοποιήσουν.
Οποιαδήποτε χώρα, με οποιοδήποτε οικονομικό σύστημα , Κίνα , Σοβιετική Ένωση , αν υπήρχε σήμερα , θα ενδιαφερόταν πρώτιστα να διατηρήσει τις παραγωγικές της δυνατότητες . Να παραμείνουν βιώσιμοι όλοι οι κλάδοι της οικονομίας της.
Ουδέποτε οι κεντρικά σχεδιαζόμενες οικονομίες έδωσαν το βάρος τους στην κατανάλωση και στην αύξηση της ζήτησης των πολιτών τους . Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκαν και ισχυρά Κράτη και παραμένουν ισχυρά μέχρι σήμερα. Είναι υποκριτικό στον Δυτικό κόσμο τα κόμματα της Αριστεράς μιας και δεν κυβερνούν να μην λαμβάνουν καθόλου υπόψη τις παραγωγικές δυνατότητες των χωρών τους και να ζητούν με ευκολία διαρκώς περισσότερα για κατανάλωση.
Αυτοί όμως που κυβερνούν διαχρονικά και στις τις χώρες του Δυτικού κόσμου , με εξαίρεση δυστυχώς την χώρα μας, και πάλι φροντίζουν πάντοτε για τις εταιρείες των χωρών τους και προσπαθούν πάντα να προσελκύσουν επενδύσεις ώστε να εξασφαλίζουν μόνιμες θέσεις εργασίας στην χώρα τους.
Αυτό πρέπει να γίνει επιτέλους και για την Ελλάδα. Δεν λέμε να στηρίξουμε τους επιχειρηματίες αλλά τις επιχειρήσεις. Δεν μιλάμε για συγκεκριμένες επιχειρήσεις αλλά για την δυνατότητα μιας επιχείρησης να είναι βιώσιμη και ανταγωνιστική όταν δραστηριοποιείται στην χώρα μας. Μικρή σημασία έχει αν το κεφάλαιο ανήκει σε Έλληνα επιχειρηματία ή σε ξένο , στο Δημόσιο , στους συνδικαλιστές ή στους μετανάστες. Σημασία έχει να υπάρχουν επιχειρηματικές οντότητες που να απασχολούν κόσμο , να πληρώνουν φόρους ώστε να προσφέρουν στο σύνολο, σε εμάς τους υπόλοιπους , όταν είναι κερδοφόρες αντί να μας επιβαρύνουν όταν είναι ζημιογόνες και δεν είναι βιώσιμες.
Κάθε χώρα έχει παράδοση σε κάποιους τομείς και έχει σημασία ποιες προτεραιότητες θα δοθούν ώστε να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτούς τους τομείς. Δεν κινδυνεύει να χαθεί για παράδειγμα η δυνατότητα της Μυκόνου και της Σαντορίνης να προσελκύουν κόσμο και να παράγουν πλούτο αν κλείσει ένα μπαρ ή ένα καφέ. Προφανώς θα ανοίξει κάποιο άλλο στη θέση του.
Αντίθετα υπάρχουν παραγωγικές μονάδες σε τομείς που δεν είναι ευρέως γνωστοί στο καταναλωτικό κοινό ( στον πρωτογενή τομέα , στις πρώτες ύλες , στην επεξεργασία μεταλλευμάτων κ.λ.π. ) που χρειάζονται στήριξη. Οι εργαζόμενοι σε τέτοιες επιχειρήσεις έχουν αναπτύξει ιδιαίτερες δεξιότητες και είναι δυσεύρετοι . Αλλά και οι φορείς των επιχειρήσεων αυτών έχουν αποκτήσει υψηλή τεχνογνωσία. Δεν πρέπει να χαθούν αυτές οι δουλειές γιατί δεν μπορούν να ανακτηθούν εύκολα στη συνέχεια. Αντίθετα πρέπει να γίνουν και άλλες βιώσιμες επενδύσεις. Είναι πιο σημαντικό να απασχοληθούν οι νέοι που δυστυχώς έχουν απογοητευτεί 10χρόνια τώρα, από το να δοθούν αναδρομικά στους συνταξιούχους.
Αυτό είναι κατά την άποψή μου στην παρούσα φάση το ομαδικό συμφέρον και καλό θα ήταν να βάλουμε όλοι στην άκρη το ατομικό συμφέρον και τις κομματικές προτιμήσεις ώστε να μην χρειαστεί άλλη μία 10ετία για την έξοδο και από αυτή την κρίση.
* O Δημήτρης Κωνσταντόπουλος είναι Οικονομολόγος
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.